Zoeken

En dan eindelijk echt vakantie. De hond van mijn vader is voorlopig onder de pannen, mijn vader is in goede handen, het genieten op de camping in Drenthe kan beginnen. En hoe heerlijk is het. Al snel heb ik aansluiting met een aantal leuke camping buren. Mooie gesprekken rond het kampvuur geven diepgang en verbinding. Het weer is wisselvallig van heel warm en windstil tot stormachtige plensbuien. Allemaal prima! Zo heerlijk om er even helemaal uit te zijn. Ik voer dan ook weinig uit. Ik lees veel, wandel wat, slaap uit en daar is het ook wel een beetje mee gezegd. Ik had het denk ik nodig 😊. Stoorzenders Oké helemaal loskomen lukt niet. Bijna dagelijks heb ik iemand van het werk aan de lijn of een internationaal spoed overleg. En daarnaast dagelijks contact met de mensen rondom mijn vader over zijn herstel en wat de volgende stappen moeten worden. Maar al met al geniet ik met volle teugen. Wat een heerlijke camping met diverse activiteiten als zweethutten, Wim Hof baden en massages en snel contact met andere mensen. Voor wie er van houdt camping buitenland is een echte aanrader. "Ik ben niet lui, ik bespaar alleen energie" Energie omslag Vrijdag is duidelijk de wisseldag. De mensen op 'mijn' kleine veldje vertrekken allemaal en er komen nieuwe mensen voor terug. Hoe bijzonder om te merken dat de energie zo om kan slaan. De rustige open relaxte energie verandert op slag. Hele andere type mensen (Amsterdamse ballen die heel luid praten) met grote tenten en caravans nemen het veldje in beslag. Het voelt gelijk als heel veel en vol. Voelbare energie Zou het echt de veranderende energie zijn die ik voel of speelt het zich allemaal in mij af? Afgelopen dagen waren zo gezellig. De laatste avond gingen we pas naar bed toen het weer volop licht was. Ik kan me niet meer herinneren wanner dat voor het laatst was. Eens kijken hoe de komende dagen zich ontwikkelen. In ieder geval blijf ik iets langer in deze regio dan gepland om op de terugweg naar huis Lennox, de hond van mijn vader, weer op te halen uit het pension hier in Drenthe. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Wel eens van perspectivistische lenigheid gehoord? Dat heb ik afgelopen week mooi kunnen oefenen. Ik zou drie weken vakantie hebben waarvan de eerste week op een camping in Drenthe en daarna twee weken naar aangenaam weer en goed gezelschap. Het liep echter allemaal een beetje anders. Mijn laatste werkweek voor de vakantie zou een drukke week worden. Dat wist ik al lange tijd. Sterker nog initieel had ik mijn vakantie in juni gepland, voor de schoolvakanties, maar i.v.m. diverse deadlines moest ik mijn vakantie verschuiven. De maandag begon zoals verwacht druk toen ik om 15:00 uur gebeld werd door de huisarts van mijn vader. Ze wilde hem om 16:00 uur zien voor controle. Het weekend ervoor zat mijn vader al aan de antibiotica i.v.m. hele hoge ontstekingswaarden. Die zelfde avond nog wordt mijn vader opgenomen in het ziekenhuis. Onduidelijkheid Nu heeft mijn vader ook een hond, Lennox, die gelukkig bij een bevriend stel kon logeren. De week vordert moeizaam met werk en ziekenhuis bezoeken en er wordt niet echt duidelijk wat mijn vader nu precies heeft. Wel daalt de ontstekingswaarde door de nieuwe antibiotica die middels een infuus wordt ingebracht. Het logeeradres voor de hond is echter maar beschikbaar tot donderdag in mijn eerste week vakantie. Waar moet dat beest dan heen? Alle pensions zitten bomvol door de vakantie periode. De vrijdag voor mijn vakantie ben ik onder het werk door naarstig op zoek naar een oppas. Uiteindelijk lukt dat via een oproep op facebook eigenlijk redelijk vlot. Super blij. Dit betekent dat ik toch op vakantie kan terwijl mijn zus de ziekenhuisbezoekjes overneemt. "Geef mij maar een hond dan ben ik niet de enige die aan het lijntje wordt gehouden" Vakantie begonnen Ondertussen komen we er ook nog even achter dat Lennox al een tijdje niet ingeënt is dus een pension is eigenlijk al helemaal geen optie. Ook dit vrijdag nog even hersteld. Zaterdagochtend Lennox opgehaald en richting het zuiden van het land om vervolgens snel de weg te vervolgen richting Drenthe. YES vakantie is begonnen! De camping, camping buitenland, ziet er gezellig uit. Ik sta op een klein veldje en heb al snel leuk contact met de buurtjes. So far so good. De volgende morgen wordt ik gebeld door de oppas. Lennox is afgelopen nacht heel onrustig geweest. Ze maken zich zorgen. Ook lijkt hij mank te lopen. Is hij wel gewend lange stukken te lopen? Het zal wel even wennen zijn.... De volgende dag wordt ik echter weer gebeld. Lennox heeft op de nieuwe bank geplast en ze krijgen de vlek en de geur er niet uit. O NEE! Ik kan het vanaf de camping natuurlijk ook niet oplossen en geef aan dat we dit netjes zullen regelen als ik Lennox kom ophalen. Einde vakantie De volgende morgen weer de oppas aan de lijn. Weer een slechte nacht. Lennox probeert naar boven te gaan maar dat gaat niet op hun steile gladde trap. Misschien is het toch beter als ik hem op kom halen. Er zit niets anders op dan mijn boeltje in te pakken en naar het zuiden te rijden. Maar waar moet Lennox vannacht dan blijven? In de bus gaat toch echt niet. Ondertussen intensief contact met mijn zus. Die het hele land heeft afgebeld of er toch niet ergens een plekje vrij is in een pension. Na een paar uur heeft ze beet! Bij Ommen (waar de schoolvakanties nog niet begonnen zijn) heeft ze een pension gevonden waar Lennox tot 20 juli mag blijven. Begin vakantie Nadat ik Lennox dus heb opgehaald bij de oppas en de zaak "bank" netjes heb afgehandeld dus weer terug naar het noorden. Daar waar ik die ochtend vandaan kwam. Vlak voor sluitingstijd kom ik daar aan en draag ik Lennox over aan de professionele handen van de pensionhouder. Ik vervolg mijn weg terug naar de camping waar ik een paar extra nachten boek zodat ik op 20 juli op de weg naar huis Lennox weer op kan halen. Zou mijn vakantie dan nu toch echt begonnen zijn? Vader Hoe het nu met mijn vader gaat? Ik zou het bijna vergeten in alle consternatie rondom Lennox. Dinsdagmiddag hebben we een familiegesprek gehad maar er is eigenlijk nog niet heel veel duidelijk behalve dat de bloedwaardes netjes dalen door de antibiotica en mijn vader zich langzaamaan beter gaat voelen. We moeten nog een pet scan afwachten en daarna mag hij waarschijnlijk naar huis. Dit kan echter alleen als er voldoende thuiszorg geregeld is. Perspectivistische lenigheid En wat heeft dit nu allemaal met perspectivistische lenigheid te maken? Lammert Kamphuis, filosoof en schrijver van het boek "Filosofie voor een weergaloos leven" introduceerde dit begrip. Hij beschrijft het als het vermogen om buiten je eigen kader, je opinies en opvattingen te denken. Deze week heb ik daar aardig mee mogen oefenen. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Zoals beloofd zal ik in deze blog vertellen wat ik besloten heb voor de komende periode. Terug naar mijn huis, weer tijdelijk verhuren nu het nog kan of het huis verkopen. Best een lastige beslissing nu de belastingregels voor box 3 zijn veranderd en ook de verhuur-wetgeving per 1 januari 2024 op de schop gaat. Komende twee jaar Om maar met de deur in huis te vallen ik heb besloten mijn huis voor nogmaals twee jaar te verhuren. De veranderende verhuur-wetgeving heeft daar een grote rol in gespeeld. Dit is, zoals het er nu naar uit ziet, de laatste kans om mijn huis überhaupt tijdelijk te kunnen verhuren dus dan maar voor twee jaar. Anders sta ik volgend jaar voor de keuze verhuren voor onbepaalde tijd of verkopen. Ik heb de verhuurmakelaar dus opdracht gegeven een nieuwe huurder te zoeken voor de komende twee jaar. Deze week zijn er al kijkers dus hoop snel een aantal kandidaten voorgeschoteld te krijgen. Risico Ik heb natuurlijk geen enkele garantie dat ik nu voor de komende twee jaar goed zit. Huurders kunnen op elk moment, met inachtneming van de opzegtermijn, de huur opzeggen. Als ze dit na 1 januari doen sta ik alsnog voor de keuze, verhuur voor onbepaalde tijd, verkopen of natuurlijk mijn huis zelf weer te gaan bewonen. Dit laatste is echter voorlopig niet wat ik wil. In die zin bevalt het me nog steeds bijzonder goed. "Een gelukkig mens is zo tevreden met het heden dat hij niet aan de toekomst denkt" FIRE Ik blijf me verwonderen met hoe weinig je eigenlijk af kan. Ik bedoel wonen in een camper is zoveel voordeliger dan wonen in een huis. Gemiddeld besteden de mensen in Nederland ruim 40% van hun inkomen aan wonen. Als je dan nog bedenkt dat veel mensen behoorlijk wat geld moeten neerleggen om de auto te betalen die ze nodig hebben om op hen werk te kunnen komen. Dan werken we dus de helft van onze tijd alleen maar om te kunnen wonen. Dat is best veel vind ik. Het lijkt ook wel een automatisme dat als we meer gaan verdienen we ook groter moeten wonen of een grotere auto moeten. Dan komen er kinderen en weer moet er een groter huis komen. Iedereen mag natuurlijk helemaal zelf weten wat hij doet en zijn geld uitgeven zoals hij of zij dat zelf wil. Ik vraag me alleen af of iedereen daar zo bewust over nadenkt of dat het gewoon is zoals het hoort of zoals het 'gewoon' gaat. Besparen. Vijftien jaar geleden heb ik mijn huis gekocht op alleen mijn eigen salaris en had ik ook nog financiële ruimte om leuke dingen te doen. In die afgelopen vijftien jaar heb ik best wat stappen gezet en ben ik meer gaan verdienen. Dat wat ik meer verdiende gebruikte ik om extra aflossingen te doen op mijn huis, niet om een groter huis te kopen. Ik kon al leuke dingen doen dus waarom zou ik het extra geld gebruiken om nog meer leuke dingen te doen. Op die manier kan je FIRE leven, Financial Independence Retire Early. Dat is nog steeds mijn streven. Scheiden Eén kanttekening moet ik misschien wel maken. In die 15 jaar heb ik ook een scheiding mee mogen maken. De helft van de overwaarde op dat moment heb ik mogen uitbetalen aan mijn ex-vrouw. Dat geld had ik natuurlijk niet dus dat betekende weer een extra hypotheek. Dat voelde een beetje als terug bij af. Had ik nu maar niet extra afgelost.... Nee hoor zo zie ik dat niet. Natuurlijk is het even slikken maar we hebben al die jaren daar samen gewoond en samen het huis bekostigd. Geheel terecht dus dat ze daar haar deel van heeft gekregen. Vakantie Nu eerst genieten van een welverdiende vakantie met Globus2. Tot de volgende blog! Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Nog één weekje werken en dan lekker vakantie. Drie weken zwerven, reizen zonder je einddoel te kennen. Best spannend, voor een planner pur sang. Normaal stippel ik mijn route, of in ieder geval het grove plan op voorhand uit. Voor de eerste week heb ik nog een camping geboekt ergens in de provincie Drenthe. De andere twee weken zijn echt nog helemaal vrij. Dus als iemand goede suggesties heeft... Alleen Het is niet alleen dat ik niets gepland heb dat ik het spannend vindt. Het is ook heel lang geleden dat ik alleen op vakantie ben geweest. Ik heb wel alleen fotoreizen gemaakt maar dat was dan met een groepsreis. Nu echt alleen met mijn huisje op wielen. Ga ik weer naar het prachtige noorden? Ik weet zeker dat ik dat heerlijk vind, het voelt altijd als thuiskomen daar. Aan de andere kant sta ik daar meestal in de vrije natuur zonder iemand tegen te komen. Kijk ik daar nu wel naar uit? Of ga ik naar het zuiden op campings met gezelligheid? En waar moet ik dan zijn? Over vier weken zullen we het weten. Beslissen over komende periode Afgelopen maand hebben de huurders van mijn huis het huurcontract opgezegd. Dit is een maandje eerder dan dat het contract liep dus daar is niets mis mee. Wel mag ik nu 'opeens' beslissen hoe nu verder? Weer terug naar mijn huis, verhuren voor bepaalde of onbepaalde tijd of mijn huis verkopen. Hoe weet ik nou waar ik goed aan doe? Zeker nu dit jaar de belastingmaatregelen in box3 veranderd zijn en er een wetsvoorstel is dat je na 1 jan 2024 geen tijdelijke huurcontracten meer mag afsluiten. In mijn volgende blog zal ik hier nader over berichten en vertellen welke beslissing ik genomen heb. "Het hoogste weten is niets meer hoeven te weten!" Cerbo GX Touch In mijn vorige blog schreef ik dat het scherm van de Cerbo GX Touch het plotseling niet meer deed. Heb het schermpje uitgebouwd en ermee naar stroomwinkel.nl gegaan. Prima service weer en het schermpje gelijk doorgemeten. Niets aan de hand..... Terug naar huis en zitten rommelen met de HDMI aansluiting. Blijkbaar maakte die niet helemaal goed contact want met een paar keer er in en eruit werkte alles weer goed. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

In deze blog schrijf ik over van alles dat ik meemaak wonend in mijn Globus2. Soms verlaat ik de bus echter voor een aantal dagen om wat anders te doen. Zo ook vorig weekend waarin in samen met een vriend Jan van Genten ging fotograferen op het Duitse eiland Helgoland. Deze week dus vooral foto's en wat minder tekst. Geniet je mee? Klik even op een foto om ze volledig, groot in beeld te krijgen. Hobby Zoals jullie misschien weten is natuurfotografie, naast reizen met mijn bussie mijn grootste hobby. Al van kinds af aan ben ik in mijn vrije tijd op pad met mijn camera. Ook hebben speciale fotoreizen me al op een aantal mooie plekken gebracht. Zo ook dus afgelopen weekend een mini fotovakantie naar het kleine eilandje voor de Duitse kust waar zich rond deze tijd altijd een kolonie Jan van Genten ophoudt. Helgoland Het eiland in de Noordzee is ongeveer 1,7 vierkante kilometer groot en staat bekend om de schone lucht. De Lange Anna is waarschijnlijk de bekendste rots van het eiland. Deze rode zandstenen rots staat in het noordwesten van het eiland en steekt 47 meter boven het water uit. De kliffen aan de andere kant bieden een perfect uitzicht op de rots en je kunt hier ook goed zien hoe de vele zeevogels nestelen. De volgende keer weer een blog over mijn bus, de financiën of andere ervaringen. "Het leven is als fotograferen, gebruik de negatieven, om het positieve te ontwikkelen." Vind je het leuk om af en toe ook wat natuurfoto's voorbij te zien komen dan hoor ik dat ook graag. Welke foto vind jij het mooiste? Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Mijn keuken bevat een drietal lades en de keuken staat in de lengterichting geplaatst. Zonder maatregelen vliegen de lades bij elke bocht naar links met een enorme klap open. Nu heb je natuurlijk van die druksluitingen, zoals je die in veel caravans en campers ziet maar dat vond ik niet mooi. Diverse haakjes, beugeltjes, kogelsnap sloten en magneten uitgeprobeerd maar niets kon de laatjes in bedwang houden. Toen was ik het zo zat en heb ik behoorlijke sterke (misschien iets te overdreven) elektromagneten gekocht. Nieuwe kabel getrokken, schakelaar geplaatst aan de zijkant van de keuken en sinds die nergens meer last van. Vergeten Kleinigheidje is dan natuurlijk nog wel dat je de schakelaar om moet zetten voor je vertrekt iets dat ik regelmatig vergeet. Maar zo zijn er wel vaker dingen die vergeet vlak voor ik vetrek. Zo staan heel vaak de raampjes bij de slaapkamer nog open, of heb ik het dekseltje van de walstroom aansluiting niet aangedrukt waardoor die irritant staat te klepperen tijdens het rijden. Herkent iemand dit? Checklist Of.... Eigenlijk zou je zo'n checklist, zoals piloten gebruiken, moeten maken en doorlopen voor je vertrekt. Zo'n Checklist heb ik trouwens wel een keer gemaakt maar dan moet je hem ook nog gebruiken.... "Niets doen is ontzettend moeilijk, je weet nooit wanneer je klaar bent" Wat heerlijk dat het nu eindelijk mooi weer is trouwens en dat ook nog eens in combinatie met het lange pinksterweekend. Ik heb afgesproken met een oud collega om bij vrienden van haar achter het huis te kamperen. De oud-collega kan echter door omstandigheden niet blijven overnachten en ik blijf achter bij de kennissen. Wat een gastvrije mensen. Ik blijf hier lekker staan. De rest van het weekend helemaal niets doen. Of, misschien dat ik maandag even langs Obelink rij om naar een bustent te kijken. Voor de winter is dat misschien toch wel prettig. Iets meer ruimte om met name de natte jassen en laarzen neer te kunnen zetten. Zo blijf ik lekker bezig want stel je voor dat ik echt niets zou doen.... Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Vorige week heb ik voor het eerst een kleine groep mensen de contactcirkel uitgelegd en laten ervaren. Ik vond het super spannend maar ook zo leuk om te doen. De contactcirkel is één van de vele modellen die we tijdens de outdoor coach opleiding uitvoerig behandeld hebben. De contactcirkel gaat over de dans van toenadering en afstand in relaties. De ene helft van de cirkel gaat over de 'kwaliteit' van contact maken tot een ander en de andere helft gaat over de kwaliteit van loslaten van het contact. Elk contact dat we aangaan zal uiteindelijk ook weer verbroken worden. Dat kan heel klein zijn door dat je 's morgens je partner gedag zegt om naar je werk te gaan of heel groot door dat er sprake is van een overlijden. Contact met de ander Ik schrijf trouwens de kwaliteit van.... maar eigenlijk is dit niet het juiste woord. Ik weet echter nog niet de term die de lading beter dekt. Door de uitleg over de verschillende stappen in de cirkel krijg je inzicht in hoe de relatie is met de mensen om je heen. Dat kan bijvoorbeeld je partner, je ouder, een vriend(in) of een collega zijn. "Naar buiten om bij jezelf naar binnen te gaan" Na de uitleg kun je zelf, onder begeleiding, de contactcirkel ervaren. Door zelf de cirkel in te stappen voel je op welke plek je staat. Dit doe je samen met iemand. Als je bijvoorbeeld wil onderzoeken hoe het contact is met je partner kan dat met je partner samen zijn maar dat hoeft niet persé. De partner kan ook gerepresenteerd worden door iemand anders. Het gaat tenslotte om jouw ervaring. Je kan het een beetje zien als een combinatie van een theoretisch model, een ervaringsoefening en systemisch werk. Zingeving / zinloosheid Contact met andere mensen kan uiteindelijk, ook nadat de wegen allang gescheiden zijn, als zinloos of als zingevend ervaren worden. Door een ervaring waarbij het contact als zinloos ervaren wordt zal het aangaan van een nieuw contact mogelijk moeilijker maken terwijl je bij een zingevende ervaring makkelijker vol vertrouwen kan instappen. Workshops In de toekomst ben ik van plan om workshops te gaan organiseren over o.a. deze contactcirkel. Mocht het je interessant lijken om eens deel te nemen aan zo'n workshop dan hoor ik het alvast graag. Natuurlijk zullen de workshops buiten in de natuur gegeven worden. Mocht je interesse hebben stuur dan een mailtje naar info@globus2.nl Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Eerder schreef ik al dat ik een opleiding tot outdoor coach volg bij Special Forces in Business die onder andere De coachingsreis van je leven organiseert. Recent heb ik de groene module gevolgd en moest Globus2 weer even geduldig wachten op de terugkomst van zijn baas. In deze module wordt niet het coachen onder de loep genomen maar hoe je met een groep mensen kan overleven in de woeste wildernis. Tijdens deze module kwamen de volgende zaken aan de orde: Kaartlezen Werken met kompas Werken met gps Minimale basis uitrusting Optimaal inpakken van je rugzak (Crusader) Veilig slapen in de natuur Omgaan met noodsituaties EHBO Vuur maken (ook zonder aansteker of lucifers) Vis schoonmaken en bakken op het kampvuur Oefening baart kunst Al deze onderwerpen werden in de praktijk geoefend. Het was dan ook weer een intensieve module met heel wat kilometers lopen met een zware rugzak op. En steeds werden we gewezen op waar we allemaal op moesten letten wanneer je met een groep onderweg bent. "Ga je mee verdwalen, ik weet de weg" Om een klein voorbeeld te noemen: Stel je bent met je groep een aantal kilometers aan het lopen en komt op een punt waarop je onverhoopt niet verder kan. Je moet je dan als coach nog precies herinneren wat de laatste plek is geweest waar je een kamp kan opbouwen en hoever terug dat ongeveer is. Zo'n plek moet natuurlijk beschut zijn en idealiter stromend water in de buurt hebben. Bittere kou in IJsland De volgende module staat gepland in november waar ik hoop naar IJsland te gaan voor de 4x4 reis over onbegaanbare wegen, met grote kans op extreme weersomstandigheden. Deze reis zal ik deelnemen als observer. Meekijkend over de schouder van ervaren coaches leer je zo de fijne kneepjes van het coach vak in een outdoor omgeving. Kan niet wachten tot het zover is. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Morgen vertrek ik, zonder Globus2, voor tien dagen naar het buitenland. Die tien dagen wil ik Globus graag ergens stallen zodat ik de campingkosten uitspaar. Busje dus weer rijklaar maken. Alles wat los ligt opruimen, de isolatiedeken van de voorruit, vuilwatertank legen en in de garage, stroom loskoppelen en dan maar weer hopen dat hij wil starten. De bus kan ik de komende dagen wel op het terrein van mijn werk parkeren. Daar staat hij veilig achter een groot hek. Toch loop ik dan weer tegen zo'n klein probleempje aan. Naast Globus2 heb ik ook nog de luxe van een auto van de zaak. Daarmee rijd ik o.a. van Globus naar mijn werk en terug. Maar als ik de bus nu naar mijn werk rij dan staat mijn auto nog op de camping. Ik heb dus de hulp nodig van iemand die me even heen en weer wil brengen. Natuurlijk een zeer makkelijk op te lossen probleem maar je moet het wel weer even regelen. Op reis Waar ik naar toe ga? Ik ga tien dagen naar Zweden voor een outdoor coachingsreis. Tien dagen hiken, slapen in een tentje en crosscountry skiën in het hoge noorden. Als alles volgens plan verloopt zal dit de eerste reis zijn in een serie van minimaal vier reizen. Het is namelijk de eerste reis van de opleiding tot outdoor coach. In deze eerste reis ben je 'gewoon' deelnemer en mag ik bij mezelf naar binnen gaan. De tweede reis loop je als stagiair mee in een team van coaches dat de reis voorbereidt, uitvoert en na afloop afrondt. Bij de derde reis loop je mee in de rol van junior coach. Onder begeleiding ga je echt bijdrage leveren aan het coachingsproces van deelnemers. Om tenslotte de vierde reis helemaal zelf te organiseren en de deelnemers te coachen. Onderstaand filmpje is van de reis naar IJsland maar geeft een aardige inkijk van de manier van coachen. Spannend Nu kan ik je vertellen dat ik het enorm spannend vind. Niet zozeer om mijn emotionele pijnpunten tegen te komen tijdens de coaching, maar meer voor de fysieke inspanning. Ik ben gewoon een kantoorklerk met mijn full-time kantoorbaan en kan nou niet echt zeggen dat ik sportief ben aangelegd. De hele dag berg op, berg af door de sneeuw ploeterend, slapen in een tentje bij -15ºC. En ik heb een enorme hekel aan skiën. "De mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest" Angst Angst dus voor iets dat in de toekomst misschien wel gaat gebeuren. Ik herken dit heel erg van het koud water dippen dat ik een hele tijd, elk weekend, gedaan hebt. De spanning vooraf is de ware pijn. Het moment zelf valt daar eigenlijk bij in het niet. Of de zweethutten die ik geregeld doe. Het van tevoren druk maken over de hitte en het ongemak dat ongetwijfeld te erg zal worden... In het hier en nu is er zelden werkelijke pijn. Het zijn de zorgen over het verleden of de toekomst. Waarom ga ik dit doen? Zoals jullie misschien al aan mijn blogs hebben gemerkt hebben persoonlijke ontwikkelingsthema's mijn grote interesse. Ik lees er veel over, volg opleidingen/cursussen en vind het leuk om mensen te inspireren of te helpen op hun levenspad. Komende week hoop ik dus weer veel inspiratie op te doen voor nog heel veel blogs. Volgende week dus geen blog daar ik in de bergen in Zweden geen bereik zal hebben. En even voor de volledigheid bovenstaande foto is niet in Zweden maar in Noorwegen op de Trolltunga. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Graag tot de volgende blog!

Zoals ik in mijn vorige blog al schreef mocht globus2 een ruime week uit logeren bij mijn werk. Zelf nam ik deel aan “de coachingsreis van je leven - Arctic edition”. Nou dat heb ik geweten. We vliegen met een groep van 16 mensen naar Stockholm om vervolgens nog zes uur richting het noorden te rijden naar de Höga Kusten van noord Zweden. Bij aankomst krijgen we onze grote leger rugzak die al voorzien is van pannetjes, thermoskan, gasbrander, 5 mm dik slaapmatje, slaapzak, binnenslaapzak en een grote waterdichte zak waar je met slaapzak en al in kan liggen. Je zou kunnen zeggen als een soort tent die je aantrekt. Tevens liggen er twee grote zakken met outdoor voedsel klaar. Elke zak is goed voor 24 uur overleven in de wildernis. Daar moet je dan nog aan toevoegen de kleding, toiletartikelen, powerbank, enz. die je de komende dagen denkt nodig te hebben. Na twee dagen wordt er nieuw voedsel gebracht en krijgen we tevens de kans kleding te wisselen. Tentendorp Met rugzak op en heel veel andere spullen zoals tenten, vuurkorven, toiletemmers, scheppen enz enz gaan we bergop aan de wandel. Gelukkig is het geen uren durende wandeling want ik ben binnen no time helemaal bekaf. Eenmaal aangekomen begint het opbouwen van ons tijdelijke dorp. Sneeuw egaliseren, tipy’s opzetten, toilet gelegenheid bouwen en een vuurplaats aanleggen. Na enkele uren staat alles en kunnen we aan het avondeten beginnen. Dit betekent pannetje vol scheppen met sneeuw en smelten maar. Als het water kookt kies je een zakje uit, vult het aan met water tot het streepje, 5 minuten in laten inwerken en eet smakelijk. De eerste nacht Nadat we gezellig hebben zitten kletsen rondom het vuur gaan we naar bed. De tipy's die we hebben opgezet bieden nul isolerende werking en de deuren kunnen aan de onderkant niet eens dicht. Enthousiast kleed ik me uit om in mijn lange thermo-ondergoed mijn slaapzak in te duiken. Ik ben echt dood en dood moe. Lekker slapen! Nog geen drie minuten later ligt een reisgenoot echt enorm te snurken (jaloers). Het dunne matje biedt nul comfort op de bobbelige ijsvloer, 15 minuten later heb ik het zo onwijs koud dat ik meer kleren aan moet doen. Ik trek zo’n beetje alles aan wat ik bij me heb en kruip mijn slaapzak weer in. Uren lig ik wakker om het na een tijdje weer steeds kouder te krijgen. Ook mijn jas verdwijnt in de slaapzak om als extra deken over mijn benen te fungeren. Wat een hel. Water en vuur Na een nacht zonder slaap beginnen we de dag met het sprokkelen van hout om het kampvuur brandende te houden en de ene na de andere pan sneeuw om te smelten tot kokend water. Ontbijt, koffie, soep, lunch, avond eten, alles is een zak die aangevuld moet worden met kokend water. De gasbranders doen het overigens steeds slechter hoe kouder ze worden. Ook dat is een uitdaging. Soms sta je echt 45 min te wachten op één pannetje kokend water waar je dan van kunt eten om vervolgens gelijk de volgende pan sneeuw te smelten voor een kopje koffie. Koud, kouder, koudst Overdag krijgen we uitleg over de fundamenten van je bestaan en doen diverse ervaringsoefeningen om vervolgens weer naar het zelfgebouwde dorp terug te keren zodat het kampvuur en de gasbranders weer opgestookt kunnen worden. Ook de tweede nacht heb ik het steenkoud en worden er dikke bomen doorgezaagd, ik doe weer geen oog dicht. En wat te denken als je zo rond een uur of 4 echt even moet plassen... Je slaapzak uit, jas aan en je bevroren schoenen, waarvan de veters rechtop kunnen blijven staan door de bevriezing, aantrekken. Je kan maar beter even gaan anders slaap je helemaal niet meer. En al die urine in je blaas moet ook warm gehouden worden dat kost onnodige energie. Dus hup daar gaat ie dan maar. Emotioneel De volgende morgen na de eerste oefening, die me behoorlijk geraakt heeft, kom ik terug in ons dorp en kan alleen maar huilen. Ik ben kapot, uitgeteld, heb enorme pijn in mijn rug. Is dit hele outdoor arctic gedoe wel iets voor mij? Of ben ik zo emotioneel door wat er tijdens de oefening gebeurde? Of is het de combinatie? Er is echter geen weg terug. Ik zit hier en zal de tien dagen door moeten komen. Hoe ik dat vol moet houden daar wil ik op dat moment niet aan denken. "Moed is de bereidheid om bang te zijn en het toch te doen" Overdag zetten we een vierde tipy op voor groepssessies. Voor de derde nacht verhuis ik samen met iemand anders naar deze vierde tent zodat ik in ieder geval geen last meer heb van het gesnurk. Dat doet me goed, ik slaap zowaar een aantal uur en heb het (daardoor?) minder koud gehad. Theorie en ervaren De modellen die we overdag en/of ‘s avonds bespreken vind ik razend interessant en de ervaringsoefeningen grijpen me geregeld enorm aan. Zo komen o.a. de volgende thema’s aan bod: Hechtingsstijlen: (veilige-, angstige-, vermijdende-, en gedesoriënteerde hechtingsstijl) Contactcirkel Isoleerstijlen basisbehoeften volgens Pesto, minderwaardigheid en compensatie gedrag, Meditaties (adem, bodyscan, visualisaties) Door de betere nachtrust en misschien ook wel de gewenning kom ik langzaam maar zeker steeds iets beter in mijn vel zitten. Alleen mijn rugpijn zit me enorm in de weg. Vooral omdat ik daardoor minder kan bijdragen aan het noodzakelijke hout sprokkelen, zagen, hakken en dat soort dingen. Niemand die me daarop aankijkt maar het is een innerlijke strijd/afwijzing van mezelf. Wat betekent dat eigenlijk, die altijd maar aanhoudende pijn in mijn rug? Draag ik teveel? Noorderlicht Op een avond worden we getrakteerd op mijn geliefde Noorderlicht. Natuurlijk heb ik mijn camera uitrusting niet meegenomen, maar ook met de iPhone worden de foto’s best aardig. Blij dit geweldige fenomeen weer een keer in het echt te mogen aanschouwen. Het blijft zo betoverend dat je er stil van wordt. Die nacht slaap ik best goed. Wat echt bijzonder is op zo’n ondergrond en zo’n dun matje in die kou. ‘s Morgens heb ik een lang mooi gesprek met mijn tent buddy Kitty. Uit je comfort zone Het is de combinatie van de extremiteiten, het enorm buiten je comfort zone vertoeven, de prachtige modellen, de ervaringsoefeningen en niet te vergeten de gesprekken met mede reizigers die allemaal in een eigen ontwikkelingsproces zitten. Er komt gewoon een moment dat je het niet meer volhoudt en er gezien mag worden wat lang (onbewust) niet werd aangekeken. Zijn je strategieën nog helpend of kunnen ze beter vervangen worden door nieuwe? En hoe doe je dat dan? Ik ga hier vast in volgende blogs hier en daar wat over vertellen. Voor nu hou ik het even voor gezien, neem een warme douche, scheer mezelf en kruip in een warm bed met een heel zacht matras. Zo waardeer je weer de simpele dingen in het leven. YES I did it! Trots op mezelf. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Graag tot de volgende blog!

Uit de winterslaap! Zo voelde het afgelopen weekend. YES het is voorjaar. Zaterdagochtend was iedereen hier op de camping buiten. Beetje aan het prutsen aan zijn camper, de was aan het ophangen, koffie drinken, van alles en nog wat maar in ieder geval buiten. Gelijk was daar ook het contact. Na 6 maanden binnen gezeten te hebben stond iedereen met iedereen te praten over koetjes en kalfjes. Er werd kennisgemaakt met de buurman / buurvrouw waar je al maanden naast stond. Wat heerlijk! We hebben al enkele mooie dagen achter ons maar zaterdag was anders. Het leek een grote ommekeer. Goed gesprek De beide buurmannen die ik sprak vertelden dat ze door hun scheiding een jaar en respectievelijk 1,5 jaar geleden geen andere optie zagen dan in een camper te gaan wonen. Een vreselijke stap na zoveel jaar huwelijk, een goede baan en een mooi huis. Je dacht alles zo goed voor elkaar te hebben en dan woon je opeens als een zwerver in een camper. "Cadeau waar je niet op zat te wachten." Maar nadat de eerste pijn verwerkt is en de boel tot is rust gekomen blijkt het eigenlijk helemaal zo slecht nog niet dat wonen in een camper. Ze maken dan ook in zijn geheel geen haast met het zoeken naar een huis. Voorlopig blijven ze nog wel even wonen zo. Het is eigenlijk wel heerlijk zo dicht bij de natuur en vergeet niet een heel duurzaam en goedkoop leven. Volledige overgave aan dat wat is Is dat eigenlijk niet heel vaak zo? Dat dingen die je overkomen in je leven, die in eerste instantie vreselijk lijken, achteraf een zegen of een enorme les bleken te zijn? Ik heb al diverse van dat soort ervaringen. Break-up Een paar weken geleden hebben Elise en ik onze relatie verbroken. Er is meer dan genoeg liefde tussen ons, maar de vorm waarin we zaten werkte niet meer. Dit is heel verdrietig, maar hopelijk is dit ook zo'n cadeautje waar we beiden later van kunnen zeggen dat het ons gediend heeft. Ik hoop het. Het helpt in ieder geval om er op die manier naar te kijken. Volledige overgave aan dat wat is. Wat overigens niet zegt dat er geen ruimte mag zijn voor verdriet en rouw. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!

Onder Globus2 heb ik geen vuilwatertank gemaakt. Ik gebruikte altijd een losse vuilwatertank die onder het rijden in de garage staat en op bestemming onder de bus wordt geschoven. De camping waar ik al geruime tijd bivakkeer heeft echter per staplaats naast een elektra en water aansluiting ook een afvoer. Vorige wek heb ik Globus2 met een speciale harmonica afvoerbuis daarop aangesloten. Wat een genot! Niet meer de vuilwatertank te hoeven legen, afvalwater uit zowel het toilet als de keuken loopt nu rechtstreeks de riolering in. Ik heb hiervoor twee uittrekbare slangen gekocht. Uitgetrokken zijn ze samen 6 meter en klein te maken tot ongeveer 1,5 meter. Dus makkelijk op te ruimen onder het rijden. Ik heb zelf nog een 45° opschuifmof aan de slang bevestigd zodat ik hem makkelijk over mijn afvoerpijp kan schuiven en goed vast blijft zitten. Naast deze prima oplossing zit ik er toch over te denken een vaste grijswater tank onder de bus te gaan bevestigen. Zo'n losse tank neemt best een hoop ruimte in in de garage. Off-grid Wonen in een busje geeft het gevoel van ultieme vrijheid. Maar kan ik nu nog wel zeggen dat ik off-grid woon? Ik gebruik, in ieder geval in de winter, de stroom van de camping en heb nu dus zelfs een eigen riolering... Natuurlijk binnen 5 minuten ben ik losgekoppeld en kan ik ook heel lang zonder enige connectie in the middle of nowhere verblijven. Maar toch... "Home is where the heart is." Ik merk sowieso dat ik het ook best prettig vind om hier op de camping te staan. Je kent de camping eigenaren goed, het sanitair is perfect, dichtbij mijn werk. Allemaal heel praktisch, ik ben me stiekem thuis gaan voelen hier. En toch, iets klopt er niet. Waar is die drang naar vrijheid nu gebleven? Die is er natuurlijk nog steeds, als ik zin heb plug ik mezelf voor een weekend uit en ben weg. Maar misschien binnenkort ook maar eens een paar weken op een andere camping staan. Gewoon om mezelf te blijven uitdagen. Het moet natuurlijk allemaal niet te 'convenient' worden. Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit! Ik plaats af en toe affiliate links. Dit betekent dat wanneer je een product koopt via deze link ik daar een kleine vergoeding voor ontvang. Op deze manier steun je onze manier van leven. Graag tot de volgende blog!