Zoeken

Na acht weken met de camper naar Tunesië zijn we terug in Europa. Wat heeft het land ons positief verrast! We hadden van te voren niet gedacht dat het zo'n avontuurlijke reis zou worden. Imposante canyons, oneindige woestijnlandschappen, oude berberdorpen, filmsets, uitgestrekte zoutvlaktes, grotwoningen diep in de grond en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In deze blog nemen we je mee in onze positieve en minder positieve ervaringen. Richard en Kelly in de Sahara Onze route Vanuit Italië vaar je over naar hoofdstad Tunis. Wij hebben lang getwijfeld of we vervolgens het rondje door Tunesië met de klok mee of tegen de klok in wilden maken. Uiteindelijk hebben we gekozen voor tegen de klok in. Dit is ons goed bevallen. Het zuiden van Tunesië is het mooist, dus als je als eerst naar het noorden reist wordt de reis steeds mooier hoe verder je komt. Ook eindig je de reis dan langs de oostkust waardoor je nog even van de uitgestrekte witte stranden met turquoise water kunt genieten, alvorens je weer terug vaart naar Italië. We zijn achteraf blij met deze keuze. De mooiste plekken Om maar gelijk met de hoogtepunten van de reis te beginnen hier een lijstje met punten die je absoluut niet mag overslaan in een rondreis door Tunesië. Rommel piste, omschreven als de mooiste bergroute van Tunesië en daar zijn we het helemaal mee eens. Heb je een 4x4 rij dan vooral ook de oude route. Mides Canyon een gigantische canyon vlakbij de grens met Algerije. Eindeloos lang en imposant waar je nagenoeg alleen rondwandelt. Oase Chebika, toeristische groene oase omringd door een prachtige bergketen. Route van Mos espa naar Ong Jmal loopt dwars door de woestijn met grote kans op dromedarissen vlak langs je camper. Het Chott el-Djerid een 5.000 km2 groot opgedroogd zoutmeer. Met natuurlijk de bekende iconische verlaten bus. Wij vonden echter het Sebkhet El Melah zoutmeer nog imposanter doordat het hier echt nog wit is van het zout. Ksour (meervoud van ksar), in het zuid-oosten vind je tal van oude berberdorpen. Er zijn er bijzonder veel van toeristische opgeknapte versies tot oude verlaten versies. Wij hebben bijvoorbeeld ksar Mrabtine, ksar Hadara en Ouled Soltane bezocht. Troglodyte-woningen. Grotwoningen vind je doorgaans in rotswanden. Naast dit soort woningen vind je in Tunesië ook troglodyte-woningen. Deze bevinden zich in grote kuilen onder de grond. Toeristen kiezen er massaal voor om deze te bezoeken in Matmata, maar in de wijde omgeving kan je er talloze vinden waar je ze helemaal alleen kunt ontdekken. El Jem, een enorm Romeins amfitheater vergelijkbaar met het Colosseum maar dan mag je overal aan en op zitten en zijn er slechts een handjevol andere bezoekers. Natuurlijk kunnen we deze lijst nog veel langer maken. Wil je inspiratie opdoen voor jouw Tunesië (camper) reis bekijk dan vooral ook onze video's voor andere verborgen pareltjes. Veiligheid Vooraf kregen we de vraag: is Tunesië wel veilig? Als je op de website van het ministerie kijkt is Tunesië grotendeels geel (net als bijvoorbeeld Frankrijk). Dit betekent dat je er prima heen kunt reizen. Er zijn echter ook delen rood gekleurd dat is voornamelijk in de grensregio. Deze regio's kun je natuurlijk beter vermijden. Wij zijn er per ongeluk toch in terecht gekomen en hebben ons er nergens onveilig gevoeld. Wel moet je je in dat gebied overgeven aan escortes van de Garde Nationale. Net als in Marokko durven we de camper hier makkelijker achter te laten dan in een Europese grote stad. Onze ervaring tot nu toe is dat diefstal hier nauwelijks wordt getolereerd, misschien juist omdat het geloof een belangrijke rol speelt in het dagelijks leven. De mensen In de toeristische gebieden aan de oostkust merkten we dat verkopers behoorlijk opdringerig konden zijn. Maar zodra je verder het binnenland in trekt verandert de sfeer compleet. Kinderen zwaaiden enthousiast en volwassenen staken hun duim naar ons op. Ze leken daarmee te zeggen wat tof dat je ons land bezoekt. Regelmatig werden we uitgenodigd voor een kopje thee of zelfs een complete maaltijd. We kregen sterk de indruk dat de bewoners zich enorm vereerd voelden dat wij als westerling bij hen langs wilde komen. Kosten Tunesië is goedkoop. Echt goedkoop. Als nomaden letten we altijd op de kosten. Wat dat betreft is reizen door Tunesië echt fantastisch. We betaalden bijvoorbeeld: Voor een liter diesel € 0,65 Stokbrood € 0,10 Koffie in een cafe € 0,50 (in toeristische plaats € 2,-) Twee pizza's met drankjes in Tatouine € 10,15 Toegang tot El djem, het Tunesische Colosseum, € 6,- p.p. Voor alle bekende Europese merken zoals Nutella en Nivea betaal je gewoon westerse prijzen of door importbelasting zelfs meer (een fles Jack Daniels 0,7l. kostte € 76,-) "Niet de bestemming bleef hangen, maar het gevoel onderweg." Reizen met de camper mogelijk? Ja. Absoluut. Maar verwacht geen standaard camperreis. Campings zijn er nauwelijks en P4N plekjes zijn relatief dun gezaaid. Je bent dus echt op jezelf aangewezen. Je zal zelf een inschatting moeten maken of een bepaalde plek geschikt is om te overnachten of niet. Ook krijg je veel te maken met de Garde Nationale. Regelmatig kwamen agenten even kijken, vroegen ze vriendelijk om onze paspoorten en wensten ze ons daarna een goede nacht. Soms werden we zelfs geëscorteerd naar een andere overnachtingsplek omdat ze die veiliger vonden. Dat voelde in het begin wat onwennig, maar uiteindelijk merkten we dat het vooral goed bedoeld was. 4x4 voertuig? Een vraag die we vaak krijgen is of je een 4x4 nodig hebt? Nee, niet per se. Globus2 is ook geen 4x4. Al merkten we ook vaak dat we dolgraag nóg verder off-road hadden willen rijden. De wegen zijn over het algemeen goed, maar let op de enorme hoeveelheid drempels. Tot slot, wat als er iets met de camper aan de hand is? Merkgarages zijn er alleen in de grote steden in het oosten en die hebben veelal niet de juiste onderdelen op voorraad. Bestellen kan maar heeft een wachttijd van één tot twee maanden. Voor de avontuurlijke camperaars is Tunesië echt een fantastisch land. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Vergelijking met Marokko Veel mensen vergelijken Tunesië met Marokko, maar er zijn grote verschillen. Marokko is groter, ruiger, kleurrijker en meer op campers gericht. Tegelijkertijd is het land ook conservatiever, toeristischer en chaotischer. Daar waar in Marokko campers vaak worden gezien als geldautomaten hadden we daar in Tunesië helemaal geen last van. Dat maakte het reizen voor ons een stuk relaxter. Kinderen zwaaien gewoon zonder dat ze snoep, potloden of geld van je willen. In Tunesië is de kans dat je ergens voor bekeurd wordt zeer gering. In Marokko moesten we voor elk stopbord ook echt stoppen en stond de politie vaak onderaan een berg, in de middle of nowhere, met een lasergun. Wat we misten in Tunesië is misschien wel het imposante Atlas gebergte met de karakteristieke bergdorpjes. Tot slot Tunesië staat bekend om de all inclusive vakanties aan de oostkust. Wat ons betreft doe je het land daar echt mee tekort. Je kan in zoveel verschillende werelden stappen binnen één land. Het gebrek aan andere toeristen geeft je een groot avontuurlijk Indiana Jones gevoel. Mocht je van plan zijn om eens die kant op te gaan kijk dan zeker even onze YouTube serie over dit land. Er komen nog zeker twee nieuwe video's aan om een compleet beeld te geven over dit bijzondere land. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog of video plaatsen. Vond je deze blog leuk? Trakteer ons dan op een kopje koffie via deze link.

Al weken praten we over waar onze volgende reis naartoe zal gaan. We laten diverse landen door onze gedachten gaan, kijken elkaar aan, laten ideeën even liggen en pakken ze later weer op. Er is geen haast, maar juist daardoor wordt kiezen lastig. Er zijn zoveel mooie plekken die ons trekken. Globus2 tijdens onze reis door Marokko Eén ding was meteen duidelijk, we willen naar de warmte. De afgelopen twee maanden in Nederland en de maanden daarvoor in het donkere Scandinavië hebben hun sporen nagelaten. We merken dat het gebrek aan licht iets met ons doet en dan met name met onze energie. We verlangen om weer zonder jas naar buiten te gaan en mooie wandelingen in korte broek te maken. Half november hebben we onze reis vervroegd afgebroken. Het overlijden van Richards vader bracht ons terug naar Nederland. Na het afscheid moest er veel geregeld worden. Het was een periode waarin reisplannen op een laag pitje werden gezet. Inmiddels is de uitvaart geweest en is het ouderlijk huis bijna leeggeruimd. Langzaam komt er weer ruimte voor nieuwe energie en nieuwe plannen. Inmiddels hebben we besloten, onze volgende reis gaat naar: Tunesië Onze keuze is gevallen op Tunesië. De reis die we begin vorig jaar maakten naar Marokko heeft ons meer gebracht dan we vooraf hadden kunnen bedenken. De cultuur, het landschap, de manier waarop het leven zich daar afspeelt. Het was wennen en vertragen tegelijk. Die ervaring smaakt naar meer. Afrika voelt voor ons anders dan Europa. Rauw soms, maar ook open. Tunesië lijkt ons een land dat nog niet is platgelopen door toeristen. Het is een land waar we erg nieuwsgierig naar zijn, zonder precies te weten wat we zullen aantreffen. Zonder reisbeschrijving Tijdens de voorbereiding viel ons op dat er nauwelijks Nederlandse informatie te vinden is over reizen met een camper door Tunesië. Online blijft het opvallend stil. Ook op YouTube zijn er bijna geen Nederlandstalige verhalen te vinden. Dat maakt het spannend, maar voor ons ook aantrekkelijk. We zullen doen wat we altijd doen: onze ervaringen vastleggen. Schrijven over wat we meemaken en filmen wat we te zien krijgen. "Globus2 staat klaar. De rest mag zich onderweg aandienen." Even de kaart erbij De meeste mensen weten ongeveer waar Tunesië ligt. Maar zonder kaart wordt het al snel vaag. Net onder Europa, aan de andere kant van de Middellandse Zee, liggen de landen Marokko, Algerije en Tunesië naast elkaar. Onze route loopt waarschijnlijk door België, Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland en Italië. In Palermo nemen we dan de boot naar Tunis, de hoofdstad van Tunesië. Omdat het nog vroeg in het jaar is en het weer in Italië waarschijnlijk nog niet fantastisch zal zijn, rijden we daar op de heenweg snel doorheen. Echt de tijd nemen voor Italië doen we later, op de terugweg. Meer dan een vakantiebestemming Bij Tunesië denken veel mensen aan strandresorts en zwembaden. Of aan de Arabische Lente, die begon met een dramatische gebeurtenis in december 2010. Het land kent echter ook een andere kant. Zo heeft Tunesië één van de grootste amfitheaters ter wereld, is er een immense zoutvlakte waar je met de auto doorheen kunt rijden en heeft het land landschappen die zo leeg en groots zijn dat ze bijna onwerkelijk aanvoelen. Niet voor niets zijn hier diverse bekende films opgenomen zoals Star Wars en Indiana Jones. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. De woestijn trekt weer Ook zullen we deze reis de Sahara weer opzoeken. De woestijn heeft eerder een diepe indruk op ons gemaakt. Niet omdat er zoveel te zien is, maar juist omdat er zo weinig is. Geen afleiding. Geen rumoer. Alleen ruimte. We kijken ernaar uit om haar opnieuw te mogen ontmoeten. Misschien rijden we zelfs een stuk met Globus2 door het woestijnzand. Soms krijgen we de vraag of de woestijn niet saai is. Wij hebben dat niet zo ervaren. Juist in die leegte gebeurt er iets. Je vertraagt. Je kijkt anders. Je luistert beter. Plus de woestijn heeft een bepaalde aantrekkingskracht door haar onberekenbaarheid van droogte, hitte, plotselinge zandstormen en koude nachten. Reis met ons mee We weten niet precies wat deze reis ons gaat brengen. Wel dat we alles wat we meemaken blijven vastleggen en delen. Uiteraard in onze blogs en video’s. Als je ons wilt volgen, ben je van harte welkom om je te abonneren. Zo blijven we onderweg verbonden en help je ons te blijven doen wat we doen. Abonneren op onze blog kan rechts onderaan deze pagina Abonneren op ons YouTube kanaal kan hier Graag tot ziens! Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Nu bekend is dat onze volgende reis naar Tunesië gaat kunnen we beginnen met de voorbereidingen. We hebben inmiddels behoorlijk wat ervaring met alles wat er geregeld moet worden, maar toch is het goed om daar weer heel bewust bij stil te staan. Elke reis vraagt opnieuw aandacht. Alsof voorbereiding ook een vorm van afstemmen is. Kelly druk met de voorbereidingen voor de reis naar Tunesië Omdat we naar een land buiten Europa gaan, beginnen we met de papierwinkel. Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft Tunesië op dit moment de kleur geel. Geen belemmering dus. Onze paspoorten zijn voorlopig nog geldig, onze autoverzekering dekt schades in Tunesië en ook onze reisverzekering met Europadekking is daar gewoon van kracht. Als al deze zaken weer een denkbeeldig groen vinkje hebben gekregen, begint voor ons het leukste deel. Het zoeken naar plekken die we niet willen missen. In Tunesië zelf, maar ook onderweg ernaartoe. Alles krijgt een pin op Google My Maps, zodat het onderweg niet verloren kan gaan in de stroom van indrukken. Praktische zaken Als de papierwinkel is afgevinkt, volgen de praktische zaken. In december hebben we Globus2 weer laten keuren en meteen de watertank grondig gereinigd. Ook de EHBO-trommel is aangevuld en het doosje met reserve-zekeringen ligt weer compleet op zijn vaste plek. De gastanks zijn voor ons misschien wel het belangrijkste aandachtspunt. Voldoende gas We reizen met twee Nederlandse gasflessen van elk elf kilo aan boord. Die gebruiken we uitsluitend om te koken. Uit ervaring weten we dat we daar ongeveer een halfjaar mee vooruit kunnen. Het is voor ons belangrijk om exact te weten hoeveel gas we nog hebben op het moment dat we Nederland verlaten. Nederlandse gasflessen kunnen in het buitenland namelijk niet worden bijgevuld. In de meeste andere landen hebben ze andere type flessen met andere aansluitingen en is bijvullen niet toegestaan. Sensoren Sinds we de E-Gaslevel van E-Trailer gebruiken, is dat een stuk eenvoudiger geworden. De sensoren geven nauwkeurig aan hoe vol de gasflessen nog zijn. Onder elke gasfles zit een kleine sensor die verbonden is met het starterspakket. Via de E-Trailer app lezen we alles eenvoudig af. Niet alleen voor vertrek is dat prettig, ook onderweg kijken we regelmatig hoe het ervoor staat. Zo kunnen we tijdig bijsturen als dat nodig is. Dit alles kan allemaal zonder abonnement. Wil je de gastanks (en de andere E-trailer producten) ook op afstand kunnen uitlezen met de app dan heb je het starterspakket plus nodig i.c.m. een abonnement. Bijsturen Bijsturen betekent soms dat we ons verbruik verlagen. Minder stoofpotjes die langer op het vuur moeten, water eerst koken in de waterkoker. Soms betekent het ook zoeken naar een vulpunt onderweg, officieel of niet. Naast de E-Gaslevel gebruiken we nog andere modules van E-Trailer die inmiddels onmisbaar zijn geworden. Met E-Level zien we of Globus2 waterpas staat en E-Pressure waarschuwt ons als bandenspanning of temperatuur afwijkt. Het geeft ons veel rust. Alsof de techniek een stukje mee waakt. "Globus2 staat klaar. De rest mag zich onderweg aandienen." Boodschappen Water en boodschappen zijn onderweg meestal goed aan te vullen. Toch zijn er altijd een paar producten die we in het buitenland nauwelijks kunnen vinden en daarom standaard meenemen. Denk aan satésaus, currysaus en hagelslag. Kleine vertrouwde smaken die onderweg ineens groot kunnen zijn. Steun ons: Klik op deze banner en koop je E-Trailer producten bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Klaar voor vertrek Tot slot rest ons het afscheid. Familie en vrienden gedag zeggen, de route voor de eerste dagen globaal uitstippelen en dan is het moment daar. Klaar voor vertrek. Reizen begint voor ons niet bij de grens, maar bij de bereidheid om de bekende omgeving en mensen weer even los te laten. Tunesië wacht. En wij bewegen ons er stap voor stap naartoe. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Het lijkt allemaal zo fantastisch. Onze foto's, video's en onze verhalen. Maar het gaat bij ons echt niet altijd zo Instagram fantastisch. Afgelopen weken is daar zeker een voorbeeld van. Wat er gebeurde lees je in deze blog. Onderweg in Duitsland Onderweg in Duitsland Waar moet ik beginnen? Misschien wel met het heftigste nieuws voor mij. In de afgelopen twee maanden hebben zeven mensen uit mijn directe kenniskring te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek zijn. Drie daarvan zijn inmiddels, binnen deze twee maanden, ook al overleden. Dat heeft er bij mij enorm ingehakt. De ene staat natuurlijk verder bij me weg dan de ander, maar het zijn er wel heel veel. Verschillende van deze bekenden zijn ook nog eens van mijn eigen leeftijd. Zo komt het wel heel dichtbij allemaal. Je mag best weten, ik heb hierom al diverse traantjes gelaten. Vooral natuurlijk ook voor de achterblijvers. Eigen kwaaltjes Eigenlijk zou hier de blog al kunnen stoppen. De rest van wat nu nog komen gaat staat in geen verhouding tot bovenstaande. Maar goed… Aan het einde van de vorige reis had ik een slijmbeursontsteking aan mijn rechter elleboog. Nooit geweten dat dat zo pijnlijk was. Inmiddels zijn we vier maanden verder en het is nog steeds niet honderd procent over. Daarnaast ben ik met al dat gesjouw in het huis van mijn vader door mijn rug gegaan. Hoewel dat verrassend snel over was, is er als gevolg daarvan een zenuw in mijn nek klem komen te zitten waar ik nu alweer weken pijn van heb. In Nederland ben ik nog diverse keren bij de fysio geweest, maar dat is onderweg toch lastig. Griep Een ruime week geleden kwam hij hoor. De griep. Zowel Kelly als ik zijn over het algemeen niet snel ziek en we zijn al helemaal geen klagers, maar nu kregen we hem om de beurt voor onze kiezen. Afgelopen week hebben we dus op één plek gestaan en vooral op bed gelegen. Schuldgevoel De periode in Nederland was ook best intens te noemen. We waren natuurlijk versneld naar huis gekomen en na thuiskomst overleed binnen een week mijn vader. De uitvaart regelen, het huis ontruimen, administratieve zaken afhandelen. Druk. Zo druk dat ik voor mijn gevoel mijn kinderen veel te weinig gezien heb en hen te weinig heb kunnen helpen met hun huizen. Dat schuldgevoel knaagt altijd al wel. Ik kies voor een nomadenleven, maar dat heeft als keerzijde dat ik mijn kinderen niet veel zie. Mijn basisgevoel daarbij is dat ik 21 jaar voor hen gezorgd heb en dat het nu weer mijn tijd is. Ze zijn zelfstandig genoeg om voor zichzelf te zorgen. En toch… het knaagt af en toe ook. Zelfs Globus2 is ziek En dan zijn we nog maar net onderweg wanneer Globus2 niet meer wil starten. De eerste ochtend komen we erachter dat onze jumpstarter niets meer doet. De tweede ochtend krijgt ook de nieuw gekochte jumpstarter Globus2 niet aan de praat en moeten we weer de ADAC bellen. Er wordt een nieuwe accu ingezet, maar ook dat mocht niet baten. De derde ochtend is Globus2 opnieuw niet aan de praat te krijgen. Wat is er toch met je, jongen? Wat wil je ons vertellen? Terug naar de garage waar ze er uiteindelijk achter komen dat er een computertje kapot is dat ervoor zorgt dat de gloeibougies warm worden. Nadat deze vervangen is, zijn we achthonderd euro armer, maar rijdt Globus2 weer als een zonnetje. "We zijn allemaal tijdelijk. Dat besef maakt elke dag oneindig waardevol." Geen lekkere start Al met al geen lekkere start dus. Al zijn we ook heel goed in relativeren. Al die mensen om me heen die overlijden laten me nog harder realiseren dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Eerder stoppen met werken om te genieten van het leven. Je weet nooit hoelang we nog hebben. Uiteindelijk zijn we allemaal terminaal, alleen weten we niet hoeveel tijd we nog hebben. Elke dag die we genoten hebben pakt niemand ons meer af. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Vertragen Globus2 ging kapot in Duitsland. Wat een geluk. Onze VW kon geen beter plekje verzinnen om iets te mankeren. Stel je voor dat dit in Tunesië was gebeurd. Was het dan ook zo snel opgelost? De reis stagneerde vier dagen lang door het euvel met Globus2. Vertraging die verlengd werd door onze griep in Noord Italië met nog eens een week. Was dit niet precies wat we wilden en misschien nog wel harder nodig hadden dan we zelf dachten? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Vlak voor ik twee jaar geleden mijn baan opzegde, lag ik ’s nachts wel eens wakker. Wie ben ik straks zonder titel op mijn visitekaartje? Zonder verantwoordelijkheid, zonder aanzien, zonder taak? Wat blijft er van mij over als ik niet langer bijdraag op een manier die zichtbaar en meetbaar is? Je moet toch iets betekenen voor de maatschappij. Tot ik opnieuw stuitte op een oud beeld uit de Tao Te Ching. Het beeld van water. Zwemmen in warmwaterbron in Saturnia Water dat niet duwt Water vecht niet. Het probeert niets te zijn. Het zoekt het laagste punt op, stroomt om obstakels heen en geeft leven aan alles wat het aanraakt. En ondertussen verandert het landschappen. Zonder te duwen. Zacht. En toch sterker dan steen. We stonden vorige week bij een riviertje in Noord-Italië. IJskoud water dat zich al eeuwen een weg baant door het landschap. Geen haast. Geen strategie. Alleen voortdurende beweging. De steen verliest uiteindelijk altijd. Wat als betekenis niet zit in duwen, maar in stromen? Het leven leeft zichzelf Toen ik mijn functie losliet, voelde het even alsof ik mijn nut verloor. Alsof zingeving iets is wat je moet produceren. Maar terwijl jij deze woorden leest, gebeuren er miljoenen dingen in je zonder dat jij er iets voor doet. Je hart klopt. Je longen ademen. Je bloed stroomt. Het leven leeft zichzelf, dwars door jou heen. Arthur Schopenhauer De Duitse filosoof Arthur Schopenhauer beschreef in De wereld als wil en voorstelling dat alles wordt voortgedreven door één onderliggende kracht. Hij noemde het De Wil. Niet jouw persoonlijke ambitie. Niet jouw plannen. Maar een oerstroom. De wil om te leven, een levenskracht die voorafgaat aan denken. De boom groeit. De hond rent. Het kind speelt. De boom boomt. De hond hond. Het kind kind. Wat als ik dit leven nou eens gewoon leef i.p.v. van alles te moeten? Delen Sinds we leven en reizen met Globus2 moet er niets meer en tegelijk valt alles meer op zijn plek. We rijden, we verdwalen, we ontmoeten, we kijken en we delen. In onze blogs en video’s delen we onze twijfels, onze vreugde, de goede en de minder goede momenten. Niet omdat we een strategie hebben uitgedacht over hoe we de wereld gaan veranderen of wat we willen bereiken, maar omdat het stroomt. Inspireren We merken dat mensen geraakt worden. Dat iemand na het lezen van een blog besluit eindelijk die reis toch te maken. Dat iemand schrijft dat onze woorden helpen om een moeilijke keuze te maken en dingen anders te bekijken. Misschien is dát op dit moment onze levensmissie. Niet meer en niet minder. Niet groots. Gewoon delen wat door ons heen wil bewegen. Zoals water. "Betekenis ontstaat niet door harder te duwen, maar door te volgen wat door je heen wil stromen." Leven zonder strijd Schopenhauer zag scherp hoe verlangen ons onrustig maakt. Altijd meer willen hebben, een hoger salaris, een groter huis. Alsof dit moment niet voldoende is. Wat als er onder die onrust een stille stroom ligt? Een beweging die niet uit je hoofd komt, maar uit iets wat je eerder voelt dan begrijpt. Misschien is zingeving geen project, maar datgene wat vanzelf ontstaat wanneer je stopt met duwen. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Stoppen met duwen Voor mij was het loslaten van mijn baan geen stap weg van betekenis, maar een stap dichterbij. Dichterbij een manier van leven waarin delen, schrijven, reizen en inspireren geen doel op zich zijn, maar een natuurlijke uitdrukking van wie wij nu zijn. Misschien verandert dat ooit weer. Water houdt ook niet vast aan zijn vorm. Voor nu is dit de stroom. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Wat een klerezooi is het daar zeg. Een heel oud vervallen stadion dat op instorten staat. Overal omgevallen pilaren en een groot stuk braakliggend terrein met puin tussen het gras. Kunnen ze die ouwe zooi niet gewoon opruimen? Het is echt te gek voor woorden. Moet je je voorstellen wat voor leuke eettentjes en winkels je daar allemaal zou kunnen bouwen. Of een mooi stadspark, van mijn part. Bestuur van Rome, doe iets, kom in actie! Kelly en Richard voor het Colosseum. Openluchtmuseum Oké, oké. Ik maak natuurlijk een grap. In werkelijkheid is Rome een van de meest indrukwekkende plekken op aarde. Rome is één groot openluchtmuseum. Overal waar je kijkt zie je geschiedenis die letterlijk de tand des tijds heeft doorstaan. Ongelooflijk dat die gebouwen al zo lang standhouden. Zouden de dingen die wij nu bouwen er over tweeduizend jaar ook nog steeds staan? Ik betwijfel het. Het Colosseum, een tijdmachine Neem het Colosseum. Wat een bouwwerk. En niet zomaar een oud stadion: hier werden duizenden mensen vermaakt. Maar wist je dat ze er ook zeeslagen naspeelden? Compleet met varende schepen en alles erop en eraan. Het idee dat dit allemaal kon in een tijd zonder moderne technologie. Ik kan het werkelijk niet bevatten. De andere kant van het verhaal is dat er duizenden mensen en dieren werden vermoord alleen ter leedvermaak van de toeschouwers. Ook dat is maar moeilijk te bevatten. De schoonheid van verval Wat ik als ‘klerezooi’ noemde, is eigenlijk een verhaal van schoonheid. Iedere omgevallen zuil, iedere scheur in het marmer, vertelt een verhaal. Van bouwmeesters die iets moois wilden maken, van keizers die hun macht wilden tonen, eeuwenlange geschiedenis die hier letterlijk zichtbaar is. Als je er even bij stil staat, voel je een soort tijdloze verbinding. "Rome zal blijven bestaan zolang het Colosseum blijft staan; wanneer het Colosseum valt, zal Rome vallen; en wanneer Rome valt, zal de wereld vallen." – Bede de Eerwaarde Tot honderd jaar geleden nog… Tot honderd jaar geleden werden gebouwen met oog voor detail en schoonheid gemaakt. Tegenwoordig zijn veel gebouwen strak, vierkant en functioneel, maar missen vaak de verwondering die je bij elke stap opnieuw laten kijken. In Rome zie je hoe vakmanschap en creativiteit eeuwenlang standhielden. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Laat je inspireren door Rome Terwijl wij daar door de straten liepen, foto’s maakten en filmden, werd duidelijk dat dit een stad is die blijft fascineren, in elke hoek, op elk plein. Ik kan dus ook iedereen van harte aanbevelen de rommel van Rome met eigen ogen te gaan bekijken. Maar tot die tijd kun je alvast een voorproefje krijgen door naar onze nieuwste video te kijken. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Soms is er geen opbouw nodig. Het land raakt je meteen, nog voor je het kunt verklaren. Tunesië doet dat met ons. Kunnen we nog verder met Globus2 (Chott el-Djerid, zoutmeer) Een landschap dat blijft roepen De dagen vliegen voorbij. We rijden door adembenemende landschappen. Bergen die zacht kleuren in het avondlicht. Canyons die stil hun verhaal vertellen. We rijden door een eindeloos grote zoutvlakte. Wit. Lucht en aarde lopen in elkaar over. We stappen uit. Maken foto's en video's en laten alles op ons inwerken. Kijken door een lens We leggen alles weer graag vast met onze camera's. Niet om het moment te vangen, dat lukt toch nooit helemaal, maar om iets van de sfeer vast te leggen. Het is echt een genoegen om dit met jullie te kunnen delen. De ene video is nog niet gepubliceerd en het verlangen groeit alweer naar het monteren van de volgende video. Dit land vraagt om gezien te worden. De rijkdom van weinig Wat ons misschien nog wel het meest raakt, zijn de mensen. Hun openheid. Hun vanzelfsprekende gastvrijheid. We zijn regelmatig door mensen uitgenodigd om bij hen thuis te komen. Twee keer zijn we op de uitnodiging ingegaan. De deur gaat open en je stapt een totaal andere wereld binnen. Het hele gezin is erbij en kijkt je aan met die warme, nieuwsgierige blik. We redden ons met een paar woorden Engels en Duits. De rest ontstaat vanzelf, in gebaren, blikken en lachen. Arabisch en Frans spreken we niet, maar dat lijkt er nauwelijks toe te doen. Als we er echt even niet uitkomen, helpt Google Translate ons weer op weg. "Reizen is kijken, voelen en verbinden met natuur en mensen." Gulheid die blijft geven Wat ons raakt, is hoe vanzelfsprekend er gedeeld wordt. Nog voor we goed en wel zitten, staat de tafel al vol. Koffie, thee, water, een sapje. Alsof kiezen niet nodig is, alles mag er zijn. Dan komen de dadels, cake, nootjes. En uiteindelijk verschijnt er nog een bord couscous, ook al hebben we al gegeten. Het lijkt niet uit te maken. Geven gaat hier niet over hoeveel, maar over het gebaar zelf. Over welkom zijn. Dat terwijl de mensen hier vaak zoveel minder te besteden hebben dan wij. Misschien maakt dat het juist nog puurder. Nog echter. We kunnen het niet laten om even te glimlachen als we denken aan thuis. Waar we onze visite laten kiezen tussen twee pakjes koekjes. Welke vind je lekker, dan maak ik die voor je open. Hier wordt niet gekozen, hier wordt gedeeld. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Een uitnodiging die blijft hangen Voor we vertrekken, horen we steeds weer. “Jullie moeten terugkomen”. We worden zelfs uitgenodigd voor een bruiloft volgend jaar. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat we daar gewoon weer bij zijn. Alsof er een lijntje is ontstaan dat niet zomaar verdwijnt. Misschien is dat ook zo. Wellicht laten we hier meer achter dan alleen bandensporen in het zand. Globus2 langs de rommelpiste Wat nemen we mee We kwamen voor de natuur. Voor de bergen, de canyons, de woestijn en die eindeloze witte vlakte. Maar wat blijft, zit ergens anders. In de ontmoetingen. In de warmte. In het besef dat rijkdom niet zit in wat je hebt, maar in wat je deelt. Precies dat maakt reizen voor ons zo waardevol. Het mogen genieten en vastleggen van de natuur, terwijl we tegelijk kennismaken met de mensen die een land echt kleur geven. Het is als thuiskomen in Tunesië. Elke dag weer. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Sinds we onze vaste banen achter ons hebben gelaten en met Globus2 aan het reizen zijn, voelt het alsof de wereld voor ons open ligt. Grenzen die nauwelijks bestaan. We rijden, stoppen waar het mooi is en blijven ergens zolang het goed voelt. Niemand die ons vertelt waar we precies hoe laat moeten zijn. Tot nu dan... Kelly en Richard in Zarzis Een paspoort als sleutel Zelfs buiten Europa ervaren we die vrijheid nog steeds. Met wat geduld, een visum en een beetje voorbereiding komen we ver. Landen openen hun deuren voor ons Europeanen. Ons paspoort werkt als een sleutel. Soms piept hij even in het slot, maar uiteindelijk draait hij bijna altijd open. Niet iedereen draagt echter zo’n sleutel bij zich. Thelja Nature Preserve De andere kant van vrijheid Hier in Tunesië spreken we mensen die dromen van Europa. Niet om te vluchten, niet om ergens aan te ontsnappen, maar gewoon om op vakantie te gaan. Om te zien wat er achter de horizon ligt. Hun verhalen raken ons. Want waar wij bewegen zonder er over na te denken, staan zij voor gesloten deuren. Met een Nederlands paspoort kun je naar circa 185 bestemmingen zonder vooraf een visum aan te vragen. De illusie van vrijheid. Een Tunesisch paspoort biedt visumvrije toegang tot nog niet de helft van dat aantal. Zonder visum, geen toestemming. Geen vrijheid om de wereld te ontdekken zoals wij dat doen. Wanneer vrijheid wordt ingeperkt Zoals in onze laatste video te zien is, waren we recent in een gebied dat rood kleurt op de kaart van het Ministerie van BZ. Een plek waar je niet mag zijn. Waar veiligheid geen vanzelfsprekendheid is. Dat betekende verder reizen onder begeleiding van politie en overnachten pal voor het politiebureau. We konden niet eens even een brood halen zonder dat er een agent met ons mee liep. "Reizen is kijken, voelen en verbinden met natuur en mensen." Vrijheid in kleine dingen Soms zit vrijheid in iets ogenschijnlijk kleins. Een bankpas. Toegang tot je eigen geld. Toen onze passen werden vervangen en ze de oude lieten vervallen, hadden we opeens een probleem. De nieuwe passen lagen geduldig op ons te wachten in Nederland. De oude passen bleven nog 90 dagen werken maar wat als je nu langer van huis bent... Het laat zien hoe dun die lijn soms is. Hoe afhankelijk vrijheid ook kan zijn van systemen waar je geen invloed op hebt. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Vrijheid is niet vanzelfsprekend Want hoe vrij ben je eigenlijk, als het zo snel kan verdwijnen? Als een grens, een situatie of een beslissing van iemand anders jouw wereld ineens kleiner maakt? We denken vaak dat vrijheid iets is wat we bezitten. Maar misschien is het iets wat ons tijdelijk wordt gegund. Iets dat kan verschuiven, zonder waarschuwing. De wereld is niet overal open Ook voor ons blijven er plekken buiten bereik. Niet omdat we het niet willen, maar omdat het simpelweg niet kan. Oorlogen, spanningen, onrust. Delen van Afrika of de uitgestrekte Russische natuur blijven een verlangen. Niet ver weg in kilometers, maar onbereikbaar in dit moment. Wat blijft er over Wij laten graag zien hoe mooi de wereld is. We richten ons op wat er wél kan. Op de lichtpuntjes, de ontmoetingen, de natuur die ons telkens weer raakt. Een diep gevoel van dankbaarheid voor de ruimte die we ervaren. Voor de vrijheid om te bewegen, te kiezen en te ontdekken. Niet als iets vanzelfsprekends, maar als iets dat we elke dag opnieuw ontvangen. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Op de meest afgelegen plekken komen we altijd wel Nederlanders tegen. In the middle of nowhere, ergens hoog op een berg in Noorwegen, op een verlaten parkeerplaats in Letland, diep in de Sahara in Marokko of bij een bevroren meer in Scandinavië. Maar niet hier in Tunesië. Waar zijn alle Nederlanders? Grotwoningen, Troglodyte Toerisme is terug Na de revolutie van 2011 en de verschrikkelijke aanslagen, waaronder die op het strand van Sousse, stortte het toerisme in Tunesië volledig in. Het aantal Nederlandse vakantiegangers daalde in tien jaar tijd van 120.000 naar nog maar 26.000 per jaar. Inmiddels is dat beeld volledig veranderd. Het toerisme is hersteld. Tunesië verbrak recent zelfs records in bezoekersaantallen en Tunis wil zich kandidaat stellen als Arabische Toeristische Hoofdstad van 2027. Portret Tunesische man Hotel naast hotel Alleen zie je die toeristen eigenlijk maar op één plek. Aan de oostkust. Daar staan hotel na hotel langs azuurblauwe stranden. Gigantische resorts met zwembaden, bowlingbanen, all inclusive buffetten en privéstranden. En begrijp ons niet verkeerd, als dat je ideale vakantie is dan is Tunesië daar perfect voor. Zon, zee, warmte en alles verzorgd. Wat ons betreft liggen de mooiste delen van het land echter ergens anders. Strand bij Zarzis, vlak onder Djerba Het echte Tunesië Zodra je het binnenland inrijdt verandert alles. Vooral het zuiden en westen vonden wij indrukwekkend. De eindeloze leegte van de Sahara. Ruige canyons. Palmoases die ineens opduiken uit het stof. Oude ksour boven op een berg en vroeger dienden als graanopslagplaatsen voor het Berbervolk. En dan ineens die Star Wars locaties. Plekken die je even het gevoel geven alsof je op de planeet Tatooine bent beland. Misschien nog wel het meest bijzonder vonden wij de troglodyte huizen die volledig onder de grond zijn gebouwd (zie eerste foto). Gastvrijheid die raakt We zijn hier zó vaak uitgenodigd om bij mensen thuis te komen eten of gewoon iets te drinken. Een tafel die ineens vol staat. Thee die wordt ingeschonken alsof we elkaar al jaren kennen. Gesprekken met handen, glimlachen en een paar woorden die net genoeg zijn om elkaar te begrijpen. Het ontroert, elke keer weer. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Bijna geen reizigers En juist daar, in het binnenland, zien we bijna niemand. In acht weken tijd kwamen we misschien vijftien campers tegen. Meer niet. In Marokko vorig jaar zagen we er honderden. Hier voelt het soms alsof je helemaal alleen door het land reist. Campings zijn er nauwelijks. Dus staan we midden in de natuur. Aan de rand van een canyon, tussen de palmbomen of ergens in een verlaten stuk woestijn waar het ’s nachts compleet stil wordt. Lars Homestead, Star Wars Avontuurlijk reizen Regelmatig komt de politie of de garde nationale langs. Soms om ons naar een veiligere plek te escorteren. Soms alleen om onze paspoorten te fotograferen, ons een goede nacht te wensen en te vragen of we verder nog iets nodig hebben. Dat klinkt misschien spannender dan het is en ergens moet je voor Tunesië ook wel een avontuurlijke reiziger zijn. Het is geen land waar alles voor je geregeld wordt. Er zijn nauwelijks campings en Engels wordt bijna nergens gesproken. Vaak slaap je op plekken waar verder niemand is. Juist dat vinden wij prachtig. Het gevoel van vrijheid, op avontuur zijn in het land zoals het echt is. "Alsof je hier soms niet meer op aarde bent." Bizar goedkoop Ook praktisch gezien is Tunesië opvallend betaalbaar. Richard liet zijn haar knippen voor €2,96. Een liter diesel kost ongeveer €0,66. Voor een Romeins openluchtmuseum betaalden we €2,35 entree. Een stokbrood kost hier €0,06! Soms kijken we elkaar lachend aan wanneer we weer betaald hebben en nog eens nakijken of we het echt wel goed hebben omgerekend. Waar is iedereen? We zijn echt verrast door de enorme diversiteit van het land. Zowel de natuur, de cultuur en de bevolking. In een land dat voor een groot deel nog nauwelijks is aangeraakt. Misschien verandert dat de komende jaren. Voorlopig vragen wij ons steeds af: waar zijn toch al die Nederlanders? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Twee maanden door Marokko gereden en geen moment bang geweest dat er iets met Globus 2 zou gebeuren. In de grote toeristische steden van Spanje en op de grote parkeerplaatsen in Frankrijk is dat veilige gevoel snel verdwenen. Het vinden van een veilige plek om Globus 2 achter te laten valt lang niet altijd mee. De reviews in Park4Night over inbraken maken je vaak nog angstiger dan je al was. Op dat soort momenten moet je toch een beetje vertrouwen op de beveiliging die in de bus gebouwd zit. Is dit een veilige parkeerplaats om even boodschappen te doen? Beveiliging Deze week stond ik op de camping met onze tijdelijke buurman te praten. Hij vertelde dat vorig jaar in Italië zijn camper met alles erop en eraan gestolen is. Naast je camper zijn dan ook al je bezittingen in één klap weg en in ons geval ons hele huis. Daar sta je dan, wat moet je? Helemaal voorkomen kan je dit waarschijnlijk niet, maar ik ben blij dat we een aantal beveiligingen in Globus 2 hebben gebouwd. Dan loop je toch net even wat relaxter door een grote stad of tijdens een verre hike. "Safety doesn't happen by accident" Inbraak Wat we in de afgelopen 6 maanden al geregeld gezien hebben, is dat er bij campers wordt ingebroken door een grote ruk aan de meestal plastic raampjes. Wij hebben begin dit jaar de E-Switch op onze ramen en het dakluik geplaatst. Zodra een raam of dakluik open wordt gebroken krijg ik direct een melding op mijn telefoon en kan ik actie ondernemen. Je bent er dus echt heel snel bij als er ingebroken wordt. Een handige extra functionaliteit van deze E-Switch is dat wanneer je voor vertrek bijvoorbeeld het dakluik vergeet dicht te doen, je ook een waarschuwing krijgt wanneer je gaat rijden. Dit werkt zo goed dat we ook een E-Switch  hebben geplaatst op het kastdeurtje van de bovenkastjes. Deze vergaten we nog wel eens goed te sluiten voor het rijden. Als ze toch binnen zijn gekomen De tweede beveiliging die we hebben ingebouwd is voor wanneer de dieven toch binnen zijn komen. Een bewegingssensor, de E-Movement , die met dubbelzijdige tape aan het plafond bevestigd zit. Ook deze is van de firma E-Trailer en werkt met dezelfde app en geeft dus ook een melding zodra er beweging wordt gedetecteerd. Het is een klein draadloos kastje dat dus eenvoudig te installeren is. Ik hou van draadloze apparatuur. Het trekken van draden is nou eenmaal niet zo eenvoudig wanneer de camper al helemaal gereed is. Camper gestolen Dan je ergste nachtmerrie, ze zijn niet alleen binnen gekomen, maar ze hebben de hele camper gestolen. Je hele hebben en houwen is verdwenen. Wat nu? Ik moet er echt niet aan denken dat ons dit ooit gaat overkomen. Wanneer dat toch gebeurt dan gaat de derde laag van beveiliging in werking. De twee eerder genoemde modules maken verbinding met de E-Trailer basismodule Plus . In deze basismodule Plus zit standaard al een gps ingebouwd. Nu kan je op je telefoon middels E-Track&Trace altijd zien waar je camper zich bevindt. Je moet hiervoor wel een abonnement afsluiten, zodat de E-Trailer modules in verbinding blijven met het internet. Alarmcentrale Om de beveiliging helemaal compleet te maken kan je nog een recovery abonnement afsluiten, waardoor je E-Trailer systeem verbonden is met de NVD-beveiligingsgroep. Wordt de camper gestolen dan gaat er met één druk op de knop een melding naar deze centrale inclusief de exacte locatie van de camper. Zij nemen dan direct actie en is de kans dat we onze Globus 2 ooit terugzien een stuk groter. Dit werkt in een heel groot deel van de wereld ! Een leuke bijkomstigheid is dat wanneer je een camperverzekering bij Aveco hebt je tot 31 dec 2025 een cashback korting van 50% op het eerste jaar van je Recovery- abonnementskosten kan krijgen. Advertentie: Koop je E-Trailer producten bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Toekomstige ontwikkelingen Je leest het goed, ik ben zeer te spreken over de spullen die het bedrijf E-Trailer maakt. Het jonge bedrijf, dat opgezet is door twee studenten van de TU in Delft, blijft zich constant innoveren en ze komen bijna jaarlijks met nieuwe modules op de markt. Zo wordt het systeem steeds completer. En alles is draadloos en binnen één app te bedienen. Ik heb gehoord dat er aan het einde van dit jaar ook weer nieuwe functionaliteiten aan het systeem toegevoegd gaan worden. Ik kan niet wachten om dat te gaan zien. Module Prijs De hele beveiligingsset  compleet € 590,- Abonnement op E-Trailer (bij een duur van 1 jaar) € 100,- p.j. Meerprijs abonnement op E-Trailer Recovery-abonnement € 60,- p.j. Verantwoording Wanneer je deze blog leest denk je misschien wat een reclame, maar we hebben van E-trailer geen financiële vergoeding gekregen voor deze blog. Wel hebben we de besproken modules van E-trailer gekregen om ze te testen. Ze stellen geen eisen aan de inhoud van deze blog en we zijn dus geheel vrij om onze echte eigen objectieve ervaring te verwoorden. Het mag duidelijk zijn dat ik heel enthousiast ben. Bekijk onze video op YouTube en vergeet niet te aboneren! je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

De afgelopen zes maanden reden we met Globus 2 door Europa: Duitsland, Polen, Tsjechië, Litouwen, Letland, Estland, Finland, Noorwegen, Zweden en Denemarken. Een kleine 20.000 km door bekende en onbekende landen. We reisden zonder haast en bleven langer waar het goed voelde. In deze blog kijken we terug. Niet als reisgids, maar als reizigers. Zowel de positieve als de negatieve ervaringen. Atlanterhavsveien Noorwegen Terugblik per land Laten we de landen stuk voor stuk doornemen waarbij we Duitsland niet behandelen. Hier zijn we tenslotte alleen maar zo snel mogelijk doorheen gereden om in Polen te komen. Kijk je liever naar bewegende beelden? Op ons Youtube kanaal staan alle video's die we tijdens deze reis hebben gemaakt. Polen 🇵🇱 Polen verraste ons. Niet door het landschap, dat bleef voor ons wat saai en eentonig, maar door het gevoel van veiligheid en netheid. De steden waren schoner dan we hadden verwacht, veel schoner dan de grote Nederlandse steden. Toch misten we in deze steden wel de gezellige drukte en sfeer. Een aantal plekken zullen we ons altijd blijven herinneren: De Adršpach rotsen, net over de grens met Tsjechië, waar rotsformaties aanvoelen als een versteend sprookje. Auschwitz , dat je terugbrengt naar de gebeurtenissen in WOII. Vergeet niet van te voren te boeken, want het is al lang van te voren volgeboekt. En dan Gdańsk, in tegenstelling tot de andere bezochte steden vonden we hier kleur, leven en karakter. Vergeet daar vooral niet de pączki uit te proberen, een heerlijke gevulde oliebol. Of de vers gemaakte pierogi in een lokaal restaurantje. Stołowe Mountains net over de grens in Zuid-Polen Baltische landen: Litouwen 🇱🇹 , Letland 🇱🇻 , Estland 🇪🇪 De landen (noem het in geen geval staten!) Litouwen, Letland en Estland riepen vooraf wat gezonde spanning op. Is het wel veilig? Hoe zit het nu precies met de tol in Letland voor auto's boven de 3.000 kg? Achteraf wederom geheel onterecht, ook hier voelden we ons overal weer veilig en hebben nergens tol betaald. Daar waar we in Polen vooral de oude Duitse overheersing voelden, voelen we hier het USSR verleden. Oude Sovjetflats, orthodoxe kerken, het KGB museum , de herdenkingspunten van het stille verzet zoals de Baltische weg en de heuvel der kruisen maakten diepe indruk op ons. De breedste waterval van Europa , Ventas Rumba in Kuldīga Het landschap bleef vlak, maar veranderde toch langzaam. Steeds meer bossen en meer stilte. Ook zagen we steeds meer dieren zoals kraanvogels, ooievaars, vossen, herten, dassen en zelfs bruine beren. Daar gaat ons hart sneller van kloppen. Zie hier  onze video over het fotograferen van de bruine beer. Daarnaast is in Estland het vrij kamperen goed geregeld. Kampeerplekken diep in het groen met al klaargelegd hout voor het avondvuur. Beren spotten in noord Estland Zouden we teruggaan naar één van de Baltische landen? Waarschijnlijk niet. Mooi om gezien te hebben, niet om te herhalen. "The real home of man is not his house, but the road." Finland 🇫🇮 Finland betekent bossen en meren. Eindeloos heuvelachtig met bossen en meren. Rustgevend en soms ook een tikkeltje saai. En muggen. Heel veel muggen die diverse wandelingen van ons behoorlijk negatief hebben beïnvloed. Wie helemaal gek is van kerst moet natuurlijk een bezoekje brengen aan Rovaniemi, daar waar de kerstman woont. Toch heeft het land iets puurs. Vrij kamperen, goed gemarkeerde wandelingen, vuurplaatsen aan het water met ook hier vaak al kant en klaar gekapt haardhout. En natuurlijk kom je vanaf de noordpoolcirkel de eerste rendieren tegen. Het valt niet mee om contact te maken met de lokale bevolking. Het Fins is natuurlijk helemaal niet te verstaan, maar daarnaast zijn de Finnen erg op zichzelf en komen niet voor een praatje. In Finland doen ze helemaal niet aan smalltalk. Dat moeten de kinderen leren wanneer ze Engelse les krijgen op school. Voor wie wil vertragen, vissen of verdwijnen is dit misschien wel het land bij uitstek. Voor ons ontbrak de ruigheid van de bergen. Rendieren in Lapland Hoge Noorden van Noorwegen 🇳🇴 Zodra je Noorwegen binnenrijdt verandert alles. De bergen nemen het landschap over. In de zomer weigert de zon onder te gaan. Dit doet iets met je. Je hebt meer energie en je kan die bergwandeling net zo goed midden in de nacht maken. En die ruigheid, dit is waar we van houden! We hebben hier ook ontzettend veel rendieren gezien. Overal vrij kamperen in Scandinavië We begonnen is het Varangergebied , ver weg van de meeste toeristen. Het is rauw en adembenemend. Langs de Barentszzee richting Hamningberg rijd je langs een kust die geen einde lijkt te kennen. Water, ruige rotsen en rendieren. Meer hebben wij niet nodig. Vervolgens richting de Noordkaap om dan langzaam af te zakken langs de kust naar het zuiden. De levendige Sami-cultuur is zeer inspirerend wanneer je je daar een beetje in verdiept. In augustus schreven we daar deze blog over. Wandelen op de Lofoten Wat voelen we ons bevoorrecht dat we maar liefst drie weken lang de Lofoten konden verkennen. Geen haast om op tijd terug te zijn voor werk. Alle zijweggetjes hebben we genomen en diverse bergwandelingen kunnen maken. De Lofoten, hoe druk ook in de zomer, mogen niet ontbreken in een reis naar het hoge noorden. Maar ook het eiland Senja en de Vesterålen zijn pareltjes waar je makkelijk weken kunt vertoeven. Ben je na 1 sept nog in dit gebied? Dan heb je grote kans om het magische noorderlicht te zien. Iets dat je je leven lang niet vergeet. Vanaf september kans op Noorderlicht Het zuiden van Noorwegen (alles onder Trondheim) hebben we voor nu overgeslagen. We kozen ervoor nog wat highlights in Zweden te bezoeken en nog een keer terug te komen voor het mooie zuiden van Noorwegen. Zweden 🇸🇪 Zweden is misschien minder spectaculair dan Noorwegen, maar bezit dezelfde uitgestrektheid. Het land ademt ruimte. Zeker in het noorden waar de jongeren massaal wegtrekken naar de grote steden in het zuiden. Het is niet altijd makkelijk om contact te leggen met de achtergebleven, wat oudere, bevolking. Wanneer dat wel is gelukt praat dan niet over gevoelens, dat is echt not done in Zweden. In midden Zweden mag de Wildernisroute niet aan je reis ontbreken. Wij waren er in september en hebben enorm genoten van prachtige herfstkleuren. Let op! De Wildernisroute is meestal gesloten van half oktober t/m begin juni. Dit is afhankelijk van de sneeuwval. Kloof bij waterval Hällingsåfallet langs de Wildernisroute De hoeveelheid mystieke plekken in het zuiden verraste ons. Grafheuvels, steencirkels en stille landschappen die herinneren aan een tijd waar we ons nu geen voorstelling meer van kunnen maken. Plaatsen die niet schreeuwen om aandacht maar fluisteren. Anundshög en Ales Stenar waren zeer de moeite waard. Mysterieuze plekken in Zweden Denemarken 🇩🇰 Tot slot dan Denemarken. Net als alle andere keren hadden we vooral wind en regen. Misschien hadden we pech, misschien hoort het erbij, maar de zon liet zich nauwelijks zien. We moeten daarbij wel opmerken dat we niet uitgebreid de tijd hebben kunnen nemen voor Denemarken, omdat we halsoverkop terug naar Nederland moesten i.v.m. de gezondheidssituatie van de vader van Richard. Kopenhagen glipte ons door de vingers. Te nat, te vol, te weinig ruimte voor Globus 2 . Maar daarvoor willen we zeker nog een keer terugkomen. Wat wel zeer de moeite waard was om te bezoeken waren de grafheuvels, de hunebedden en de kliffen van Møns Klint. Zelfs onder een grijze hemel straalden ze iets tijdloos uit. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Tot slot Zes maanden onderweg, tien landen. Wat blijft is niet de optelsom van plekken, maar het inzicht dat reizen ons steeds weer terugbrengt naar één punt: aandacht. Voor het landschap, voor het moment, voor ons samen en voor onszelf. Sommige landen vroegen om tijd en kregen die. Andere bleken vooral bedoeld om doorheen te rijden. Ook dat is oké. Met Globus 2 als ons huis voelen we dat deze reis geen eindpunt is. Het is een manier van leven geworden. Zolang dat zo voelt, blijven we onderweg. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .

In het noorden van Scandinavië waren we er al middenin. De herfst. Niet te vermijden. Bomen stonden in vuur en vlam. Geel, rood, diep oranje. De lucht was helder en scherp. De dagen werden merkbaar korter. Het landschap leek te zeggen: kijk goed, nu ben ik op m'n mooist. Rijdend met de seizoenen Hoe verder we naar het zuiden reden, hoe zachter het weer werd. De kou trok zich terug en het bleef weer langer licht. Opeens waren we weer in de nazomer beland. Alsof de tijd zich had bedacht. Of misschien reden we niet weg van de herfst, maar namen we haar met ons mee naar het zuiden. Onze meest recente video met beelden van Denemarken en Duitsland De rijkdom van de herfst We zijn al heel vaak in Scandinavië geweest en alle jaargetijden hebben iets moois. Maar de herfst was mooier dan we ooit gezien hadden. Zo mooi van kleur, zo rijk en rauw tegelijk. Niet als vooraankondiging van de winter, maar opzichzelfstaand en vol trots. De seizoenen van een mensenleven Onder het rijden moest ik denken aan de zweethutten die ik een periode vaak bezocht heb. Daar zeggen ze dat wij mensen ook de vier seizoenen doorleven. Vaak maken we er een nette indeling van gekoppeld aan leeftijd. Lente, zomer, herfst, winter. Maar wie zegt dat je maar één lente krijgt. Of dat een zomer niet opnieuw kan beginnen na een lange herfst. "Kijkend naar de seizoenen zie je niet alleen het landschap, maar ook jezelf." Lente De lente hoort bij het oosten. Daar waar de zon opkomt. Het seizoen van begin. Van ideeën die zich aandienen zonder duidelijke vorm. Een innerlijk weten dat er iets in beweging wil komen. De lente is fris en onrustig tegelijk. Ze vraagt vertrouwen, niet omdat je weet waar het heen gaat, maar juist omdat je dat nog niet weet. Zomer De zomer ligt in het zuiden. De zon hoog. Alles staat open. Energie stroomt makkelijker. Dat wat je eerder hebt ingezet, draagt je nu. Niet omdat het leven geen weerstand kent, maar omdat je voelt dat je het allemaal makkelijk aankunt. Herfst De herfst hoort bij het westen. Het licht zakt. Dingen laten zich niet meer vasthouden. Het seizoen van afscheid maar ook van oogst. Van zien wat rijp is geworden. Van lessen die zich pas laten zien als je durft ze aan te kijken. Winter En de winter. Het noorden. De stilte. De terugkeer naar de kern. De periode waarin niets hoeft, maar veel betekenis krijgt. Aan de oppervlakte lijkt alles stil te vallen, maar ondergronds wordt gewerkt. Voorbereid. Zonder haast. De winter van mijn vader Mijn vader is recent overleden. We moesten onze vorige reis voortijdig afbreken voor een laatste groet. Terugkijkend zat hij in de winter van zijn leven. Zijn wereld werd kleiner, het lichaam trager. Veel van wat hem eerder richting gaf, viel weg. En toch is er veel gebeurd onder die stilte van alles. Dingen werden misschien afgerond voor hem, maar in ieder geval voor mij. Zijn dood voelde niet alleen als verlies, maar ook als voltooiing. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Tegen de kalender in Volgens de kalender zitten we nu ontegenzeggelijk in de winter. Maar zo voelt het voor mij niet. Als ik eerlijk ben, leef ik momenteel in de lente. Er dient zich van alles aan, nog zonder scherpe contouren. Een nieuwe reis die gepland gaat worden! Reizen gaan we weer, maar waar naartoe? Het center point Wat mij misschien het meest bezighoudt, is wie in mij dit alles waarneemt. Wie bepaalt in welk seizoen ik mij bevind? Er is iets dat kan kijken, dat afstand kan nemen. De indianen noemen dat het center point. De plek van waaruit je kunt observeren zonder samen te vallen met wat je voelt. Je bent niet boos, je doet boos. Je bent niet verdrietig, je doet verdrietig. En je bent niet een seizoen. Je beweegt je erdoorheen. In welk seizoen zit jij? Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link .