Zoeken

Vlak voor ik twee jaar geleden mijn baan opzegde, lag ik ’s nachts wel eens wakker. Wie ben ik straks zonder titel op mijn visitekaartje? Zonder verantwoordelijkheid, zonder aanzien, zonder taak? Wat blijft er van mij over als ik niet langer bijdraag op een manier die zichtbaar en meetbaar is? Je moet toch iets betekenen voor de maatschappij. Tot ik opnieuw stuitte op een oud beeld uit de Tao Te Ching. Het beeld van water. Zwemmen in warmwaterbron in Saturnia Water dat niet duwt Water vecht niet. Het probeert niets te zijn. Het zoekt het laagste punt op, stroomt om obstakels heen en geeft leven aan alles wat het aanraakt. En ondertussen verandert het landschappen. Zonder te duwen. Zacht. En toch sterker dan steen. We stonden vorige week bij een riviertje in Noord-Italië. IJskoud water dat zich al eeuwen een weg baant door het landschap. Geen haast. Geen strategie. Alleen voortdurende beweging. De steen verliest uiteindelijk altijd. Wat als betekenis niet zit in duwen, maar in stromen? Het leven leeft zichzelf Toen ik mijn functie losliet, voelde het even alsof ik mijn nut verloor. Alsof zingeving iets is wat je moet produceren. Maar terwijl jij deze woorden leest, gebeuren er miljoenen dingen in je zonder dat jij er iets voor doet. Je hart klopt. Je longen ademen. Je bloed stroomt. Het leven leeft zichzelf, dwars door jou heen. Arthur Schopenhauer  De Duitse filosoof Arthur Schopenhauer beschreef in De wereld als wil en voorstelling  dat alles wordt voortgedreven door één onderliggende kracht. Hij noemde het De Wil. Niet jouw persoonlijke ambitie. Niet jouw plannen. Maar een oerstroom. De wil om te leven, een levenskracht die voorafgaat aan denken. De boom groeit. De hond rent. Het kind speelt. De boom boomt. De hond hond. Het kind kind. Wat als ik dit leven nou eens gewoon leef i.p.v. van alles te moeten? Delen Sinds we leven en reizen met Globus 2 moet er niets meer en tegelijk valt alles meer op zijn plek. We rijden, we verdwalen, we ontmoeten, we kijken en we delen. In onze blogs en video’s delen we onze twijfels, onze vreugde, de goede en de minder goede momenten. Niet omdat we een strategie hebben uitgedacht over hoe we de wereld gaan veranderen of wat we willen bereiken, maar omdat het stroomt. Inspireren We merken dat mensen geraakt worden. Dat iemand na het lezen van een blog besluit eindelijk die reis toch te maken. Dat iemand schrijft dat onze woorden helpen om een moeilijke keuze te maken en dingen anders te bekijken. Misschien is dát op dit moment onze levensmissie. Niet meer en niet minder. Niet groots. Gewoon delen wat door ons heen wil bewegen. Zoals water. "Betekenis ontstaat niet door harder te duwen, maar door te volgen wat door je heen wil stromen." Leven zonder strijd Schopenhauer zag scherp hoe verlangen ons onrustig maakt. Altijd meer willen hebben, een hoger salaris, een groter huis. Alsof dit moment niet voldoende is. Wat als er onder die onrust een stille stroom ligt? Een beweging die niet uit je hoofd komt, maar uit iets wat je eerder voelt dan begrijpt. Misschien is zingeving geen project, maar datgene wat vanzelf ontstaat wanneer je stopt met duwen. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Stoppen met duwen Voor mij was het loslaten van mijn baan geen stap weg van betekenis, maar een stap dichterbij. Dichterbij een manier van leven waarin delen, schrijven, reizen en inspireren geen doel op zich zijn, maar een natuurlijke uitdrukking van wie wij nu zijn. Misschien verandert dat ooit weer. Water houdt ook niet vast aan zijn vorm. Voor nu is dit de stroom. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Nu bekend is dat onze volgende reis naar Tunesië gaat kunnen we beginnen met de voorbereidingen. We hebben inmiddels behoorlijk wat ervaring met alles wat er geregeld moet worden, maar toch is het goed om daar weer heel bewust bij stil te staan. Elke reis vraagt opnieuw aandacht. Alsof voorbereiding ook een vorm van afstemmen is. Kelly druk met de voorbereidingen voor de reis naar Tunesië Omdat we naar een land buiten Europa gaan, beginnen we met de papierwinkel. Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft Tunesië op dit moment de kleur geel. Geen belemmering dus. Onze paspoorten zijn voorlopig nog geldig, onze autoverzekering dekt schades in Tunesië en ook onze reisverzekering met Europadekking is daar gewoon van kracht. Als al deze zaken weer een denkbeeldig groen vinkje hebben gekregen, begint voor ons het leukste deel. Het zoeken naar plekken die we niet willen missen. In Tunesië zelf, maar ook onderweg ernaartoe. Alles krijgt een pin op Google My Maps, zodat het onderweg niet verloren kan gaan in de stroom van indrukken. Praktische zaken Als de papierwinkel is afgevinkt, volgen de praktische zaken. In december hebben we Globus 2 weer laten keuren en meteen de watertank grondig gereinigd. Ook de EHBO-trommel is aangevuld en het doosje met reserve-zekeringen ligt weer compleet op zijn vaste plek. De gastanks zijn voor ons misschien wel het belangrijkste aandachtspunt. Voldoende gas We reizen met twee Nederlandse gasflessen van elk elf kilo aan boord. Die gebruiken we uitsluitend om te koken. Uit ervaring weten we dat we daar ongeveer een halfjaar mee vooruit kunnen. Het is voor ons belangrijk om exact te weten hoeveel gas we nog hebben op het moment dat we Nederland verlaten. Nederlandse gasflessen kunnen in het buitenland namelijk niet worden bijgevuld. In de meeste andere landen hebben ze andere type flessen met andere aansluitingen en is bijvullen niet toegestaan. Sensoren Sinds we de E-Gaslevel van E-Trailer gebruiken, is dat een stuk eenvoudiger geworden. De sensoren geven nauwkeurig aan hoe vol de gasflessen nog zijn. Onder elke gasfles zit een kleine sensor die verbonden is met het starterspakket . Via de E-Trailer app lezen we alles eenvoudig af. Niet alleen voor vertrek is dat prettig, ook onderweg kijken we regelmatig hoe het ervoor staat. Zo kunnen we tijdig bijsturen als dat nodig is. Dit alles kan allemaal zonder abonnement. Wil je de gastanks (en de andere E-trailer producten) ook op afstand kunnen uitlezen met de app dan heb je het starterspakket plus nodig i.c.m. een abonnement. Bijsturen Bijsturen betekent soms dat we ons verbruik verlagen. Minder stoofpotjes die langer op het vuur moeten, water eerst koken in de waterkoker. Soms betekent het ook zoeken naar een vulpunt onderweg, officieel of niet. Naast de E-Gaslevel gebruiken we nog andere modules van E-Trailer die inmiddels onmisbaar zijn geworden. Met E-Level zien we of Globus 2 waterpas staat en E-Pressure waarschuwt ons als bandenspanning of temperatuur afwijkt. Het geeft ons veel rust. Alsof de techniek een stukje mee waakt. " Globus 2 staat klaar. De rest mag zich onderweg aandienen. " Boodschappen Water en boodschappen zijn onderweg meestal goed aan te vullen. Toch zijn er altijd een paar producten die we in het buitenland nauwelijks kunnen vinden en daarom standaard meenemen. Denk aan satésaus, currysaus en hagelslag. Kleine vertrouwde smaken die onderweg ineens groot kunnen zijn. Steun ons: Klik op deze banner en koop je E-Trailer producten bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Klaar voor vertrek Tot slot rest ons het afscheid. Familie en vrienden gedag zeggen, de route voor de eerste dagen globaal uitstippelen en dan is het moment daar. Klaar voor vertrek. Reizen begint voor ons niet bij de grens, maar bij de bereidheid om de bekende omgeving en mensen weer even los te laten. Tunesië wacht. En wij bewegen ons er stap voor stap naartoe. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Het lijkt allemaal zo fantastisch. Onze foto's, video's en onze verhalen. Maar het gaat bij ons echt niet altijd zo Instagram fantastisch. Afgelopen weken is daar zeker een voorbeeld van. Wat er gebeurde lees je in deze blog. Onderweg in Duitsland Onderweg in Duitsland Waar moet ik beginnen? Misschien wel met het heftigste nieuws voor mij. In de afgelopen twee maanden hebben zeven mensen uit mijn directe kenniskring te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek zijn. Drie daarvan zijn inmiddels, binnen deze twee maanden, ook al overleden. Dat heeft er bij mij enorm ingehakt. De ene staat natuurlijk verder bij me weg dan de ander, maar het zijn er wel heel veel. Verschillende van deze bekenden zijn ook nog eens van mijn eigen leeftijd. Zo komt het wel heel dichtbij allemaal. Je mag best weten, ik heb hierom al diverse traantjes gelaten. Vooral natuurlijk ook voor de achterblijvers. Eigen kwaaltjes Eigenlijk zou hier de blog al kunnen stoppen. De rest van wat nu nog komen gaat staat in geen verhouding tot bovenstaande. Maar goed… Aan het einde van de vorige reis had ik een slijmbeursontsteking aan mijn rechter elleboog. Nooit geweten dat dat zo pijnlijk was. Inmiddels zijn we vier maanden verder en het is nog steeds niet honderd procent over. Daarnaast ben ik met al dat gesjouw in het huis van mijn vader door mijn rug gegaan. Hoewel dat verrassend snel over was, is er als gevolg daarvan een zenuw in mijn nek klem komen te zitten waar ik nu alweer weken pijn van heb. In Nederland ben ik nog diverse keren bij de fysio geweest, maar dat is onderweg toch lastig. Griep Een ruime week geleden kwam hij hoor. De griep. Zowel Kelly als ik zijn over het algemeen niet snel ziek en we zijn al helemaal geen klagers, maar nu kregen we hem om de beurt voor onze kiezen. Afgelopen week hebben we dus op één plek gestaan en vooral op bed gelegen. Schuldgevoel De periode in Nederland was ook best intens te noemen. We waren natuurlijk versneld naar huis gekomen en na thuiskomst overleed binnen een week mijn vader. De uitvaart regelen, het huis ontruimen, administratieve zaken afhandelen. Druk. Zo druk dat ik voor mijn gevoel mijn kinderen veel te weinig gezien heb en hen te weinig heb kunnen helpen met hun huizen. Dat schuldgevoel knaagt altijd al wel. Ik kies voor een nomadenleven, maar dat heeft als keerzijde dat ik mijn kinderen niet veel zie. Mijn basisgevoel daarbij is dat ik 21 jaar voor hen gezorgd heb en dat het nu weer mijn tijd is. Ze zijn zelfstandig genoeg om voor zichzelf te zorgen. En toch… het knaagt af en toe ook. Zelfs Globus 2 is ziek En dan zijn we nog maar net onderweg wanneer Globus 2 niet meer wil starten. De eerste ochtend komen we erachter dat onze jumpstarter niets meer doet. De tweede ochtend krijgt ook de nieuw gekochte jumpstarter Globus 2 niet aan de praat en moeten we weer de ADAC bellen. Er wordt een nieuwe accu ingezet, maar ook dat mocht niet baten. De derde ochtend is Globus 2 opnieuw niet aan de praat te krijgen. Wat is er toch met je, jongen? Wat wil je ons vertellen? Terug naar de garage waar ze er uiteindelijk achter komen dat er een computertje kapot is dat ervoor zorgt dat de gloeibougies warm worden. Nadat deze vervangen is, zijn we achthonderd euro armer, maar rijdt Globus 2 weer als een zonnetje. "We zijn allemaal tijdelijk. Dat besef maakt elke dag oneindig waardevol." Geen lekkere start Al met al geen lekkere start dus. Al zijn we ook heel goed in relativeren. Al die mensen om me heen die overlijden laten me nog harder realiseren dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Eerder stoppen met werken om te genieten van het leven. Je weet nooit hoelang we nog hebben. Uiteindelijk zijn we allemaal terminaal, alleen weten we niet hoeveel tijd we nog hebben. Elke dag die we genoten hebben pakt niemand ons meer af. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Vertragen Globus 2 ging kapot in Duitsland. Wat een geluk. Onze VW kon geen beter plekje verzinnen om iets te mankeren. Stel je voor dat dit in Tunesië was gebeurd. Was het dan ook zo snel opgelost? De reis stagneerde vier dagen lang door het euvel met Globus 2 . Vertraging die verlengd werd door onze griep in Noord Italië met nog eens een week. Was dit niet precies wat we wilden en misschien nog wel harder nodig hadden dan we zelf dachten? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Twee maanden door Marokko gereden en geen moment bang geweest dat er iets met Globus 2 zou gebeuren. In de grote toeristische steden van Spanje en op de grote parkeerplaatsen in Frankrijk is dat veilige gevoel snel verdwenen. Het vinden van een veilige plek om Globus 2 achter te laten valt lang niet altijd mee. De reviews in Park4Night over inbraken maken je vaak nog angstiger dan je al was. Op dat soort momenten moet je toch een beetje vertrouwen op de beveiliging die in de bus gebouwd zit. Is dit een veilige parkeerplaats om even boodschappen te doen? Beveiliging Deze week stond ik op de camping met onze tijdelijke buurman te praten. Hij vertelde dat vorig jaar in Italië zijn camper met alles erop en eraan gestolen is. Naast je camper zijn dan ook al je bezittingen in één klap weg en in ons geval ons hele huis. Daar sta je dan, wat moet je? Helemaal voorkomen kan je dit waarschijnlijk niet, maar ik ben blij dat we een aantal beveiligingen in Globus 2 hebben gebouwd. Dan loop je toch net even wat relaxter door een grote stad of tijdens een verre hike. "Safety doesn't happen by accident" Inbraak Wat we in de afgelopen 6 maanden al geregeld gezien hebben, is dat er bij campers wordt ingebroken door een grote ruk aan de meestal plastic raampjes. Wij hebben begin dit jaar de E-Switch op onze ramen en het dakluik geplaatst. Zodra een raam of dakluik open wordt gebroken krijg ik direct een melding op mijn telefoon en kan ik actie ondernemen. Je bent er dus echt heel snel bij als er ingebroken wordt. Een handige extra functionaliteit van deze E-Switch is dat wanneer je voor vertrek bijvoorbeeld het dakluik vergeet dicht te doen, je ook een waarschuwing krijgt wanneer je gaat rijden. Dit werkt zo goed dat we ook een E-Switch  hebben geplaatst op het kastdeurtje van de bovenkastjes. Deze vergaten we nog wel eens goed te sluiten voor het rijden. Als ze toch binnen zijn gekomen De tweede beveiliging die we hebben ingebouwd is voor wanneer de dieven toch binnen zijn komen. Een bewegingssensor, de E-Movement , die met dubbelzijdige tape aan het plafond bevestigd zit. Ook deze is van de firma E-Trailer en werkt met dezelfde app en geeft dus ook een melding zodra er beweging wordt gedetecteerd. Het is een klein draadloos kastje dat dus eenvoudig te installeren is. Ik hou van draadloze apparatuur. Het trekken van draden is nou eenmaal niet zo eenvoudig wanneer de camper al helemaal gereed is. Camper gestolen Dan je ergste nachtmerrie, ze zijn niet alleen binnen gekomen, maar ze hebben de hele camper gestolen. Je hele hebben en houwen is verdwenen. Wat nu? Ik moet er echt niet aan denken dat ons dit ooit gaat overkomen. Wanneer dat toch gebeurt dan gaat de derde laag van beveiliging in werking. De twee eerder genoemde modules maken verbinding met de E-Trailer basismodule Plus . In deze basismodule Plus zit standaard al een gps ingebouwd. Nu kan je op je telefoon middels E-Track&Trace altijd zien waar je camper zich bevindt. Je moet hiervoor wel een abonnement afsluiten, zodat de E-Trailer modules in verbinding blijven met het internet. Alarmcentrale Om de beveiliging helemaal compleet te maken kan je nog een recovery abonnement afsluiten, waardoor je E-Trailer systeem verbonden is met de NVD-beveiligingsgroep. Wordt de camper gestolen dan gaat er met één druk op de knop een melding naar deze centrale inclusief de exacte locatie van de camper. Zij nemen dan direct actie en is de kans dat we onze Globus 2 ooit terugzien een stuk groter. Dit werkt in een heel groot deel van de wereld ! Een leuke bijkomstigheid is dat wanneer je een camperverzekering bij Aveco hebt je tot 31 dec 2025 een cashback korting van 50% op het eerste jaar van je Recovery- abonnementskosten kan krijgen. Advertentie: Koop je E-Trailer producten bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Toekomstige ontwikkelingen Je leest het goed, ik ben zeer te spreken over de spullen die het bedrijf E-Trailer maakt. Het jonge bedrijf, dat opgezet is door twee studenten van de TU in Delft, blijft zich constant innoveren en ze komen bijna jaarlijks met nieuwe modules op de markt. Zo wordt het systeem steeds completer. En alles is draadloos en binnen één app te bedienen. Ik heb gehoord dat er aan het einde van dit jaar ook weer nieuwe functionaliteiten aan het systeem toegevoegd gaan worden. Ik kan niet wachten om dat te gaan zien. Module Prijs De hele beveiligingsset  compleet € 590,- Abonnement op E-Trailer (bij een duur van 1 jaar) € 100,- p.j. Meerprijs abonnement op E-Trailer Recovery-abonnement € 60,- p.j. Verantwoording Wanneer je deze blog leest denk je misschien wat een reclame, maar we hebben van E-trailer geen financiële vergoeding gekregen voor deze blog. Wel hebben we de besproken modules van E-trailer gekregen om ze te testen. Ze stellen geen eisen aan de inhoud van deze blog en we zijn dus geheel vrij om onze echte eigen objectieve ervaring te verwoorden. Het mag duidelijk zijn dat ik heel enthousiast ben. Bekijk onze video op YouTube en vergeet niet te aboneren! je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Al weken praten we over waar onze volgende reis naartoe zal gaan. We laten diverse landen door onze gedachten gaan, kijken elkaar aan, laten ideeën even liggen en pakken ze later weer op. Er is geen haast, maar juist daardoor wordt kiezen lastig. Er zijn zoveel mooie plekken die ons trekken. Globus2 tijdens onze reis door Marokko Eén ding was meteen duidelijk, we willen naar de warmte. De afgelopen twee maanden in Nederland en de maanden daarvoor in het donkere Scandinavië hebben hun sporen nagelaten. We merken dat het gebrek aan licht iets met ons doet en dan met name met onze energie. We verlangen om weer zonder jas naar buiten te gaan en mooie wandelingen in korte broek te maken. Half november hebben we onze reis vervroegd afgebroken. Het overlijden van Richards vader bracht ons terug naar Nederland. Na het afscheid moest er veel geregeld worden. Het was een periode waarin reisplannen op een laag pitje werden gezet. Inmiddels is de uitvaart geweest en is het ouderlijk huis bijna leeggeruimd. Langzaam komt er weer ruimte voor nieuwe energie en nieuwe plannen. Inmiddels hebben we besloten, onze volgende reis gaat naar: Tunesië Onze keuze is gevallen op Tunesië. De reis die we begin vorig jaar maakten naar Marokko heeft ons meer gebracht dan we vooraf hadden kunnen bedenken. De cultuur, het landschap, de manier waarop het leven zich daar afspeelt. Het was wennen en vertragen tegelijk. Die ervaring smaakt naar meer. Afrika voelt voor ons anders dan Europa. Rauw soms, maar ook open. Tunesië lijkt ons een land dat nog niet is platgelopen door toeristen. Het is een land waar we erg nieuwsgierig naar zijn, zonder precies te weten wat we zullen aantreffen. Zonder reisbeschrijving Tijdens de voorbereiding viel ons op dat er nauwelijks Nederlandse informatie te vinden is over reizen met een camper door Tunesië. Online blijft het opvallend stil. Ook op YouTube zijn er bijna geen Nederlandstalige verhalen te vinden. Dat maakt het spannend, maar voor ons ook aantrekkelijk. We zullen doen wat we altijd doen: onze ervaringen vastleggen. Schrijven over wat we meemaken en filmen wat we te zien krijgen. " Globus 2 staat klaar. De rest mag zich onderweg aandienen. " Even de kaart erbij De meeste mensen weten ongeveer waar Tunesië ligt. Maar zonder kaart wordt het al snel vaag. Net onder Europa, aan de andere kant van de Middellandse Zee, liggen de landen Marokko, Algerije en Tunesië naast elkaar. Onze route loopt waarschijnlijk door België, Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland en Italië. In Palermo nemen we dan de boot naar Tunis, de hoofdstad van Tunesië. Omdat het nog vroeg in het jaar is en het weer in Italië waarschijnlijk nog niet fantastisch zal zijn, rijden we daar op de heenweg snel doorheen. Echt de tijd nemen voor Italië doen we later, op de terugweg. Meer dan een vakantiebestemming Bij Tunesië denken veel mensen aan strandresorts en zwembaden. Of aan de Arabische Lente , die begon met een dramatische gebeurtenis in december 2010. Het land kent echter ook een andere kant. Zo heeft Tunesië één van de grootste amfitheaters ter wereld, is er een immense zoutvlakte waar je met de auto doorheen kunt rijden en heeft het land landschappen die zo leeg en groots zijn dat ze bijna onwerkelijk aanvoelen. Niet voor niets zijn hier diverse bekende films opgenomen zoals Star Wars en Indiana Jones . Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. De woestijn trekt weer Ook zullen we deze reis de Sahara weer opzoeken. De woestijn heeft eerder een diepe indruk op ons gemaakt. Niet omdat er zoveel te zien is, maar juist omdat er zo weinig is. Geen afleiding. Geen rumoer. Alleen ruimte. We kijken ernaar uit om haar opnieuw te mogen ontmoeten. Misschien rijden we zelfs een stuk met Globus 2 door het woestijnzand. Soms krijgen we de vraag of de woestijn niet saai is. Wij hebben dat niet zo ervaren. Juist in die leegte gebeurt er iets. Je vertraagt. Je kijkt anders. Je luistert beter. Plus de woestijn heeft een bepaalde aantrekkingskracht door haar onberekenbaarheid van droogte, hitte, plotselinge zandstormen en koude nachten. Reis met ons mee We weten niet precies wat deze reis ons gaat brengen. Wel dat we alles wat we meemaken blijven vastleggen en delen. Uiteraard in onze blogs en video’s. Als je ons wilt volgen, ben je van harte welkom om je te abonneren. Zo blijven we onderweg verbonden en help je ons te blijven doen wat we doen. Abonneren op onze blog kan rechts onderaan deze pagina Abonneren op ons YouTube kanaal kan hier   Graag tot ziens! Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

De afgelopen zes maanden reden we met Globus 2 door Europa: Duitsland, Polen, Tsjechië, Litouwen, Letland, Estland, Finland, Noorwegen, Zweden en Denemarken. Een kleine 20.000 km door bekende en onbekende landen. We reisden zonder haast en bleven langer waar het goed voelde. In deze blog kijken we terug. Niet als reisgids, maar als reizigers. Zowel de positieve als de negatieve ervaringen. Atlanterhavsveien Noorwegen Terugblik per land Laten we de landen stuk voor stuk doornemen waarbij we Duitsland niet behandelen. Hier zijn we tenslotte alleen maar zo snel mogelijk doorheen gereden om in Polen te komen. Kijk je liever naar bewegende beelden? Op ons Youtube kanaal staan alle video's die we tijdens deze reis hebben gemaakt. Polen 🇵🇱 Polen verraste ons. Niet door het landschap, dat bleef voor ons wat saai en eentonig, maar door het gevoel van veiligheid en netheid. De steden waren schoner dan we hadden verwacht, veel schoner dan de grote Nederlandse steden. Toch misten we in deze steden wel de gezellige drukte en sfeer. Een aantal plekken zullen we ons altijd blijven herinneren: De Adršpach rotsen, net over de grens met Tsjechië, waar rotsformaties aanvoelen als een versteend sprookje. Auschwitz , dat je terugbrengt naar de gebeurtenissen in WOII. Vergeet niet van te voren te boeken, want het is al lang van te voren volgeboekt. En dan Gdańsk, in tegenstelling tot de andere bezochte steden vonden we hier kleur, leven en karakter. Vergeet daar vooral niet de pączki uit te proberen, een heerlijke gevulde oliebol. Of de vers gemaakte pierogi in een lokaal restaurantje. Stołowe Mountains net over de grens in Zuid-Polen Baltische landen: Litouwen 🇱🇹 , Letland 🇱🇻 , Estland 🇪🇪 De landen (noem het in geen geval staten!) Litouwen, Letland en Estland riepen vooraf wat gezonde spanning op. Is het wel veilig? Hoe zit het nu precies met de tol in Letland voor auto's boven de 3.000 kg? Achteraf wederom geheel onterecht, ook hier voelden we ons overal weer veilig en hebben nergens tol betaald. Daar waar we in Polen vooral de oude Duitse overheersing voelden, voelen we hier het USSR verleden. Oude Sovjetflats, orthodoxe kerken, het KGB museum , de herdenkingspunten van het stille verzet zoals de Baltische weg en de heuvel der kruisen maakten diepe indruk op ons. De breedste waterval van Europa , Ventas Rumba in Kuldīga Het landschap bleef vlak, maar veranderde toch langzaam. Steeds meer bossen en meer stilte. Ook zagen we steeds meer dieren zoals kraanvogels, ooievaars, vossen, herten, dassen en zelfs bruine beren. Daar gaat ons hart sneller van kloppen. Zie hier  onze video over het fotograferen van de bruine beer. Daarnaast is in Estland het vrij kamperen goed geregeld. Kampeerplekken diep in het groen met al klaargelegd hout voor het avondvuur. Beren spotten in noord Estland Zouden we teruggaan naar één van de Baltische landen? Waarschijnlijk niet. Mooi om gezien te hebben, niet om te herhalen. "The real home of man is not his house, but the road." Finland 🇫🇮 Finland betekent bossen en meren. Eindeloos heuvelachtig met bossen en meren. Rustgevend en soms ook een tikkeltje saai. En muggen. Heel veel muggen die diverse wandelingen van ons behoorlijk negatief hebben beïnvloed. Wie helemaal gek is van kerst moet natuurlijk een bezoekje brengen aan Rovaniemi, daar waar de kerstman woont. Toch heeft het land iets puurs. Vrij kamperen, goed gemarkeerde wandelingen, vuurplaatsen aan het water met ook hier vaak al kant en klaar gekapt haardhout. En natuurlijk kom je vanaf de noordpoolcirkel de eerste rendieren tegen. Het valt niet mee om contact te maken met de lokale bevolking. Het Fins is natuurlijk helemaal niet te verstaan, maar daarnaast zijn de Finnen erg op zichzelf en komen niet voor een praatje. In Finland doen ze helemaal niet aan smalltalk. Dat moeten de kinderen leren wanneer ze Engelse les krijgen op school. Voor wie wil vertragen, vissen of verdwijnen is dit misschien wel het land bij uitstek. Voor ons ontbrak de ruigheid van de bergen. Rendieren in Lapland Hoge Noorden van Noorwegen 🇳🇴 Zodra je Noorwegen binnenrijdt verandert alles. De bergen nemen het landschap over. In de zomer weigert de zon onder te gaan. Dit doet iets met je. Je hebt meer energie en je kan die bergwandeling net zo goed midden in de nacht maken. En die ruigheid, dit is waar we van houden! We hebben hier ook ontzettend veel rendieren gezien. Overal vrij kamperen in Scandinavië We begonnen is het Varangergebied , ver weg van de meeste toeristen. Het is rauw en adembenemend. Langs de Barentszzee richting Hamningberg rijd je langs een kust die geen einde lijkt te kennen. Water, ruige rotsen en rendieren. Meer hebben wij niet nodig. Vervolgens richting de Noordkaap om dan langzaam af te zakken langs de kust naar het zuiden. De levendige Sami-cultuur is zeer inspirerend wanneer je je daar een beetje in verdiept. In augustus schreven we daar deze blog over. Wandelen op de Lofoten Wat voelen we ons bevoorrecht dat we maar liefst drie weken lang de Lofoten konden verkennen. Geen haast om op tijd terug te zijn voor werk. Alle zijweggetjes hebben we genomen en diverse bergwandelingen kunnen maken. De Lofoten, hoe druk ook in de zomer, mogen niet ontbreken in een reis naar het hoge noorden. Maar ook het eiland Senja en de Vesterålen zijn pareltjes waar je makkelijk weken kunt vertoeven. Ben je na 1 sept nog in dit gebied? Dan heb je grote kans om het magische noorderlicht te zien. Iets dat je je leven lang niet vergeet. Vanaf september kans op Noorderlicht Het zuiden van Noorwegen (alles onder Trondheim) hebben we voor nu overgeslagen. We kozen ervoor nog wat highlights in Zweden te bezoeken en nog een keer terug te komen voor het mooie zuiden van Noorwegen. Zweden 🇸🇪 Zweden is misschien minder spectaculair dan Noorwegen, maar bezit dezelfde uitgestrektheid. Het land ademt ruimte. Zeker in het noorden waar de jongeren massaal wegtrekken naar de grote steden in het zuiden. Het is niet altijd makkelijk om contact te leggen met de achtergebleven, wat oudere, bevolking. Wanneer dat wel is gelukt praat dan niet over gevoelens, dat is echt not done in Zweden. In midden Zweden mag de Wildernisroute niet aan je reis ontbreken. Wij waren er in september en hebben enorm genoten van prachtige herfstkleuren. Let op! De Wildernisroute is meestal gesloten van half oktober t/m begin juni. Dit is afhankelijk van de sneeuwval. Kloof bij waterval Hällingsåfallet langs de Wildernisroute De hoeveelheid mystieke plekken in het zuiden verraste ons. Grafheuvels, steencirkels en stille landschappen die herinneren aan een tijd waar we ons nu geen voorstelling meer van kunnen maken. Plaatsen die niet schreeuwen om aandacht maar fluisteren. Anundshög en Ales Stenar waren zeer de moeite waard. Mysterieuze plekken in Zweden Denemarken 🇩🇰 Tot slot dan Denemarken. Net als alle andere keren hadden we vooral wind en regen. Misschien hadden we pech, misschien hoort het erbij, maar de zon liet zich nauwelijks zien. We moeten daarbij wel opmerken dat we niet uitgebreid de tijd hebben kunnen nemen voor Denemarken, omdat we halsoverkop terug naar Nederland moesten i.v.m. de gezondheidssituatie van de vader van Richard. Kopenhagen glipte ons door de vingers. Te nat, te vol, te weinig ruimte voor Globus 2 . Maar daarvoor willen we zeker nog een keer terugkomen. Wat wel zeer de moeite waard was om te bezoeken waren de grafheuvels, de hunebedden en de kliffen van Møns Klint. Zelfs onder een grijze hemel straalden ze iets tijdloos uit. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Tot slot Zes maanden onderweg, tien landen. Wat blijft is niet de optelsom van plekken, maar het inzicht dat reizen ons steeds weer terugbrengt naar één punt: aandacht. Voor het landschap, voor het moment, voor ons samen en voor onszelf. Sommige landen vroegen om tijd en kregen die. Andere bleken vooral bedoeld om doorheen te rijden. Ook dat is oké. Met Globus 2 als ons huis voelen we dat deze reis geen eindpunt is. Het is een manier van leven geworden. Zolang dat zo voelt, blijven we onderweg. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

In het noorden van Scandinavië waren we er al middenin. De herfst. Niet te vermijden. Bomen stonden in vuur en vlam. Geel, rood, diep oranje. De lucht was helder en scherp. De dagen werden merkbaar korter. Het landschap leek te zeggen: kijk goed, nu ben ik op m'n mooist. Rijdend met de seizoenen Hoe verder we naar het zuiden reden, hoe zachter het weer werd. De kou trok zich terug en het bleef weer langer licht. Opeens waren we weer in de nazomer beland. Alsof de tijd zich had bedacht. Of misschien reden we niet weg van de herfst, maar namen we haar met ons mee naar het zuiden. Onze meest recente video met beelden van Denemarken en Duitsland De rijkdom van de herfst We zijn al heel vaak in Scandinavië geweest en alle jaargetijden hebben iets moois. Maar de herfst was mooier dan we ooit gezien hadden. Zo mooi van kleur, zo rijk en rauw tegelijk. Niet als vooraankondiging van de winter, maar opzichzelfstaand en vol trots. De seizoenen van een mensenleven Onder het rijden moest ik denken aan de zweethutten die ik een periode vaak bezocht heb. Daar zeggen ze dat wij mensen ook de vier seizoenen doorleven. Vaak maken we er een nette indeling van gekoppeld aan leeftijd. Lente, zomer, herfst, winter. Maar wie zegt dat je maar één lente krijgt. Of dat een zomer niet opnieuw kan beginnen na een lange herfst. "Kijkend naar de seizoenen zie je niet alleen het landschap, maar ook jezelf." Lente De lente hoort bij het oosten. Daar waar de zon opkomt. Het seizoen van begin. Van ideeën die zich aandienen zonder duidelijke vorm. Een innerlijk weten dat er iets in beweging wil komen. De lente is fris en onrustig tegelijk. Ze vraagt vertrouwen, niet omdat je weet waar het heen gaat, maar juist omdat je dat nog niet weet. Zomer De zomer ligt in het zuiden. De zon hoog. Alles staat open. Energie stroomt makkelijker. Dat wat je eerder hebt ingezet, draagt je nu. Niet omdat het leven geen weerstand kent, maar omdat je voelt dat je het allemaal makkelijk aankunt. Herfst De herfst hoort bij het westen. Het licht zakt. Dingen laten zich niet meer vasthouden. Het seizoen van afscheid maar ook van oogst. Van zien wat rijp is geworden. Van lessen die zich pas laten zien als je durft ze aan te kijken. Winter En de winter. Het noorden. De stilte. De terugkeer naar de kern. De periode waarin niets hoeft, maar veel betekenis krijgt. Aan de oppervlakte lijkt alles stil te vallen, maar ondergronds wordt gewerkt. Voorbereid. Zonder haast. De winter van mijn vader Mijn vader is recent overleden. We moesten onze vorige reis voortijdig afbreken voor een laatste groet. Terugkijkend zat hij in de winter van zijn leven. Zijn wereld werd kleiner, het lichaam trager. Veel van wat hem eerder richting gaf, viel weg. En toch is er veel gebeurd onder die stilte van alles. Dingen werden misschien afgerond voor hem, maar in ieder geval voor mij. Zijn dood voelde niet alleen als verlies, maar ook als voltooiing. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Tegen de kalender in Volgens de kalender zitten we nu ontegenzeggelijk in de winter. Maar zo voelt het voor mij niet. Als ik eerlijk ben, leef ik momenteel in de lente. Er dient zich van alles aan, nog zonder scherpe contouren. Een nieuwe reis die gepland gaat worden! Reizen gaan we weer, maar waar naartoe? Het center point Wat mij misschien het meest bezighoudt, is wie in mij dit alles waarneemt. Wie bepaalt in welk seizoen ik mij bevind? Er is iets dat kan kijken, dat afstand kan nemen. De indianen noemen dat het center point. De plek van waaruit je kunt observeren zonder samen te vallen met wat je voelt. Je bent niet boos, je doet boos. Je bent niet verdrietig, je doet verdrietig. En je bent niet een seizoen. Je beweegt je erdoorheen. In welk seizoen zit jij? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

De wereld zit vol mysterieuze plekken. Iedereen kent de piramides van Gizeh, Stonehenge of onze eigen hunebedden in Drenthe, maar er bestaan ook plaatsen die veel stiller zijn. Plaatsen die alleen fluisteren voor wie wil luisteren. Zweden zit er vol mee. Tijdens onze reis trokken wij naar zulke verborgen plekken, niet om antwoorden te zoeken, maar om te voelen wat er gebeurt wanneer je je opent voor het onbekende. Wat krachtplekken met ons doen Krachtplekken roepen al eeuwenlang vragen op. Wat gebeurt daar nou eigenlijk? Waarom ervaar je op de ene plek stilte en helderheid, terwijl je op een andere plek onrust voelt? Sommige mensen zeggen dat de sluier tussen de werelden daar dunner is. Dat de energie intenser aanwezig is, alsof een diepere laag van de aarde zich even laat zien. Of het waar is, weten we niet. Maar we weten wel dat wij op zulke plekken altijd anders ademen, alsof iets in ons lichaam herkent wat ouder is dan we zelf kunnen bevatten. Onze meest recente video met beelden van de krachtplekken in Zweden De aarde als levend wezen Net als de mens is de aarde een levend wezen. Dat idee voelt voor sommigen misschien zweverig, maar voor ons is het juist heel aards. Vanuit spiritueel standpunt heeft de aarde een lichaam, een ziel en misschien zelfs een vorm van bewustzijn. Haar energie stroomt langs lijnen en knooppunten, net zoals bij ons meridianen en chakra’s. De plekken waar die energie samenkomt worden krachtplaatsen genoemd, terwijl de banen waarlangs ze zich verplaatst leylijnen heten. Misschien is het poëzie. Misschien is het wetenschap die we nog niet begrijpen. Maar hoe je het ook noemt, het verandert de manier waarop je kijkt. " De aarde draagt geheimen die pas openen als jij dat ook doet" Zweden als mystiek landschap Zweden ademt één en al natuur. Bossen die eindeloos lijken, meren die de hemel spiegelen, rotsen die verhalen vasthouden. Het land draagt een stille magie bij zich, alsof elke steen nog weet hoe het was toen de wereld net begon. Geen wonder dat de verhalen over elven, kabouters en trollen hier nog altijd leven. Terwijl we zochten naar bijzondere plekken, ontdekten we dat het land vol zit met kleine en grote mysteriën die lang niet allemaal in de toeristische gidsen staan. Anundshög, de adem van het verleden Onze eerste stop was Anundshög, de grootste grafheuvel van Zweden. Een plek waar al duizenden jaren voetstappen liggen. Je voelt daar niet alleen geschiedenis. Je voelt aanwezigheid. Het is alsof de heuvel en de stenen zelf ademen. Ales Stenar, schip van steen Vanuit daar trokken we helemaal naar het zuiden naar Ales Stenar, het stenen schip dat hoog boven de zee uitkijkt. De stenen staan in een ovale formatie die doet denken aan het skelet van een oud Vikingschip. Sommigen zeggen dat het een kalender is, anderen spreken van een heilige plaats. Wat het werkelijk is, weet niemand. Misschien is dat juist de kracht. Het nodigt uit om te kijken zonder te willen begrijpen. Labyrinten, graven en andere raadsels Er waren meer van dit soort plekken. Bruadungend, waar oude graven liggen die misschien veel meer zijn dan alleen rustplaatsen. Het Tibble labyrint, waarvan niemand precies weet waarvoor het ooit diende. Een inwijding misschien. Een ritueel dat de lente begroette. Wie zal het zeggen. Waar ligt onze eigen kracht? In stilte vroegen we ons af waar onze eigen kracht eigenlijk vandaan komt. Moeten we daarvoor altijd ver van huis zijn? Vaak denken we van wel, maar dat blijkt een misverstand. Ook Nederland kent zijn eigen mystieke plekken. Steeds vaker worden er hunebed excursies georganiseerd waar niet alleen gekeken wordt naar stenen als grafkamers, maar naar stenen als dragers van energie. Daar is wel een open geest voor nodig, maar misschien is dat precies wat deze tijd vraagt. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Het kompas dat naar binnen wijst Misschien is dat de ware magie van zulke plaatsen. Dat ze je opnieuw leren kijken. Dat ze je een kompas tonen dat niet naar het noorden wijst, maar naar binnen. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Onze tweede reisperiode (jan t/m apr) is nog niet voorbij, maar inmiddels hebben we Marokko al wel verlaten. Dat lijkt ons een goed moment om terug te kijken en onze ervaringen over dit bijzondere land met onze Globus 2 met jullie te delen. Wat vonden we helemaal geweldig en wat vonden we niets. En welke tips kunnen we meegeven? Algemeen Om maar gelijk met de conclusie te beginnen: Marokko is een echt camperland. Je ziet er nauwelijks caravans of tenten o.i.d. Voor een camperreis is het echt ideaal. De wegen zijn doorgaans heel goed en er zijn heel veel campings waar je voor tussen de € 5,- en € 10,- kunt overnachten. Verwacht dan niet teveel luxe. Het ziet er vaak wat verpauperd uit en warm water is niet altijd standaard. Van te voren hadden wij gehoord dat je in Marokko echt altijd op een camping moet staan i.v.m. veiligheid. Wij hebben echter diverse keren 'wild gekampeerd' en dat is ons steeds prima bevallen. We hebben ons nergens onveilig gevoeld, terwijl we dat in grote steden in bijvoorbeeld Spanje soms wel voelen. Route De meeste aanbieders van camperreizen zoals de NKC , Endless on Wheels of ANWB maken allemaal ongeveer hetzelfde rondje. En dat is ook een prima beslissing. Je komt langs alle belangrijke bezienswaardigheden en doorkruist prachtige gebieden. Wij zouden het rondje altijd tegen de klok in doen, omdat de omgeving dan steeds mooier wordt. Ook zouden wij een volgende keer de westkust overslaan. Wij zijn geen watersporters en de natuur is in de berggebieden nu eenmaal veel mooier. De periode januari/februari is ons uitstekend bevallen. Ook al was het vaak maar tussen de 17 en 20 graden. Zodra de zon er door komt is de gevoelstemperatuur gelijk een stuk hoger. In de Hoge Atlas zijn we een aantal keren van de standaard routes afgeweken. Dat heeft ons een aantal mooie, maar ook zeer uitdagende wegen opgeleverd zoals het rijden in de sneeuw en modderige wegen met diepe afgronden. Wennen Onze ervaring is ook dat je echt even de tijd moet nemen om te wennen aan de cultuur. Zodra je het land binnenkomt lijkt alles wel anders te zijn. Niet alleen de Arabische teksten op de verkeersborden, maar ook de enorme hopen plastic (m.n. in het noorden en bij de grote steden) die er liggen langs de weg. Daarnaast de chaos, er lijken geen verkeersregels te zijn. Iedereen loopt en rijdt kriskras door elkaar en als je daar eenmaal aan gewend bent werkt dat verrassend goed. De ezels die hier nog volop worden ingezet als werkdier, de kleding die de mensen dragen, de winkels etc. Alles is zo anders dan wij gewend zijn. Praktische zaken Een aantal praktische zaken die misschien handig zijn om te weten voor je jouw Marokko reis begint; Bij bijna elke stad kom je een politiepost tegen. Deze heel rustig benaderen en echt wachten tot je het seintje krijgt dat je door mag rijden. We hebben, als buitenlanders, nog nooit hoeven te stoppen. Houd je aan de snelheid! Er wordt veel gecontroleerd op snelheid m.n. in het noorden van Marokko. En ze staan vaak op 60km wegen waar je net een berg af komt rijden. Ondanks dat we er zo bewust op gelet hebben, hebben we helaas toch twee bekeuringen gekregen die contant afgerekend moesten worden. Voor 150 MAD (€15,-) mag je weer doorrijden en krijg je ook nog de excuses van de beambte in functie dat ze het zo vervelend vinden. Over geld gesproken. Ondanks dat de dirham (MAD) rekenkoers zo simpel is (10 MAD is €1,- ), konden we er maar niet aan wennen en is een vergissing zo gemaakt. Is iets nu juist heel duur of juist goedkoop. Daar komt bij dat alles contant afgerekend moet worden ook de diesel (€ 1,16)! Een nachtje op de camping betaal je dus met een briefje van 100MAD. " Happiness is only real when shared." Op de markt (souk) kan je heel voordelig groente halen. Je hebt een hele tas vol voor slechts een paar euro. Ook brood is overal te koop en kost ongeveer € 0,20. Er zijn overal kleine supermarktjes waar je de meeste andere boodschappen kunt halen. In de grotere plaatsen zijn er soms supermarktketens zoals Marjane of Carrefour. Wij hebben daar met name steeds vlees gekocht. Deze supermarkten zijn echter enorm duur en betaal je meer dan in Nederland. Omdat wij uit de kraan in de camper drinken hadden we besloten de watertank van Globus 2 steeds te vullen met 5L vaten die je hier overal kan kopen. De mensen zijn zo enorm vriendelijk en behulpzaam dat valt gewoon echt op. Het heeft ons beeld over Marokkanen echt positief bijgesteld. Mensen die actief naar je toekomen daar moet je van weten dat ze iets van je willen. Ze willen je iets verkopen of de weg wijzen, maar vragen daar achteraf dan wel geld voor. Ze kunnen behoorlijk standvastig zijn en regelmatig heb je het gevoel lastig van ze af te komen. Vriendelijk blijven lachen en heel duidelijk aangeven dat je geen interesse hebt werkt het beste. Als we iets moeten noemen wat echt een minpunt is van Marokko dan zijn dat deze 'verkopers'. WIj hebben goede ervaringen met de internetdekking van Inwi. Voor €20,- hadden we onbeperkt internet voor een maand. Met de hotspot van je telefoon hadden we aan één simkaartje genoeg. Let op: wanneer je van de boot afkomt kan je daar dezelfde simkaart kopen, maar betaal je de hoofdprijs van € 50,- Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Armoede In veel gebieden (buiten de grote steden) hebben de mensen het, naar onze maatstaven, echt wel een stuk armer dan wij. Ze wonen soms in lemen huisjes zonder meubels of welke luxe dan ook. Ook deze mensen hebben we als zeer gastvrij ervaren en voor je het weet word je uitgenodigd voor een kopje thee. Kinderen hebben geleerd dat als ze een camper zien dat daar iets te halen valt. Ook wij hadden ballonnen, stiften en snoepjes meegenomen. Als je eenmaal wat gegeven hebt volgt er vaak geen dankjewel maar een vraag om meer. Ook gaat het als een lopend vuurtje door het dorp en binnen no-time staat er een hele groep kinderen om je bus. Als je niets geeft kunnen deze kinderen best vervelend worden. Van schelden, een middelvinger tot en met het gooien van steentjes. Wij zijn daarom helemaal gestopt met het geven van spulletjes aan kinderen. We willen niet meedoen met de conditionering camper = cadeautje. Veel dankbaarder is het als je bij iemand op de thee uitgenodigd wordt een pakje stiften achterlaat aan de kinderen in het gezin. Of doneer aan een plaatselijke school een zak met potloden. Kleding Zeker voor vrouwen kan dit een ding zijn. De lokale bevolking draagt geen korte broeken en zeker op het platteland dragen veel vrouwen een hijab. In de grote toeristische steden zie je veel toeristen wel korte broeken en mouwen dragen. Ondanks dat we van mening zijn dat wij te gast zijn en ons dus mogen aanpassen aan de plaatselijke gewoonten hebben we ook regelmatig korte kleding gedragen en zijn hier nooit op aangekeken. Video's Tijdens onze route door Marokko hebben we bijna elke week een video gepubliceerd. Hieronder staan de zeven video's op volgorde van de route, een linkje naar de bijhorende blog en wat negatieve en positieve punten over de regio. Blog week 1  en week 2 - veel plastic langs de wegen - erg wennen aan nieuwe omgeving - natuur niet spectaculair - veel rondhangende mensen + Hassan II moskee in Casablanca + ideaal voor watersport liefhebbers + bezoek kustplaats Essaouira Blog week 3 wegen slecht door noodweer in 2024+ hier begint de natuurpracht+ viewpoint Ait Mansour Canyon Blog week 4 + hoogtepunt van de reis!?+ koop een tagelmust, fijner dan je denkt+ boek een overnachting in de woestijn, onze voorkeur: vanuit M'Hamid (+/- €150,- p.p.) Blog week 5 - op google niet duidelijk welke wegen verhard zijn en welke niet. Opletten dus!+ echt prachtige natuur+ Todgha- en Dadeskloof+ Aïd-Ben-Haddou Blog week 6 Marrakesh bezoek aan Djemaa el-Fna plein:- verkopers waar je lastig vanaf komt+ zeer veel leuke souks + watervallen Ouzoud+ rijden door de sneeuw Blog week 7 + weer prachtige natuur!+ volop apen bij Azrou+ liefdesmeren Isli en Tislit Blog week 8 - oost Marokko wat eentoniger qua natuur- ook in Fez weer aanhoudende verkopers+ Fez zeer leuke medina en vergeet de leerlooierij niet. + noord/oost Marokko nauwelijks toeristen+ weer groen na al dat zand :-)+ Chefchaouen (blauwe stad) superleuk Conclusie We kunnen kort zijn, Marokko met de camper: DOEN! Gun jezelf aan het begin de tijd om alle indrukken op je in te laten werken, je kunt je er thuis niet op voorbereiden. Het is een groot land, dus trek er veel tijd voor uit. Al waren wij na twee maanden echt verzadigd. Hieronder nog een kort lijstje met minder bekende juweeltjes. Heb je vragen stel ze gerust hieronder in een reactie. Verborgen juweeltjes Grand canyon view point, hier La grotte Akhiam, hier Liefdesmeren Isli en Tislit, hier Rozen vallei, hier Jafaar canyon, hier Weg N12 en R704, hier Weg N23, R307 en N210, hier Weg R302 van Azilal naar Agouti, hier Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

En toen kwam dat ene telefoontje waardoor alles ineens veranderde. We reden nog ergens tussen bossen en meren toen het stil werd in de bus. De wereld buiten ging gewoon door, maar intern veranderde er wat. Zonder veel woorden wisten we genoeg. De plannen die we hadden, de route die nog open lag, maakten plaats voor één doel: terug naar Nederland. Ochtend in Zweden Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: het telefoontje ging over mijn vader. We hoorden dat het niet goed met hem ging. Hij had al drie weken niet gegeten en nauwelijks gedronken en kwam zijn bed niet meer uit. Alle reden dus om de versnelling in te zetten en als een speer naar Nederland te gaan. We waren al bijna aan het einde van onze reis, dus zo erg is dit niet. Twee weken eerder in Nederland dan gepland. UPDATE 20 nov 2025: Mijn vader is zaterdag 15 november overleden. Ik ben dankbaar dat we op tijd in Nederland waren en de tijd hebben gehad om uitgebreid afscheid te kunnen nemen. Bijstaan Bij mijn vader aangekomen zien we hem per dag verder achteruitgaan. Wat zijn we dankbaar dat we snel zijn gekomen, dat we hem kunnen bijstaan en ook mijn zus wat kunnen ontlasten. Zij heeft de afgelopen maanden al zo veel zorg gedragen. Abonneer je op ons kanaal! Perfecte timing Er mag gezegd worden dat mijn vader er, voor ons, wel een perfecte timing op nahoudt. Als we dit telefoontje gekregen hadden toen we in Marokko waren of net op weg naar de Noordkaap, dan was het een heel andere situatie geweest. Nu waren we toch al van plan om van half november tot half januari in Nederland te blijven. Dat past bij de regel dat je vier maanden per jaar in Nederland moet verblijven, anders moet je je uitschrijven. "De reis stopt niet wanneer je terugkeert. Ze verandert alleen van richting." Comfortabel Het is nu vooral van belang om het mijn vader zo comfortabel mogelijk te maken. Er is bijna 24 uur per dag iemand bij hem, hij krijgt pijnstilling en wordt goed verzorgd. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Planning Onze plannen om half januari weer te vertrekken zullen we waarschijnlijk wat moeten opschuiven. Geen probleem natuurlijk. We hebben de tijd aan onszelf, geen haast en ook voor dit soort momenten moet je de tijd nemen. Misschien hoort juist dit ook bij reizen: kunnen omkeren wanneer het leven erom vraagt. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Er zijn van die momenten onderweg waarop alles samenvalt. Het landschap, het licht, de stilte, en dan ineens… beweging. Een schim tussen de bomen, een glimp in de golven. Alsof de natuur zelf even naar ons terugkijkt. Lees welke dieren we allemaal gezien hebben en bekijk natuurlijk de foto's. Eland met jong in midden Zweden Langzaam reizen, beter zien We reizen inmiddels al een tijdje met Globus 2 door het hoge noorden. Langzaam, stap voor stap, zonder haast. En hoe trager we gaan, hoe meer we zien. Niet omdat er méér te zien is, maar omdat we eindelijk de tijd nemen om te kijken. De magie van de kleine momenten Klein, snel en ongrijpbaar, soms zijn het juist de kleine momenten die blijven hangen. Een eekhoorn die als een pijl uit een dennenboom springt, de bonte specht die met zijn ritme het bos laat trillen, de das die ’s avonds door het natte gras scharrelt. Soms zien we ze maar kort, maar het is genoeg om iets te voelen: verwondering. En een diep besef dat we te gast zijn in hun wereld. Papegaaiduikers aan de kliffen Op de kliffen van het noorden treffen we de papegaaiduikers. Clowns van de zee, met hun kleurrijke snavels en onbeholpen vleugelslag. Ze lijken te lachen om de wind. Hun aanwezigheid maakt de ruigheid zachter. Rendieren en een verborgen eland In Lapland zien we de eerste rendieren. Overal zijn ze – grazend langs de weg, dwalend door dorpen, soms midden in het landschap als levende schaduwen van het noorden. Ze horen bij dit land, alsof ze weten dat zij hier de ware bewoners zijn. En net wanneer we denken dat niets ons nog kan verrassen, zien we hem verscholen tussen de bomen, half in het groen. Een eland. Majestueus, groot, onaangedaan. We houden onze adem in. Het is een ontmoeting die even stil maakt, en lang blijft nazinderen. "Wie stil genoeg wordt, hoort hoe het leven ademt." Bruine beren van dichtbij We zien bruine beren van dichtbij. Niet dreigend, maar nieuwsgierig, zoekend naar bessen in het late avondlicht. Een moment waarop je beseft hoe klein je eigenlijk bent. En hoe bijzonder het is om te mogen delen in hetzelfde bos, dezelfde lucht. Walvissen en dolfijnen langs de kust Vlak langs de kust zwemmen orka’s, zwart-witte schaduwen die sierlijk door het water snijden. Tijdens een walvissafari zwemmen dolfijnen   vlak naast onze RIB te zien en even later komt een potvis omhoog uit de diepte. Zijn enorme rug breekt traag door het wateroppervlak, gevolgd door zijn diepe, hoorbare adem. Andere ontmoetingen onderweg Tussendoor kruisen talloze andere dieren ons pad: een rode vos die nieuwsgierig blijft staan, hertjes aan de bosrand, schapen die de weg blokkeren, een eigenwijze dashond, aalscholvers, torretjes, kwallen, mieren en natuurlijk heeel veel muggen. Elk wezen heeft zijn eigen plek in dit levende geheel. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. De stilte die blijft Nu onze reis langzaam zijn einde nadert en we koers zetten naar Nederland, om familie en vrienden te omarmen, voelen we hoe rijk deze reis is. We hebben het noorden niet alleen gezien, we hebben het gevoeld . In de ogen van dieren, in de adem van de wind, in de stilte van de bossen. En straks, als we weer vertrekken, nemen we dat gevoel mee. Want wie eenmaal écht oog in oog staat met het wilde leven, weet: de natuur leeft niet buiten ons, maar in  ons. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Als je in een camper gaat wonen en huis en haard achter je laat betekent dat behoorlijk ontspullen. Een zolder en schuur vol zaken waar ik afscheid van moest nemen. Alleen de meest essentiële spullen konden mee de bus in. Kleding, keukengerei, beddengoed dat spreekt voor zich, maar welke zaken heb je thuis niet nodig en zijn voor ons onmisbaar in Globus 2 ? Rendieren in Fins Lapland Ik kan me nog goed herinneren dat ik afscheid moest nemen van bijna al mijn spullen. Ik wilde tenslotte in een busje van acht vierkante meter gaan wonen. De meeste zaken gingen zonder enige moeite naar de kinderen, de kringloop, Marktplaats of gewoon de kliko in. Er waren ook spullen waar ik veel meer moeite mee had. Souveniers of wat dacht je van de verzameling stenen die ik bij elkaar had gespaard. In elk land waar ik kwam nam ik een steentje mee en ik had inmiddels een behoorlijke verzameling. Afscheid Met die 'lastige' spullen heb ik een ritueel gedaan. Ik ben rustig gaan zitten met het item in mijn hand. Heb de herinnering opgehaald, waar heb ik dit ding vandaan, wie waren daarbij, wat voor weer was het, wat rook ik enz enz. Dan de volgende stap: welk gevoel komt daarbij naar boven? Kan ik dat echt goed voelen en waar voel ik dat? Om tenslotte dit gevoel binnen te laten komen in mijn hart. Daarmee was de essentie verplaatst van de materie naar mijn hart en kon ik makkelijk afscheid nemen van het voorwerp. Dit klinkt misschien allemaal een beetje zweverig, maar het hielp mij echt om zo afstand te doen van al mijn bezittingen. Nieuwe spullen En dan ben je helemaal ontspuld en dan schaf je weer allemaal nieuwe dingen aan die je in een huis nooit nodig hebt gehad, maar voor ons in Globus 2 onmisbaar zijn. Hieronder de tien items, in willekeurige volgorde, die voor ons echt essentieel zijn gebleken. Omnia oven In Globus 2 hebben we geen oven. Geen pizza's, geen taart, geen ovenschotels dus.... Mis! We hebben een Omnia oven . Een soort tulband die je gewoon op het gas zet en functioneert als een oven. Zo maakt Kelly de heerlijkste ovenschotels, taarten, broodjes enz. De Omnia gebruiken we echt wekelijks! Thermacell muggen verjager Ga je naar Scandinavië, dan ga je naar muggengebied. Zeker Finland en Zweden zijn soms bar en boos. Bossen en meren (stilstaand water) zijn het ideale habitat voor onze kleine steek vriendjes. En laat ik nou nooit van die muggenbulten af kunnen blijven! We hebben natuurlijk van alles geprobeerd van spray's, oliën, spiralen enz enz. Maar Thermacell is het enige dat bij ons echt heel goed werkt. Wanneer we dit apparaat in de opening van de schuifdeur leggen, dan komt er geen mug (of knotje) binnen. Thermacell is er in verschillende uitvoeringen en het werkt op kleine gifcapsules die je er aan de onderkant inschuift. Daarnaast heeft het een geursponsje dat een geur afgeeft welke voor ons niet te ruiken is. Hij beschermt tot 20m2. We hebben hem ook tijdens het lopen geprobeerd, maar dat werkt helaas minder goed. Ook de locals zweren hierbij! Jumpstarter Zeker toen ik nog werkte en langere tijd op dezelfde camping stond gebeurde het nog weleens dat de accu leeg was en ik Globus 2 niet kon starten. De jumbstarter heeft mij al diverse keren gered waardoor ik binnen 5 minuten weer op weg was. Let erop dat je er één koopt die zwaar genoeg is voor jouw auto. Skotti BBQ Iedereen weet dat het in een camper allemaal draait om ruimte en gewicht. Een BBQ meenemen was voor ons dan ook simpelweg niet mogelijk. Tot we de Skotti BBQ ontdekte. Dit simpele 'bouwpakket' is zo plat dat hij in een klein tasje past. In elkaar gezet is het een behoorlijke gas BBQ. Wij gebruiken de Skotti geregeld, we vinden het zalig om bij mooi weer buiten te BBQ-en en te genieten van het mooie weer. Kruimeldief De hoeveelheid schoonmaakwerk in een bussie van 8 m² valt reuze mee en kost niet heel veel tijd. Aan de andere kant moet er elke dag geveegd worden. We hebben natuurlijk geen hal waar je binnen komt. Al het straatvuil onder je schoenen ligt dus gelijk in huis. Kelly doet dit trouw elke dag met ons stoffer en blik. We missen hier echter een goede kruimeldief die ook in de hoekjes en gaatjes kan komen. Dus wie een goede tip heeft voor de ideale camper stofzuiger/kruimeldief laat het ons weten! Kijk onze video Dwars door Finland Oprijblokken Ook deze hebben we nooit nodig gehad toen ik nog in een eengezinswoning woonde om lekker waterpas te kunnen slapen :-) Aangezien wij zo veel mogelijk off-grid kamperen betekent dat ook dat de ondergrond bijna nooit mooi vlak is. Nu vinden we dat niet zo'n probleem als we maar met ons hoofd naar boven slapen. Toch worden de oprijblokken geregeld tevoorschijn gehaald, zodat we toch op dat ene mooie plekje kunnen staan en ook nog eens goed kunnen slapen. Waterpas Aansluitend op het vorige item is natuurlijk ook een waterpas dan onontbeerlijk. Al eerder schreef ik dat wij inmiddels een E-Trailer systeem in Globus 2 hebben gebouwd, waardoor we met één klik kunnen zien hoe waterpas we precies staan. Dit is echt zo enorm makkelijk. Starlink Ik vind het bijna beschamend om toe te geven, maar internet connectie is ook voor ons, als nomaden, bijna een eerste levensbehoefte. Zeker natuurlijk ook voor het schrijven van onze blogs en het uploaden van onze YouTube video's . Voordat we video's maakten konden we nog goed uit te voeten met de Odido abonementen die we in Nederland hadden afgesloten. Totaal hadden we 150 Gb per maand beschikbaar. Nu is dat echter zeker niet genoeg en is onze Starlink echt een uitkomst. Altijd en overal onbeperkt internet. Nou ja overal.... we moeten Globus 2 natuurlijk niet teveel onder de bomen parkeren. In een land als Finland is dat soms best een uitdaging. E-reader Iets dat we momenteel ook niet hebben, maar wat we misschien wel moeten gaan aanschaffen is een fijne E-Reader. We zijn beide dol op lezen en doen dat ook het liefste in een echt fysiek boek. Daar zijn we maar moeilijk van af te krijgen. Een boek moet je kunnen vast houden, kunnen ruiken. Maar eerlijk is eerlijk in een camper met beperkte ruimte is een stapel boeken gewoon super onhandig. Dus ook hier, welke E-Reader kan jij aanbevelen? OBD2 diagnose scanner We hebben ook een OBD2 diagnose scanner bij ons. Wanneer er bij Globus2 een dashboard lampje gaat branden dan kunnen we met dit goedkope apparaatje alle gegevens uitlezen en eventueel resetten. Echt enorm handig. Zo'n scanner werkt op alle auto's die na 2004 zijn geproduceerd. "Essentials aren’t just things you carry; they’re what carry you to new horizons" Standaard camper uitrusting Natuurlijk kunnen we een eindeloze lijst maken met zaken die we gebruiken. De zonnepanelen, de huishoudaccu en de dieselkachel geven ons de mogelijkheid om dagen lang off-grid te kunnen staan. Maar deze horen een beetje bij de standaard camper uitrusting. Ook zouden we een hele lijst met smartphone apps kunnen maken die we geregeld gebruiken. Dat is misschien iets voor een volgende blog. We zijn natuurlijk heel benieuwd welke items we nog aan deze bovenstaande lijst zouden kunnen toevoegen. Dus laat wat van je horen! Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .