Zoeken

De afgelopen zes maanden reden we met Globus 2 door Europa: Duitsland, Polen, Tsjechië, Litouwen, Letland, Estland, Finland, Noorwegen, Zweden en Denemarken. Een kleine 20.000 km door bekende en onbekende landen. We reisden zonder haast en bleven langer waar het goed voelde. In deze blog kijken we terug. Niet als reisgids, maar als reizigers. Zowel de positieve als de negatieve ervaringen. Atlanterhavsveien Noorwegen Terugblik per land Laten we de landen stuk voor stuk doornemen waarbij we Duitsland niet behandelen. Hier zijn we tenslotte alleen maar zo snel mogelijk doorheen gereden om in Polen te komen. Kijk je liever naar bewegende beelden? Op ons Youtube kanaal staan alle video's die we tijdens deze reis hebben gemaakt. Polen 🇵🇱 Polen verraste ons. Niet door het landschap, dat bleef voor ons wat saai en eentonig, maar door het gevoel van veiligheid en netheid. De steden waren schoner dan we hadden verwacht, veel schoner dan de grote Nederlandse steden. Toch misten we in deze steden wel de gezellige drukte en sfeer. Een aantal plekken zullen we ons altijd blijven herinneren: De Adršpach rotsen, net over de grens met Tsjechië, waar rotsformaties aanvoelen als een versteend sprookje. Auschwitz , dat je terugbrengt naar de gebeurtenissen in WOII. Vergeet niet van te voren te boeken, want het is al lang van te voren volgeboekt. En dan Gdańsk, in tegenstelling tot de andere bezochte steden vonden we hier kleur, leven en karakter. Vergeet daar vooral niet de pączki uit te proberen, een heerlijke gevulde oliebol. Of de vers gemaakte pierogi in een lokaal restaurantje. Stołowe Mountains net over de grens in Zuid-Polen Baltische landen: Litouwen 🇱🇹 , Letland 🇱🇻 , Estland 🇪🇪 De landen (noem het in geen geval staten!) Litouwen, Letland en Estland riepen vooraf wat gezonde spanning op. Is het wel veilig? Hoe zit het nu precies met de tol in Letland voor auto's boven de 3.000 kg? Achteraf wederom geheel onterecht, ook hier voelden we ons overal weer veilig en hebben nergens tol betaald. Daar waar we in Polen vooral de oude Duitse overheersing voelden, voelen we hier het USSR verleden. Oude Sovjetflats, orthodoxe kerken, het KGB museum , de herdenkingspunten van het stille verzet zoals de Baltische weg en de heuvel der kruisen maakten diepe indruk op ons. De breedste waterval van Europa , Ventas Rumba in Kuldīga Het landschap bleef vlak, maar veranderde toch langzaam. Steeds meer bossen en meer stilte. Ook zagen we steeds meer dieren zoals kraanvogels, ooievaars, vossen, herten, dassen en zelfs bruine beren. Daar gaat ons hart sneller van kloppen. Zie hier  onze video over het fotograferen van de bruine beer. Daarnaast is in Estland het vrij kamperen goed geregeld. Kampeerplekken diep in het groen met al klaargelegd hout voor het avondvuur. Beren spotten in noord Estland Zouden we teruggaan naar één van de Baltische landen? Waarschijnlijk niet. Mooi om gezien te hebben, niet om te herhalen. "The real home of man is not his house, but the road." Finland 🇫🇮 Finland betekent bossen en meren. Eindeloos heuvelachtig met bossen en meren. Rustgevend en soms ook een tikkeltje saai. En muggen. Heel veel muggen die diverse wandelingen van ons behoorlijk negatief hebben beïnvloed. Wie helemaal gek is van kerst moet natuurlijk een bezoekje brengen aan Rovaniemi, daar waar de kerstman woont. Toch heeft het land iets puurs. Vrij kamperen, goed gemarkeerde wandelingen, vuurplaatsen aan het water met ook hier vaak al kant en klaar gekapt haardhout. En natuurlijk kom je vanaf de noordpoolcirkel de eerste rendieren tegen. Het valt niet mee om contact te maken met de lokale bevolking. Het Fins is natuurlijk helemaal niet te verstaan, maar daarnaast zijn de Finnen erg op zichzelf en komen niet voor een praatje. In Finland doen ze helemaal niet aan smalltalk. Dat moeten de kinderen leren wanneer ze Engelse les krijgen op school. Voor wie wil vertragen, vissen of verdwijnen is dit misschien wel het land bij uitstek. Voor ons ontbrak de ruigheid van de bergen. Rendieren in Lapland Hoge Noorden van Noorwegen 🇳🇴 Zodra je Noorwegen binnenrijdt verandert alles. De bergen nemen het landschap over. In de zomer weigert de zon onder te gaan. Dit doet iets met je. Je hebt meer energie en je kan die bergwandeling net zo goed midden in de nacht maken. En die ruigheid, dit is waar we van houden! We hebben hier ook ontzettend veel rendieren gezien. Overal vrij kamperen in Scandinavië We begonnen is het Varangergebied , ver weg van de meeste toeristen. Het is rauw en adembenemend. Langs de Barentszzee richting Hamningberg rijd je langs een kust die geen einde lijkt te kennen. Water, ruige rotsen en rendieren. Meer hebben wij niet nodig. Vervolgens richting de Noordkaap om dan langzaam af te zakken langs de kust naar het zuiden. De levendige Sami-cultuur is zeer inspirerend wanneer je je daar een beetje in verdiept. In augustus schreven we daar deze blog over. Wandelen op de Lofoten Wat voelen we ons bevoorrecht dat we maar liefst drie weken lang de Lofoten konden verkennen. Geen haast om op tijd terug te zijn voor werk. Alle zijweggetjes hebben we genomen en diverse bergwandelingen kunnen maken. De Lofoten, hoe druk ook in de zomer, mogen niet ontbreken in een reis naar het hoge noorden. Maar ook het eiland Senja en de Vesterålen zijn pareltjes waar je makkelijk weken kunt vertoeven. Ben je na 1 sept nog in dit gebied? Dan heb je grote kans om het magische noorderlicht te zien. Iets dat je je leven lang niet vergeet. Vanaf september kans op Noorderlicht Het zuiden van Noorwegen (alles onder Trondheim) hebben we voor nu overgeslagen. We kozen ervoor nog wat highlights in Zweden te bezoeken en nog een keer terug te komen voor het mooie zuiden van Noorwegen. Zweden 🇸🇪 Zweden is misschien minder spectaculair dan Noorwegen, maar bezit dezelfde uitgestrektheid. Het land ademt ruimte. Zeker in het noorden waar de jongeren massaal wegtrekken naar de grote steden in het zuiden. Het is niet altijd makkelijk om contact te leggen met de achtergebleven, wat oudere, bevolking. Wanneer dat wel is gelukt praat dan niet over gevoelens, dat is echt not done in Zweden. In midden Zweden mag de Wildernisroute niet aan je reis ontbreken. Wij waren er in september en hebben enorm genoten van prachtige herfstkleuren. Let op! De Wildernisroute is meestal gesloten van half oktober t/m begin juni. Dit is afhankelijk van de sneeuwval. Kloof bij waterval Hällingsåfallet langs de Wildernisroute De hoeveelheid mystieke plekken in het zuiden verraste ons. Grafheuvels, steencirkels en stille landschappen die herinneren aan een tijd waar we ons nu geen voorstelling meer van kunnen maken. Plaatsen die niet schreeuwen om aandacht maar fluisteren. Anundshög en Ales Stenar waren zeer de moeite waard. Mysterieuze plekken in Zweden Denemarken 🇩🇰 Tot slot dan Denemarken. Net als alle andere keren hadden we vooral wind en regen. Misschien hadden we pech, misschien hoort het erbij, maar de zon liet zich nauwelijks zien. We moeten daarbij wel opmerken dat we niet uitgebreid de tijd hebben kunnen nemen voor Denemarken, omdat we halsoverkop terug naar Nederland moesten i.v.m. de gezondheidssituatie van de vader van Richard. Kopenhagen glipte ons door de vingers. Te nat, te vol, te weinig ruimte voor Globus 2 . Maar daarvoor willen we zeker nog een keer terugkomen. Wat wel zeer de moeite waard was om te bezoeken waren de grafheuvels, de hunebedden en de kliffen van Møns Klint. Zelfs onder een grijze hemel straalden ze iets tijdloos uit. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Tot slot Zes maanden onderweg, tien landen. Wat blijft is niet de optelsom van plekken, maar het inzicht dat reizen ons steeds weer terugbrengt naar één punt: aandacht. Voor het landschap, voor het moment, voor ons samen en voor onszelf. Sommige landen vroegen om tijd en kregen die. Andere bleken vooral bedoeld om doorheen te rijden. Ook dat is oké. Met Globus 2 als ons huis voelen we dat deze reis geen eindpunt is. Het is een manier van leven geworden. Zolang dat zo voelt, blijven we onderweg. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

In het noorden van Scandinavië waren we er al middenin. De herfst. Niet te vermijden. Bomen stonden in vuur en vlam. Geel, rood, diep oranje. De lucht was helder en scherp. De dagen werden merkbaar korter. Het landschap leek te zeggen: kijk goed, nu ben ik op m'n mooist. Rijdend met de seizoenen Hoe verder we naar het zuiden reden, hoe zachter het weer werd. De kou trok zich terug en het bleef weer langer licht. Opeens waren we weer in de nazomer beland. Alsof de tijd zich had bedacht. Of misschien reden we niet weg van de herfst, maar namen we haar met ons mee naar het zuiden. Onze meest recente video met beelden van Denemarken en Duitsland De rijkdom van de herfst We zijn al heel vaak in Scandinavië geweest en alle jaargetijden hebben iets moois. Maar de herfst was mooier dan we ooit gezien hadden. Zo mooi van kleur, zo rijk en rauw tegelijk. Niet als vooraankondiging van de winter, maar opzichzelfstaand en vol trots. De seizoenen van een mensenleven Onder het rijden moest ik denken aan de zweethutten die ik een periode vaak bezocht heb. Daar zeggen ze dat wij mensen ook de vier seizoenen doorleven. Vaak maken we er een nette indeling van gekoppeld aan leeftijd. Lente, zomer, herfst, winter. Maar wie zegt dat je maar één lente krijgt. Of dat een zomer niet opnieuw kan beginnen na een lange herfst. "Kijkend naar de seizoenen zie je niet alleen het landschap, maar ook jezelf." Lente De lente hoort bij het oosten. Daar waar de zon opkomt. Het seizoen van begin. Van ideeën die zich aandienen zonder duidelijke vorm. Een innerlijk weten dat er iets in beweging wil komen. De lente is fris en onrustig tegelijk. Ze vraagt vertrouwen, niet omdat je weet waar het heen gaat, maar juist omdat je dat nog niet weet. Zomer De zomer ligt in het zuiden. De zon hoog. Alles staat open. Energie stroomt makkelijker. Dat wat je eerder hebt ingezet, draagt je nu. Niet omdat het leven geen weerstand kent, maar omdat je voelt dat je het allemaal makkelijk aankunt. Herfst De herfst hoort bij het westen. Het licht zakt. Dingen laten zich niet meer vasthouden. Het seizoen van afscheid maar ook van oogst. Van zien wat rijp is geworden. Van lessen die zich pas laten zien als je durft ze aan te kijken. Winter En de winter. Het noorden. De stilte. De terugkeer naar de kern. De periode waarin niets hoeft, maar veel betekenis krijgt. Aan de oppervlakte lijkt alles stil te vallen, maar ondergronds wordt gewerkt. Voorbereid. Zonder haast. De winter van mijn vader Mijn vader is recent overleden. We moesten onze vorige reis voortijdig afbreken voor een laatste groet. Terugkijkend zat hij in de winter van zijn leven. Zijn wereld werd kleiner, het lichaam trager. Veel van wat hem eerder richting gaf, viel weg. En toch is er veel gebeurd onder die stilte van alles. Dingen werden misschien afgerond voor hem, maar in ieder geval voor mij. Zijn dood voelde niet alleen als verlies, maar ook als voltooiing. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Tegen de kalender in Volgens de kalender zitten we nu ontegenzeggelijk in de winter. Maar zo voelt het voor mij niet. Als ik eerlijk ben, leef ik momenteel in de lente. Er dient zich van alles aan, nog zonder scherpe contouren. Een nieuwe reis die gepland gaat worden! Reizen gaan we weer, maar waar naartoe? Het center point Wat mij misschien het meest bezighoudt, is wie in mij dit alles waarneemt. Wie bepaalt in welk seizoen ik mij bevind? Er is iets dat kan kijken, dat afstand kan nemen. De indianen noemen dat het center point. De plek van waaruit je kunt observeren zonder samen te vallen met wat je voelt. Je bent niet boos, je doet boos. Je bent niet verdrietig, je doet verdrietig. En je bent niet een seizoen. Je beweegt je erdoorheen. In welk seizoen zit jij? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

De wereld zit vol mysterieuze plekken. Iedereen kent de piramides van Gizeh, Stonehenge of onze eigen hunebedden in Drenthe, maar er bestaan ook plaatsen die veel stiller zijn. Plaatsen die alleen fluisteren voor wie wil luisteren. Zweden zit er vol mee. Tijdens onze reis trokken wij naar zulke verborgen plekken, niet om antwoorden te zoeken, maar om te voelen wat er gebeurt wanneer je je opent voor het onbekende. Wat krachtplekken met ons doen Krachtplekken roepen al eeuwenlang vragen op. Wat gebeurt daar nou eigenlijk? Waarom ervaar je op de ene plek stilte en helderheid, terwijl je op een andere plek onrust voelt? Sommige mensen zeggen dat de sluier tussen de werelden daar dunner is. Dat de energie intenser aanwezig is, alsof een diepere laag van de aarde zich even laat zien. Of het waar is, weten we niet. Maar we weten wel dat wij op zulke plekken altijd anders ademen, alsof iets in ons lichaam herkent wat ouder is dan we zelf kunnen bevatten. Onze meest recente video met beelden van de krachtplekken in Zweden De aarde als levend wezen Net als de mens is de aarde een levend wezen. Dat idee voelt voor sommigen misschien zweverig, maar voor ons is het juist heel aards. Vanuit spiritueel standpunt heeft de aarde een lichaam, een ziel en misschien zelfs een vorm van bewustzijn. Haar energie stroomt langs lijnen en knooppunten, net zoals bij ons meridianen en chakra’s. De plekken waar die energie samenkomt worden krachtplaatsen genoemd, terwijl de banen waarlangs ze zich verplaatst leylijnen heten. Misschien is het poëzie. Misschien is het wetenschap die we nog niet begrijpen. Maar hoe je het ook noemt, het verandert de manier waarop je kijkt. " De aarde draagt geheimen die pas openen als jij dat ook doet" Zweden als mystiek landschap Zweden ademt één en al natuur. Bossen die eindeloos lijken, meren die de hemel spiegelen, rotsen die verhalen vasthouden. Het land draagt een stille magie bij zich, alsof elke steen nog weet hoe het was toen de wereld net begon. Geen wonder dat de verhalen over elven, kabouters en trollen hier nog altijd leven. Terwijl we zochten naar bijzondere plekken, ontdekten we dat het land vol zit met kleine en grote mysteriën die lang niet allemaal in de toeristische gidsen staan. Anundshög, de adem van het verleden Onze eerste stop was Anundshög, de grootste grafheuvel van Zweden. Een plek waar al duizenden jaren voetstappen liggen. Je voelt daar niet alleen geschiedenis. Je voelt aanwezigheid. Het is alsof de heuvel en de stenen zelf ademen. Ales Stenar, schip van steen Vanuit daar trokken we helemaal naar het zuiden naar Ales Stenar, het stenen schip dat hoog boven de zee uitkijkt. De stenen staan in een ovale formatie die doet denken aan het skelet van een oud Vikingschip. Sommigen zeggen dat het een kalender is, anderen spreken van een heilige plaats. Wat het werkelijk is, weet niemand. Misschien is dat juist de kracht. Het nodigt uit om te kijken zonder te willen begrijpen. Labyrinten, graven en andere raadsels Er waren meer van dit soort plekken. Bruadungend, waar oude graven liggen die misschien veel meer zijn dan alleen rustplaatsen. Het Tibble labyrint, waarvan niemand precies weet waarvoor het ooit diende. Een inwijding misschien. Een ritueel dat de lente begroette. Wie zal het zeggen. Waar ligt onze eigen kracht? In stilte vroegen we ons af waar onze eigen kracht eigenlijk vandaan komt. Moeten we daarvoor altijd ver van huis zijn? Vaak denken we van wel, maar dat blijkt een misverstand. Ook Nederland kent zijn eigen mystieke plekken. Steeds vaker worden er hunebed excursies georganiseerd waar niet alleen gekeken wordt naar stenen als grafkamers, maar naar stenen als dragers van energie. Daar is wel een open geest voor nodig, maar misschien is dat precies wat deze tijd vraagt. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Het kompas dat naar binnen wijst Misschien is dat de ware magie van zulke plaatsen. Dat ze je opnieuw leren kijken. Dat ze je een kompas tonen dat niet naar het noorden wijst, maar naar binnen. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Onze tweede reisperiode (jan t/m apr) is nog niet voorbij, maar inmiddels hebben we Marokko al wel verlaten. Dat lijkt ons een goed moment om terug te kijken en onze ervaringen over dit bijzondere land met onze Globus 2 met jullie te delen. Wat vonden we helemaal geweldig en wat vonden we niets. En welke tips kunnen we meegeven? Algemeen Om maar gelijk met de conclusie te beginnen: Marokko is een echt camperland. Je ziet er nauwelijks caravans of tenten o.i.d. Voor een camperreis is het echt ideaal. De wegen zijn doorgaans heel goed en er zijn heel veel campings waar je voor tussen de € 5,- en € 10,- kunt overnachten. Verwacht dan niet teveel luxe. Het ziet er vaak wat verpauperd uit en warm water is niet altijd standaard. Van te voren hadden wij gehoord dat je in Marokko echt altijd op een camping moet staan i.v.m. veiligheid. Wij hebben echter diverse keren 'wild gekampeerd' en dat is ons steeds prima bevallen. We hebben ons nergens onveilig gevoeld, terwijl we dat in grote steden in bijvoorbeeld Spanje soms wel voelen. Route De meeste aanbieders van camperreizen zoals de NKC , Endless on Wheels of ANWB maken allemaal ongeveer hetzelfde rondje. En dat is ook een prima beslissing. Je komt langs alle belangrijke bezienswaardigheden en doorkruist prachtige gebieden. Wij zouden het rondje altijd tegen de klok in doen, omdat de omgeving dan steeds mooier wordt. Ook zouden wij een volgende keer de westkust overslaan. Wij zijn geen watersporters en de natuur is in de berggebieden nu eenmaal veel mooier. De periode januari/februari is ons uitstekend bevallen. Ook al was het vaak maar tussen de 17 en 20 graden. Zodra de zon er door komt is de gevoelstemperatuur gelijk een stuk hoger. In de Hoge Atlas zijn we een aantal keren van de standaard routes afgeweken. Dat heeft ons een aantal mooie, maar ook zeer uitdagende wegen opgeleverd zoals het rijden in de sneeuw en modderige wegen met diepe afgronden. Wennen Onze ervaring is ook dat je echt even de tijd moet nemen om te wennen aan de cultuur. Zodra je het land binnenkomt lijkt alles wel anders te zijn. Niet alleen de Arabische teksten op de verkeersborden, maar ook de enorme hopen plastic (m.n. in het noorden en bij de grote steden) die er liggen langs de weg. Daarnaast de chaos, er lijken geen verkeersregels te zijn. Iedereen loopt en rijdt kriskras door elkaar en als je daar eenmaal aan gewend bent werkt dat verrassend goed. De ezels die hier nog volop worden ingezet als werkdier, de kleding die de mensen dragen, de winkels etc. Alles is zo anders dan wij gewend zijn. Praktische zaken Een aantal praktische zaken die misschien handig zijn om te weten voor je jouw Marokko reis begint; Bij bijna elke stad kom je een politiepost tegen. Deze heel rustig benaderen en echt wachten tot je het seintje krijgt dat je door mag rijden. We hebben, als buitenlanders, nog nooit hoeven te stoppen. Houd je aan de snelheid! Er wordt veel gecontroleerd op snelheid m.n. in het noorden van Marokko. En ze staan vaak op 60km wegen waar je net een berg af komt rijden. Ondanks dat we er zo bewust op gelet hebben, hebben we helaas toch twee bekeuringen gekregen die contant afgerekend moesten worden. Voor 150 MAD (€15,-) mag je weer doorrijden en krijg je ook nog de excuses van de beambte in functie dat ze het zo vervelend vinden. Over geld gesproken. Ondanks dat de dirham (MAD) rekenkoers zo simpel is (10 MAD is €1,- ), konden we er maar niet aan wennen en is een vergissing zo gemaakt. Is iets nu juist heel duur of juist goedkoop. Daar komt bij dat alles contant afgerekend moet worden ook de diesel (€ 1,16)! Een nachtje op de camping betaal je dus met een briefje van 100MAD. " Happiness is only real when shared." Op de markt (souk) kan je heel voordelig groente halen. Je hebt een hele tas vol voor slechts een paar euro. Ook brood is overal te koop en kost ongeveer € 0,20. Er zijn overal kleine supermarktjes waar je de meeste andere boodschappen kunt halen. In de grotere plaatsen zijn er soms supermarktketens zoals Marjane of Carrefour. Wij hebben daar met name steeds vlees gekocht. Deze supermarkten zijn echter enorm duur en betaal je meer dan in Nederland. Omdat wij uit de kraan in de camper drinken hadden we besloten de watertank van Globus 2 steeds te vullen met 5L vaten die je hier overal kan kopen. De mensen zijn zo enorm vriendelijk en behulpzaam dat valt gewoon echt op. Het heeft ons beeld over Marokkanen echt positief bijgesteld. Mensen die actief naar je toekomen daar moet je van weten dat ze iets van je willen. Ze willen je iets verkopen of de weg wijzen, maar vragen daar achteraf dan wel geld voor. Ze kunnen behoorlijk standvastig zijn en regelmatig heb je het gevoel lastig van ze af te komen. Vriendelijk blijven lachen en heel duidelijk aangeven dat je geen interesse hebt werkt het beste. Als we iets moeten noemen wat echt een minpunt is van Marokko dan zijn dat deze 'verkopers'. WIj hebben goede ervaringen met de internetdekking van Inwi. Voor €20,- hadden we onbeperkt internet voor een maand. Met de hotspot van je telefoon hadden we aan één simkaartje genoeg. Let op: wanneer je van de boot afkomt kan je daar dezelfde simkaart kopen, maar betaal je de hoofdprijs van € 50,- Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Armoede In veel gebieden (buiten de grote steden) hebben de mensen het, naar onze maatstaven, echt wel een stuk armer dan wij. Ze wonen soms in lemen huisjes zonder meubels of welke luxe dan ook. Ook deze mensen hebben we als zeer gastvrij ervaren en voor je het weet word je uitgenodigd voor een kopje thee. Kinderen hebben geleerd dat als ze een camper zien dat daar iets te halen valt. Ook wij hadden ballonnen, stiften en snoepjes meegenomen. Als je eenmaal wat gegeven hebt volgt er vaak geen dankjewel maar een vraag om meer. Ook gaat het als een lopend vuurtje door het dorp en binnen no-time staat er een hele groep kinderen om je bus. Als je niets geeft kunnen deze kinderen best vervelend worden. Van schelden, een middelvinger tot en met het gooien van steentjes. Wij zijn daarom helemaal gestopt met het geven van spulletjes aan kinderen. We willen niet meedoen met de conditionering camper = cadeautje. Veel dankbaarder is het als je bij iemand op de thee uitgenodigd wordt een pakje stiften achterlaat aan de kinderen in het gezin. Of doneer aan een plaatselijke school een zak met potloden. Kleding Zeker voor vrouwen kan dit een ding zijn. De lokale bevolking draagt geen korte broeken en zeker op het platteland dragen veel vrouwen een hijab. In de grote toeristische steden zie je veel toeristen wel korte broeken en mouwen dragen. Ondanks dat we van mening zijn dat wij te gast zijn en ons dus mogen aanpassen aan de plaatselijke gewoonten hebben we ook regelmatig korte kleding gedragen en zijn hier nooit op aangekeken. Video's Tijdens onze route door Marokko hebben we bijna elke week een video gepubliceerd. Hieronder staan de zeven video's op volgorde van de route, een linkje naar de bijhorende blog en wat negatieve en positieve punten over de regio. Blog week 1  en week 2 - veel plastic langs de wegen - erg wennen aan nieuwe omgeving - natuur niet spectaculair - veel rondhangende mensen + Hassan II moskee in Casablanca + ideaal voor watersport liefhebbers + bezoek kustplaats Essaouira Blog week 3 wegen slecht door noodweer in 2024+ hier begint de natuurpracht+ viewpoint Ait Mansour Canyon Blog week 4 + hoogtepunt van de reis!?+ koop een tagelmust, fijner dan je denkt+ boek een overnachting in de woestijn, onze voorkeur: vanuit M'Hamid (+/- €150,- p.p.) Blog week 5 - op google niet duidelijk welke wegen verhard zijn en welke niet. Opletten dus!+ echt prachtige natuur+ Todgha- en Dadeskloof+ Aïd-Ben-Haddou Blog week 6 Marrakesh bezoek aan Djemaa el-Fna plein:- verkopers waar je lastig vanaf komt+ zeer veel leuke souks + watervallen Ouzoud+ rijden door de sneeuw Blog week 7 + weer prachtige natuur!+ volop apen bij Azrou+ liefdesmeren Isli en Tislit Blog week 8 - oost Marokko wat eentoniger qua natuur- ook in Fez weer aanhoudende verkopers+ Fez zeer leuke medina en vergeet de leerlooierij niet. + noord/oost Marokko nauwelijks toeristen+ weer groen na al dat zand :-)+ Chefchaouen (blauwe stad) superleuk Conclusie We kunnen kort zijn, Marokko met de camper: DOEN! Gun jezelf aan het begin de tijd om alle indrukken op je in te laten werken, je kunt je er thuis niet op voorbereiden. Het is een groot land, dus trek er veel tijd voor uit. Al waren wij na twee maanden echt verzadigd. Hieronder nog een kort lijstje met minder bekende juweeltjes. Heb je vragen stel ze gerust hieronder in een reactie. Verborgen juweeltjes Grand canyon view point, hier La grotte Akhiam, hier Liefdesmeren Isli en Tislit, hier Rozen vallei, hier Jafaar canyon, hier Weg N12 en R704, hier Weg N23, R307 en N210, hier Weg R302 van Azilal naar Agouti, hier Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

En toen kwam dat ene telefoontje waardoor alles ineens veranderde. We reden nog ergens tussen bossen en meren toen het stil werd in de bus. De wereld buiten ging gewoon door, maar intern veranderde er wat. Zonder veel woorden wisten we genoeg. De plannen die we hadden, de route die nog open lag, maakten plaats voor één doel: terug naar Nederland. Ochtend in Zweden Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: het telefoontje ging over mijn vader. We hoorden dat het niet goed met hem ging. Hij had al drie weken niet gegeten en nauwelijks gedronken en kwam zijn bed niet meer uit. Alle reden dus om de versnelling in te zetten en als een speer naar Nederland te gaan. We waren al bijna aan het einde van onze reis, dus zo erg is dit niet. Twee weken eerder in Nederland dan gepland. UPDATE 20 nov 2025: Mijn vader is zaterdag 15 november overleden. Ik ben dankbaar dat we op tijd in Nederland waren en de tijd hebben gehad om uitgebreid afscheid te kunnen nemen. Bijstaan Bij mijn vader aangekomen zien we hem per dag verder achteruitgaan. Wat zijn we dankbaar dat we snel zijn gekomen, dat we hem kunnen bijstaan en ook mijn zus wat kunnen ontlasten. Zij heeft de afgelopen maanden al zo veel zorg gedragen. Abonneer je op ons kanaal! Perfecte timing Er mag gezegd worden dat mijn vader er, voor ons, wel een perfecte timing op nahoudt. Als we dit telefoontje gekregen hadden toen we in Marokko waren of net op weg naar de Noordkaap, dan was het een heel andere situatie geweest. Nu waren we toch al van plan om van half november tot half januari in Nederland te blijven. Dat past bij de regel dat je vier maanden per jaar in Nederland moet verblijven, anders moet je je uitschrijven. "De reis stopt niet wanneer je terugkeert. Ze verandert alleen van richting." Comfortabel Het is nu vooral van belang om het mijn vader zo comfortabel mogelijk te maken. Er is bijna 24 uur per dag iemand bij hem, hij krijgt pijnstilling en wordt goed verzorgd. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Planning Onze plannen om half januari weer te vertrekken zullen we waarschijnlijk wat moeten opschuiven. Geen probleem natuurlijk. We hebben de tijd aan onszelf, geen haast en ook voor dit soort momenten moet je de tijd nemen. Misschien hoort juist dit ook bij reizen: kunnen omkeren wanneer het leven erom vraagt. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Er zijn van die momenten onderweg waarop alles samenvalt. Het landschap, het licht, de stilte, en dan ineens… beweging. Een schim tussen de bomen, een glimp in de golven. Alsof de natuur zelf even naar ons terugkijkt. Lees welke dieren we allemaal gezien hebben en bekijk natuurlijk de foto's. Eland met jong in midden Zweden Langzaam reizen, beter zien We reizen inmiddels al een tijdje met Globus 2 door het hoge noorden. Langzaam, stap voor stap, zonder haast. En hoe trager we gaan, hoe meer we zien. Niet omdat er méér te zien is, maar omdat we eindelijk de tijd nemen om te kijken. De magie van de kleine momenten Klein, snel en ongrijpbaar, soms zijn het juist de kleine momenten die blijven hangen. Een eekhoorn die als een pijl uit een dennenboom springt, de bonte specht die met zijn ritme het bos laat trillen, de das die ’s avonds door het natte gras scharrelt. Soms zien we ze maar kort, maar het is genoeg om iets te voelen: verwondering. En een diep besef dat we te gast zijn in hun wereld. Papegaaiduikers aan de kliffen Op de kliffen van het noorden treffen we de papegaaiduikers. Clowns van de zee, met hun kleurrijke snavels en onbeholpen vleugelslag. Ze lijken te lachen om de wind. Hun aanwezigheid maakt de ruigheid zachter. Rendieren en een verborgen eland In Lapland zien we de eerste rendieren. Overal zijn ze – grazend langs de weg, dwalend door dorpen, soms midden in het landschap als levende schaduwen van het noorden. Ze horen bij dit land, alsof ze weten dat zij hier de ware bewoners zijn. En net wanneer we denken dat niets ons nog kan verrassen, zien we hem verscholen tussen de bomen, half in het groen. Een eland. Majestueus, groot, onaangedaan. We houden onze adem in. Het is een ontmoeting die even stil maakt, en lang blijft nazinderen. "Wie stil genoeg wordt, hoort hoe het leven ademt." Bruine beren van dichtbij We zien bruine beren van dichtbij. Niet dreigend, maar nieuwsgierig, zoekend naar bessen in het late avondlicht. Een moment waarop je beseft hoe klein je eigenlijk bent. En hoe bijzonder het is om te mogen delen in hetzelfde bos, dezelfde lucht. Walvissen en dolfijnen langs de kust Vlak langs de kust zwemmen orka’s, zwart-witte schaduwen die sierlijk door het water snijden. Tijdens een walvissafari zwemmen dolfijnen   vlak naast onze RIB te zien en even later komt een potvis omhoog uit de diepte. Zijn enorme rug breekt traag door het wateroppervlak, gevolgd door zijn diepe, hoorbare adem. Andere ontmoetingen onderweg Tussendoor kruisen talloze andere dieren ons pad: een rode vos die nieuwsgierig blijft staan, hertjes aan de bosrand, schapen die de weg blokkeren, een eigenwijze dashond, aalscholvers, torretjes, kwallen, mieren en natuurlijk heeel veel muggen. Elk wezen heeft zijn eigen plek in dit levende geheel. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. De stilte die blijft Nu onze reis langzaam zijn einde nadert en we koers zetten naar Nederland, om familie en vrienden te omarmen, voelen we hoe rijk deze reis is. We hebben het noorden niet alleen gezien, we hebben het gevoeld . In de ogen van dieren, in de adem van de wind, in de stilte van de bossen. En straks, als we weer vertrekken, nemen we dat gevoel mee. Want wie eenmaal écht oog in oog staat met het wilde leven, weet: de natuur leeft niet buiten ons, maar in  ons. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Als je in een camper gaat wonen en huis en haard achter je laat betekent dat behoorlijk ontspullen. Een zolder en schuur vol zaken waar ik afscheid van moest nemen. Alleen de meest essentiële spullen konden mee de bus in. Kleding, keukengerei, beddengoed dat spreekt voor zich, maar welke zaken heb je thuis niet nodig en zijn voor ons onmisbaar in Globus 2 ? Rendieren in Fins Lapland Ik kan me nog goed herinneren dat ik afscheid moest nemen van bijna al mijn spullen. Ik wilde tenslotte in een busje van acht vierkante meter gaan wonen. De meeste zaken gingen zonder enige moeite naar de kinderen, de kringloop, Marktplaats of gewoon de kliko in. Er waren ook spullen waar ik veel meer moeite mee had. Souveniers of wat dacht je van de verzameling stenen die ik bij elkaar had gespaard. In elk land waar ik kwam nam ik een steentje mee en ik had inmiddels een behoorlijke verzameling. Afscheid Met die 'lastige' spullen heb ik een ritueel gedaan. Ik ben rustig gaan zitten met het item in mijn hand. Heb de herinnering opgehaald, waar heb ik dit ding vandaan, wie waren daarbij, wat voor weer was het, wat rook ik enz enz. Dan de volgende stap: welk gevoel komt daarbij naar boven? Kan ik dat echt goed voelen en waar voel ik dat? Om tenslotte dit gevoel binnen te laten komen in mijn hart. Daarmee was de essentie verplaatst van de materie naar mijn hart en kon ik makkelijk afscheid nemen van het voorwerp. Dit klinkt misschien allemaal een beetje zweverig, maar het hielp mij echt om zo afstand te doen van al mijn bezittingen. Nieuwe spullen En dan ben je helemaal ontspuld en dan schaf je weer allemaal nieuwe dingen aan die je in een huis nooit nodig hebt gehad, maar voor ons in Globus 2 onmisbaar zijn. Hieronder de tien items, in willekeurige volgorde, die voor ons echt essentieel zijn gebleken. Omnia oven In Globus 2 hebben we geen oven. Geen pizza's, geen taart, geen ovenschotels dus.... Mis! We hebben een Omnia oven . Een soort tulband die je gewoon op het gas zet en functioneert als een oven. Zo maakt Kelly de heerlijkste ovenschotels, taarten, broodjes enz. De Omnia gebruiken we echt wekelijks! Thermacell muggen verjager Ga je naar Scandinavië, dan ga je naar muggengebied. Zeker Finland en Zweden zijn soms bar en boos. Bossen en meren (stilstaand water) zijn het ideale habitat voor onze kleine steek vriendjes. En laat ik nou nooit van die muggenbulten af kunnen blijven! We hebben natuurlijk van alles geprobeerd van spray's, oliën, spiralen enz enz. Maar Thermacell is het enige dat bij ons echt heel goed werkt. Wanneer we dit apparaat in de opening van de schuifdeur leggen, dan komt er geen mug (of knotje) binnen. Thermacell is er in verschillende uitvoeringen en het werkt op kleine gifcapsules die je er aan de onderkant inschuift. Daarnaast heeft het een geursponsje dat een geur afgeeft welke voor ons niet te ruiken is. Hij beschermt tot 20m2. We hebben hem ook tijdens het lopen geprobeerd, maar dat werkt helaas minder goed. Ook de locals zweren hierbij! Jumpstarter Zeker toen ik nog werkte en langere tijd op dezelfde camping stond gebeurde het nog weleens dat de accu leeg was en ik Globus 2 niet kon starten. De jumbstarter heeft mij al diverse keren gered waardoor ik binnen 5 minuten weer op weg was. Let erop dat je er één koopt die zwaar genoeg is voor jouw auto. Skotti BBQ Iedereen weet dat het in een camper allemaal draait om ruimte en gewicht. Een BBQ meenemen was voor ons dan ook simpelweg niet mogelijk. Tot we de Skotti BBQ ontdekte. Dit simpele 'bouwpakket' is zo plat dat hij in een klein tasje past. In elkaar gezet is het een behoorlijke gas BBQ. Wij gebruiken de Skotti geregeld, we vinden het zalig om bij mooi weer buiten te BBQ-en en te genieten van het mooie weer. Kruimeldief De hoeveelheid schoonmaakwerk in een bussie van 8 m² valt reuze mee en kost niet heel veel tijd. Aan de andere kant moet er elke dag geveegd worden. We hebben natuurlijk geen hal waar je binnen komt. Al het straatvuil onder je schoenen ligt dus gelijk in huis. Kelly doet dit trouw elke dag met ons stoffer en blik. We missen hier echter een goede kruimeldief die ook in de hoekjes en gaatjes kan komen. Dus wie een goede tip heeft voor de ideale camper stofzuiger/kruimeldief laat het ons weten! Kijk onze video Dwars door Finland Oprijblokken Ook deze hebben we nooit nodig gehad toen ik nog in een eengezinswoning woonde om lekker waterpas te kunnen slapen :-) Aangezien wij zo veel mogelijk off-grid kamperen betekent dat ook dat de ondergrond bijna nooit mooi vlak is. Nu vinden we dat niet zo'n probleem als we maar met ons hoofd naar boven slapen. Toch worden de oprijblokken geregeld tevoorschijn gehaald, zodat we toch op dat ene mooie plekje kunnen staan en ook nog eens goed kunnen slapen. Waterpas Aansluitend op het vorige item is natuurlijk ook een waterpas dan onontbeerlijk. Al eerder schreef ik dat wij inmiddels een E-Trailer systeem in Globus 2 hebben gebouwd, waardoor we met één klik kunnen zien hoe waterpas we precies staan. Dit is echt zo enorm makkelijk. Starlink Ik vind het bijna beschamend om toe te geven, maar internet connectie is ook voor ons, als nomaden, bijna een eerste levensbehoefte. Zeker natuurlijk ook voor het schrijven van onze blogs en het uploaden van onze YouTube video's . Voordat we video's maakten konden we nog goed uit te voeten met de Odido abonementen die we in Nederland hadden afgesloten. Totaal hadden we 150 Gb per maand beschikbaar. Nu is dat echter zeker niet genoeg en is onze Starlink echt een uitkomst. Altijd en overal onbeperkt internet. Nou ja overal.... we moeten Globus 2 natuurlijk niet teveel onder de bomen parkeren. In een land als Finland is dat soms best een uitdaging. E-reader Iets dat we momenteel ook niet hebben, maar wat we misschien wel moeten gaan aanschaffen is een fijne E-Reader. We zijn beide dol op lezen en doen dat ook het liefste in een echt fysiek boek. Daar zijn we maar moeilijk van af te krijgen. Een boek moet je kunnen vast houden, kunnen ruiken. Maar eerlijk is eerlijk in een camper met beperkte ruimte is een stapel boeken gewoon super onhandig. Dus ook hier, welke E-Reader kan jij aanbevelen? OBD2 diagnose scanner We hebben ook een OBD2 diagnose scanner bij ons. Wanneer er bij Globus2 een dashboard lampje gaat branden dan kunnen we met dit goedkope apparaatje alle gegevens uitlezen en eventueel resetten. Echt enorm handig. Zo'n scanner werkt op alle auto's die na 2004 zijn geproduceerd. "Essentials aren’t just things you carry; they’re what carry you to new horizons" Standaard camper uitrusting Natuurlijk kunnen we een eindeloze lijst maken met zaken die we gebruiken. De zonnepanelen, de huishoudaccu en de dieselkachel geven ons de mogelijkheid om dagen lang off-grid te kunnen staan. Maar deze horen een beetje bij de standaard camper uitrusting. Ook zouden we een hele lijst met smartphone apps kunnen maken die we geregeld gebruiken. Dat is misschien iets voor een volgende blog. We zijn natuurlijk heel benieuwd welke items we nog aan deze bovenstaande lijst zouden kunnen toevoegen. Dus laat wat van je horen! Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Noord-Noorwegen staat bekend om zijn ruige landschappen, uitgestrekte fjorden en eindeloze wegen. Tijdens onze reis met Globus 2  hebben we ontdekt dat dit deel van Scandinavië vol verrassingen zit, vaak nog relatief onbekend bij toeristen. In deze blog de mooiste plekjes en veel handige praktische tips. Kirkeporten vlakbij de Noordkaap Varanger – het stille noordoosten Wie denkt dat het uiterste noordoosten van Noorwegen saai en kaal is, vergist zich. Varanger  is ruig, leeg en puur en minstens zo mooi als de Lofoten, maar dan met veel minder toeristen. Je vindt er uitgestrekte vlaktes, bijzondere vogelsoorten en kleine vissersdorpen waar de tijd lijkt stil te staan. De lange doodlopende weg naar Hamningberg is echt fantastisch. Bezoek zeker het Heksenmonument  in Vardø , een indrukwekkende gedenkplek aan de slachtoffers van de heksenvervolging in de 17e eeuw. Overstekende rendieren in Lapland De Noordkaap – het uiterste puntje van Europa De Noordkaap  is zo’n plek waar je eigenlijk geweest móét zijn, al is het er niet eens zo bijzonder als je misschien verwacht. Je mag er niet meer overnachten, betaalt naast parkeergeld ook entree voor de souvenirwinkel. Maar goed, je bent er dan wel geweest! De weg ernaartoe geeft je trouwens wel het gevoel echt naar het einde van de wereld te rijden, een mooie ervaring. Wat veel leuker is, is de wandeling naar het echte noordelijkste puntje van het Europese vasteland. Of een korte wandeltocht naar Kirkeporten , een natuurlijke rotspoort met uitzicht op de Noordkaap. Niet ver van hier liggen de Trollene i Trollholmsund : indrukwekkende rotsformaties in het water die je terugbrengen naar de trollen uit de Noorse mythologie. Een fotogeniek en mysterieus hoogtepunt dat je niet mag overslaan. Een stukje zuidelijker vind je ook de Silfar Canyon : een indrukwekkende kloof met turquoise water dat zich diep door het gesteente heeft gesneden. Een verborgen parel waar bijna niemand stopt. Bekijk onze video over de Vasterålen Senja  wordt vaak ‘Noorwegen in het klein’ genoemd en dat is terecht. Hier vind je alles: hoge bergen, smalle fjorden, witte stranden en charmante vissersdorpjes. De route langs de westkust is spectaculair en behoort tot de mooiste autoroutes van het land. Stop zeker bij Tungeneset  en Bergsbotn  voor adembenemende uitzichten en rij de Bergsveien  voor een filmisch stukje kustweg. Op Senja voel je de kracht van de natuur en de rust van eenvoud, precies wat reizen in het hoge noorden zo bijzonder maakt. "In the north, the light and the silence teach you to see the world differently." Vesterålen – rustiger dan de Lofoten De eilandengroep Vesterålen  ligt net boven de Lofoten en is minstens zo mooi, maar een stuk rustiger. Hier kun je eindeloos wandelen, walvissafari's doen of gewoon genieten van de stilte. De natuur is er groots en open, met glooiende bergen en baaien waar het licht continu verandert. In Andenes kun je met een beetje geluk walvissen en dolfijnen zien en onderweg kom je nauwelijks iemand tegen. Wij hebben hier ook elanden gezien. Boven op één van de bergen op de Lofoten Lofoten – dramatisch mooi De Lofoten  zijn beroemd om hun dramatische bergpieken en fotogenieke vissersdorpjes als Reine , Hamnøy en Nusfjord . Ontdek de eilanden rustig, met tijd voor spontane stops en wandelingen. Heb je een drone dan moet je zeker het voetbalveld in Henningsvær bezoeken. Tot slot mogen een aantal bergwandelingen natuurlijk niet ontbreken. Ben je in Bodø ? Rij dan zeker even de weg naar Kjerringøy , een prachtig stukje kust vol sfeer en geschiedenis, absoluut de moeite waard. Het magische noorderlicht Verdieping en natuurverschijnselen Nu je toch in Lapland  bent, verdiep je onderweg eens in het Sámi-volk , het laatste inheemse volk van Europa, dat nog altijd rendieren hoedt en zijn tradities levend houdt. En wil je het noorderlicht  ervaren? Vanaf eind augustus neemt de kans toe op dit magische schouwspel. Vooral in heldere, koude nachten buiten de dorpen is het noorderlicht goed te zien een ervaring die je nooit meer vergeet. Een handig hulpmiddel daarbij is een northernlight app . Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Praktische reistips Benzine en koffie Een klein maar handig weetje: koop een speciale thermomok van ongeveer €60 bij een tankstation, dan kun je een jaar land bij elk station, van dat merk, een vers bakje koffie krijgen. Let op de brandstofprijzen: deze kunnen sterk verschillen per station en veranderen zelfs per dag of uur. Tank strategisch, vooral in afgelegen gebieden. Overtochten naar de Lofoten Je kunt gratis overvaren van Bodø naar Moskenes wanneer je via de eilanden Røst en Værøy vaart. Zo geniet je van een extra stukje natuur én een overtocht die nog gratis is ook. Dit heeft ermee te maken dat alle overtochten met minder dan 100.000 passagiers per jaar gratis zijn in Noorwegen. De hele kustroute (weg 17) is daardoor ook een stuk voordeliger geworden. Muggen en insecten In Scandinavië kunnen de muggen soms een echte plaag zijn. De beten jeuken hevig. Wij hebben Bite Away  ontdekt: een klein apparaatje dat de jeuk vrijwel direct laat verdwijnen. Een echte uitkomst, vooral tijdens hikes of camperplekjes bij stilstaand water. Bosbessenplukker Een handige tip voor de zomermaanden: een bosbessenplukker  maakt het plukken van bessen enorm gemakkelijk. Vaak gewoon te koop in de supermarkt en ideaal als je zelf wilt genieten van verse bosbessen langs de route. Het bekende fotoplekje Hamnoy op de Lofoten Overnachten en wildkamperen Noorwegen staat bekend om het Allemansrecht, waarmee je vrij mag kamperen op veel plekken buiten privéterrein. Kies afgelegen plekken bij fjorden of meren voor een rustige nacht. De P4N app hebben we veelvuldig gebruikt, maar het is natuurlijk ook leuk om zelf plekjes te ontdekken. Eten en lekkernijen Vergeet absoluut niet Smash  uit te proberen. Te lekker om te laten liggen! Probeer ook zeker brunost , een zoete Noorse geitenkaas, bijvoorbeeld lekker op crackers.Tip: boodschappen in Zweden zijn vaak een stuk voordeliger dan in Noorwegen. Dus ben je in de buurt, wip dan even de grens over om voordelig in te slaan. Ervaar het hoge noorden Zelf ben ik al meerdere keren in Noord-Noorwegen  geweest, maar het verveelt nooit. Deze keer hadden we de tijd om echt uitgebreid te genieten van het hoge noorden, overal stil te staan en het landschap in ons op te nemen. Ik heb naar hartelust kunnen fotograferen en we hebben talloze hikes gemaakt door bergen, fjorden en stille dalen. Het gevoel van ruimte, stilte en ongerepte natuur maakt dat elke reis hier opnieuw een avontuur is, ongeacht hoe vaak je er al geweest bent. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Leef jij ook echt zoals jij wilt? Of doe je vooral wat er van je verwacht wordt? Soms voelt het alsof het leven aan je voorbij gaat, terwijl je eigenlijk diep van binnen weet dat je andere keuzes zou willen maken. Maar hoe zet je die stap? Hoe durf je echt te luisteren naar jezelf en te gaan voor wat jij belangrijk vindt? In deze blog mijn proces hierin. Genieten van een vrij leven Als ik terugkijk, besef ik dat ik de stap om echt te gaan leven zoals ik dat nu doe, vroeger nooit had durven zetten. Toch doe ik dat nu. Een groot deel van die verandering kwam door persoonlijke ontwikkeling- en coachingtrainingen. Hierdoor leerde ik te kijken naar mezelf, naar mijn angsten, mijn overtuigingen en mijn kernwaarden. Nog belangrijker: welke normen en gedragingen horen daarbij? Leef ik ook echt naar deze kernwaarden? En hoe vertaal ik dat in mijn dagelijks leven? Mijn outdoor coach opleiding in 2023 Buiten jezelf ontdekken Ik volgde een Outdoor Coach opleiding bij the Force, waarbij ik letterlijk buiten mezelf ging ontdekken, vergelijkbaar met de intensieve programma’s die je kent van bijvoorbeeld Kamp Van Koningsbrugge  of Special Forces VIPS . Slapen in een tentje in de bossen van Zweden bij min 10 graden. Leren overleven in de kou en tegelijkertijd werken aan zelfinzicht. Daar werd het heel duidelijk: alle angsten, beperkingen en overtuigingen zitten enkel in ons hoofd. Onze video van de Lofoten, Noorwegen Belemmerende overtuigingen en angsten Belemmerende overtuigingen en angsten zijn vaak je grootste obstakels. Gedachten en meningen die gebaseerd zijn op ervaringen uit het verleden. Je hebt ooit een manier gevonden om met iets om te gaan, een strategie die toen werkte. Toch zit die manier zo ingebakken dat je er bijna niet meer vanaf kunt. Bij elke gebeurtenis, in het hier en nu, wordt zo’n onbewuste strategie volautomatisch geactiveerd. "Vrijheid begint wanneer je durft te leven volgens je eigen kernwaarden, in plaats van de verhalen die je jezelf vertelt." Je oude verhaal herschrijven Tijdens de Outdoor Coach opleiding besteedden we veel aandacht aan wat zij noemden: je oude verhaal . Kan je de dingen die je hebt meegemaakt ook anders zien? Kun je een nieuw verhaal schrijven dat je helpt om verder te komen? Om dit te doen hebben we naar vijf belangrijke gebieden gekeken: Hechting & Zingeving  – wat is je hechtingsstijl ? Hoe is het contact met anderen ? Identiteit & Effectiviteit  – wat zijn je basisbehoeften ? Wat is je aangepaste zelf? Talent vs beperking  – wat zijn je talenten en hoe compenseer je je minderwaardigheden? Lichaam en geest zijn één  – hoe beïnvloedt je fysieke en mentale staat je gedrag en overtuigingen? Procesmogelijkheden  – Kwetsbaarheid- stressmodel Foto's bij de Wildernisroute in Zweden Vrijheid begint bij jezelf Door deze gebieden te onderzoeken, besefte ik dat vrijheid niet begint met omstandigheden maar met de manier waarop je naar jezelf kijkt en welke verhalen je gelooft. Jezelf tegenkomen Het was en is niet altijd makkelijk. Oude patronen doorbreken doet pijn. Het vraagt moed om jezelf tegen te komen, om te kijken naar (belemmerende)-overtuigingen die je jaren verborgen hield. Maar de beloning is groot: helderheid over wie je bent, wat je belangrijk vindt en het vertrouwen dat je keuzes kunt maken die écht bij je passen. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Het proces stap voor stap Mijn proces begon dus eigenlijk met het helder krijgen van mijn kernwaarden. Welke normen en gedragingen horen daarbij? Vervolgens heb ik mijn grootste droom voor dit leven bepaald. Daarna onderzocht ik welke belemmerende overtuigingen ervoor zorgden waarom ik het nog niet deed. Dat waren veelal overtuigingen uit mijn oude verhaal dat ik mezelf vertelde. Toen heb ik een nieuw verhaal geschreven dat beter past bij wie ik nu ben en hoe ik echt wil zijn. De vrijheid die daaruit volgde is niet afhankelijk van omstandigheden, maar van mezelf. Als ik dat proces kan doorlopen, kan jij dat ook. Welk verhaal vertel jij jezelf? En durf je dat verhaal te herschrijven? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Een jaar geleden zegden we onze banen op. Niet voor een sabbatical of een vastomlijnd plan maar om te leven in vertrouwen, zonder eindtijd. Onze zelfgebouwde Globus 2   werd ons thuis, het landschap ons decor. Vandaag besef ik dat dit misschien wel de grootste keuze van mijn leven is geweest: de keuze voor vrijheid. Noorderlicht op de Lofoten Laat ik deze blog beginnen met een groot dankjewel. Diverse mensen hebben, via deze link , ons op een cappuccino getrakteerd of op de Bol.com banner geklikt en daarna iets gekocht. Deze bijdrage gebruiken we voor het bekostigen van onze website. Dank jullie wel! De eerste stappen Onze eerste reis bracht ons naar Noord-Spanje en Portugal. Drie maanden lang proefden we aan de vrijheid. Het voelde nog veilig, een zachte landing. We leerden wennen aan een ritme dat niet meer werd bepaald door agenda’s, maar door de zon, het weer en de zin van de dag. "Vrijheid begint waar de klok haar macht verliest." De sprong Daarna, onze tweede reis , kwam Marokko. Drie maanden lang lieten we ons onderdompelen in een wereld van nieuwe geuren, kleuren en geluiden. We werden uitgedaagd, soms ook uit onze comfortzone gehaald. Maar juist daar ontdekten we hoe sterk je groeit als je het onbekende durft te omarmen. Binnen een halfjaar lopen we in de Sahara en zien we het Noorderlicht boven de poolcirkel Het noorden roept Nu zijn we onderweg in Scandinavië, via de Baltische staten en Finland naar Noorwegen. Inmiddels verblijven we al een tijdje op de Lofoten. Voor mij voelt dat bijzonder. Ik was hier al drie keer eerder, maar steeds in vakanties van drie à vier weken. Dat betekende haast: lange dagen rijden en dan een paar dagen de Lofoten. Hongerig naar indrukken die ik zo snel mogelijk in me op wilde nemen. Nu is dat anders, we zijn hier al twee weken. Geen klok die tikt, geen lijstje dat af moet. Tijd voelt oneindig, alsof de eilanden me dit keer écht hun ziel laten zien. Fotograferen in vrijheid Eindelijk voel ik de rust voor mijn grootste hobby: natuurfotografie. Niet langer het snelle klikken onderweg, maar wachten op het juiste licht en kijken tot het landschap zichzelf laat zien. Fotografie is voor mij een vorm van vertragen en pas nu ik alle tijd heb, besef ik hoeveel rijker me dat maakt. In deze blog dus wat meer foto's dan jullie gewend zijn :-) De spiegel Onderweg ontmoeten we steeds vaker mensen die dezelfde keuze hebben gemaakt – van jong tot oud, en zelfs hele gezinnen die samen de wereld intrekken. Toch horen we ook vaak: “Oh, dat zou ik ook wel willen.”  Veel mensen houden zichzelf tegen met overtuigingen als het kan niet, het mag niet, het is te onzeker.  Maar zijn die overtuigingen echt waar? Natuurlijk vraagt dit leven om afscheid te nemen van zekerheden, gewoontes en het vertrouwde leven dichtbij familie en vrienden. Daar tegenover staat een vrijheid die zoveel rijker is dan we ooit hadden kunnen bedenken. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Wat dit jaar ons leerde Afgelopen jaar heeft ons laten zien dat het leven niet draait om controle, maar om vertrouwen. Het was ook een grote spiegel: samenleven op een paar vierkante meter is niet altijd makkelijk. Je neemt jezelf overal mee naartoe met al je schoonheid én al je onhebbelijkheden. Ook het maken van de keuze om onze banen en alle zekerheden los te laten, was niet eenvoudig. Maar we hebben er geen moment spijt van. Hoe het leven zich ook verder ontvouwt, dit jaar pakt niemand ons meer af. Voorbereiden om los te laten Tegelijkertijd kwam dit leven niet zomaar uit de lucht vallen. Er lag een plan aan ten grondslag, opgebouwd in jaren van voorbereiding. We zorgden voor een basis, voor een vorm van passief inkomen, zodat we de vrijheid die we nu ervaren ook daadwerkelijk konden dragen. Juist die combinatie van voorbereiding en loslaten maakt dit leven mogelijk. We zijn niet op vakantie. Dit ís ons leven. Geen eindtijd We weten niet waar de weg ons volgend jaar zal brengen. Misschien terug naar het noorden, weer naar het zuiden of verder naar het zuid-oosten. Het maakt eigenlijk niet uit. Zolang we blijven luisteren naar ons hart en naar elkaar opent het pad zich vanzelf. Zonder eindtijd. Welke plek binnen (of net buiten Europa) kunnen jullie ons aanbevelen? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

De natuur regelt alles: lucht om te ademen, water om te drinken, voedsel om te leven. Toch is het niet alleen dat wat ons raakt, ook de momenten van stilte en verwondering. Een landschap dat je omarmt, een ontmoeting die je niet had verwacht, het gevoel één te zijn met de natuur. Wat is het toch dat de natuur ons steeds opnieuw zo diep weet te raken? Potvis gaat duiken De natuur geeft natuurlijk meer dan voedsel, water en warmte. De natuur schenkt ons ook geneeskracht. Planten, wortels, mineralen, eeuwenoude bondgenoten in het helen van ons lichaam. Ik ben er trots op dat ik veertien jaar lang als directeur bij Weleda heb mogen werken, een bedrijf dat volledig vertrouwt op die natuurlijke wijsheid. Daar produceerden we, en doen ze nog steeds, 100% natuurlijke geneesmiddelen. Deze middelen zijn gericht op genezen en niet op symptoombestrijding die vaak bijwerkingen geven, waarvoor vervolgens weer nieuwe geneesmiddelen nodig zijn. Ze zijn gebaseerd op kennis die soms duizenden jaren oud is. We hebben steeds meer kennis en we weten steeds minder En toch… wij mensen willen vaak méér. Meer zekerheid, meer spullen, meer comfort. We nemen niet alleen het noodzakelijke, maar stapelen voorraden op, bouwen huizen groter dan ons hart, vullen kasten voller dan we nodig hebben. We pakken alsof de natuur onuitputtelijk is. Bekijk onze video over regenachtig Noorwegen Minder is vaak genoeg Onderweg merken we hoe weinig er eigenlijk nodig is. Een kleine voorraad eten, water in de tank, warmte van een deken en een uitzicht dat nooit verveelt. Leven in de camper dwingt ons tot eenvoud. Elke liter brandstof, elke tas boodschappen, elk stukje afval is zichtbaar en voelbaar. "De natuur spreekt zacht, maar wie luistert?" Alleen maar kijken Soms kunnen we eindeloos kijken naar de natuur. Zonder iets te willen of te moeten, gewoon alleen maar kijken naar al dat moois. Voorbij zwemmende orka’s, rendieren die over de heuvels trekken, elanden die je vanuit het bos stiekem aankijken, nieuwsgierige vossen, beren die ’s nachts op zoek gaan naar voedsel, zeeotters die spelen in de golven, een hermelijn die over de rotsen sluipt en nog zoveel meer. Dieren weten instinctief welke plant ze moeten eten bij kiespijn of welke kruiden helpen bij een andere kwaal. Een innerlijk weten wat wij mensen grotendeels kwijt zijn geraakt. Voor ons zijn dit de momenten waarin het leven vanzelf eenvoudiger voelt, waarin het genoeg is om te ontvangen zonder iets terug te hoeven doen. Risso dolfijn Niet roomser dan de paus Tegelijkertijd zijn we niet roomser dan de paus. We reizen in een dieselcamper die de lucht vervuilt. Dat stoort me. Het zit me dwars dat ik net zo hard meedoe aan die vervuiling, alleen omdat ik zo nodig wil reizen, zo graag wil leven op de weg. Hoe kan ik mezelf in de spiegel aankijken? Het is een ongemakkelijk besef, maar het eerlijk onder ogen zien voelt beter dan doen alsof het niet bestaat. Boodschappen We doen onze boodschappen gewoon in de supermarkt. En daar, ergens tussen de fjorden en de bergen, liggen de schappen vol met producten uit… Nederland. Appels uit de Betuwe, kaas uit Noord-Holland, tomaten uit 'onze' kassen die we duizenden kilometers achter ons hebben gelaten. Het voelt soms bijna absurd: zo ver weg zijn, midden in de ruige stilte en dan ineens Nederlandse spullen tegenkomen in de winkels. Kleiner dan vroeger En toch voelen we dat onze ecologische voetafdruk kleiner is dan toen we in een huis woonden. Geen eindeloze zolders en schuren die gevuld moeten worden, geen overvolle agenda’s die vragen om energie, meer spullen, meer alles. Het leven in onze Globus 2 laat ons zien dat minder vaak genoeg is en dat genoeg zelfs overvloed kan zijn. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Bewustzijn en dankbaarheid Misschien ligt daar de sleutel: niet streven naar perfectie maar naar (zelf)bewustzijn. Zien dat de natuur ons draagt en dat we steeds weer de keuze hebben om iets terug te geven. Dat kan klein zijn: afval oprapen langs een fjord, bewust kiezen voor lokaal eten of simpelweg stil worden en dankbaar zijn. Genoeg is overvloed Want wie dankbaar is, heeft geen behoefte aan meer. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

Er is dit weekend weer veel gebeurd waarvan we hier verslag zullen doen. Er zaten echter ook wat dingen tegen en ook die zullen we niet achterhouden. Afgelopen week een avondje nog even klussen.... De plank met alle elektra op zijn plaats gezet en vastgeschroefd aan de wand. Piep, piep, piep,..... %%^(^%. Stekkertje afgebroken dat in de BCS gestoken zit afkomstig van de accu. Dit stekkertje is niet zo eenvoudig zelf te vervangen. Dinsdag ochtend de stroomwinkel.nl gebeld en ik kon de accu langsbrengen. Vrijdag kon ik de accu gerepareerd weer ophalen. Gelijk twee verlengkabels gekocht zodat dit niet meer voor kan komen. De volgende klus die op het programma stond was de DC/DC aansluiten op de autoaccu. Hiervoor moest een dikkere kabel getrokken worden van 35 mm2. De andere die ik al had laten leggen was toch te dun voor de DC/DC die ik heb aangeschaft. Om eerlijk te zijn vind ik dat een hele 'enge' klus. Alles wat met de originele autoinrichting te maken heeft daar blijf ik liever vanaf. Maar goed, toch de stoute schoenen aangetrokken en aan de slag. De accu bevindt zich ander de voeten bij de bestuurder. Alle bekleding losgehaald, oude kabel met zekering weggehaald en de nieuwe kabel gelegd. Andere uiteinde van de kabel aan de DC/DC en dan de auto accu aansluiten.... Geen knal, geen plof. Alles lijkt te werken!! Wel blijft er een rood lampje op de DC/DC knipperen. Hoort dat? Dan een klein stukje rijden. Ja hoor de accu gaat opladen. Dat ziet er dus goed uit! Dan aan de slag met de schijnwerpers die we hebben gekocht voor achterop de bus. Gaten geboord in het dak en dan alleen even de moeren erop draaien. Ai dat bleek lastig. De moeren bevinden zich op een plek waar de handen van Richard niet bij kunnen. Gelukkig heeft Elise smallere handen en lukt het net. Van binnenuit nog zoveel mogelijk met sicaflex proberen af te dichten nu hopen dat het echt waterdicht is. Later zullen we dit, voordat we de bus van binnen aftimmeren, testen. Volgende klus! De keuken Voordat we gas en water willen aanleggen willen we eerst de exacte positie van de keuken helder hebben en dat kan niet beter dan hem gewoon te gaan bouwen. Van vrienden kunnen we gebruik maken van een complete zagerij zoals je deze kent van een goede bouwmarkt. Dat is ideaal! Richard laat deze nieuwe mogelijkheid zien aan Elise en Juno hobbelt voor ons uit de trap op.... Dat was niet zo'n goed idee! Juno zijn nagel blijft vastzitten in de ijzeren trap en hij verliest de nagel en breekt een andere tot het leven af. Dat bloedde als een rund en betekende een bezoek aan de dierenarts. Juno moet enorm veel pijn hebben maar gedraagt zich super kranig. Wij zullen moeten leven met dit schuldgevoel. Hoe stom kunnen we zijn. We laten ons niet kisten en beginnen de volgende dag vol goede moed aan de keuken. Het eerste plan was een Ikea keuken te plaatsten maar die zijn wel heel zwaar en we zijn bang dat dat teveel wordt. We hebben Ikea lades gekocht en zullen zelf de kastjes erom heen maken zodat we enorm besparen op de dikke 18 mm spaanplaat planken. We beginnen in de zagerij met latjes op maat te zagen en ze te schuren. Elise begint vervolgens aan het in elkaar zetten van alle Ikea onderdelen en Richard bouwt het raamwerk. Dit gaat eigenlijk best heel goed. We zijn echt een heel goed team. De nieuwe koelkast is ook gearriveerd dus die kan precies op maat ingebouwd worden. We zijn eigenlijk best trost op het eindresultaat. Klik, tik, klik, tik.... Wat is dat nu? De BMS tikt. Is dat normaal? Ook weer een rood lampje. Op de DC/DC ook nog steeds.... De volgende morgen komen we weer bij Globus en de hele elektra is dood. De volgende morgen komen we weer bij Globus en de hele elektra is dood. Pffff hier kan Richard niet zo goed tegen. Bang iets verkeerds gedaan te hebben met blijvende gevolgen. Eerst maar eens de DC/DC weer loskoppelen van de autoaccu. Walstroom aangesloten en langzaam starten alle systemen weer op. Fieuw, er lijkt niets kapot te zijn. Nu Elise het wandje waar alle bedieningspanelen op kwamen geverfd heeft, eerst het beeldscherm van de Cerbo maar weer aansluiten. Dat ziet er tof uit zeg! Al met al hebben we dit weekend, ondanks de tegenslagen, weer heel wat gedaan. Onzichtbare klusjes die toch gedaan moeten worden, zoals de koelkast deur de andere kant om laten openen, Armaflex op de achterdeuren geplakt, bankje van de laatste verflaag voorzien, bepaald waar we de boiler gaan plaatsten en hoe we het aanrechtblad gaan afwerken, enz, enz, enz. Kortom er is weer super veel gebeurd met de nodige tegenslagen.