Zoeken

We zijn weer in Nederland. De eerste drie maanden van onze 'reizen zonder eindtijd' zitten er alweer op. Tijd voor bezinning! Hoe is het samenwonen en reizen in een bussie bevallen en wat vonden we helemaal te gek en wat viel er vies tegen. Gaan we weer op pad? In deze blog blikken we terug en kijken we vooruit. Nationaal park Somiedo Conclusie Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, we vonden het reizen met Globus2 geweldig. We hebben zoveel van Spanje en met name Portugal mogen zien en het was allemaal zeer de moeite waard. De afgelopen drie maanden zijn dan ook echt voorbij gevlogen. Dus ja, we zijn onze volgende reis alweer aan het plannen. In januari hopen we te vetrekken naar de oostkust van Spanje om vervolgens de oversteek naar Marokko te maken. Was het reizen dan allemaal één groot feest? Nee natuurlijk niet! Laten we beginnen met de tegenvallers of waar we tegenaan gelopen zijn. Lowlights In willekeurige volgorde en kriskras door elkaar: We hebben meer regen gehad dan we hadden gedacht. Misschien hadden we voor het weer net een maandje eerder moeten vertrekken. Je blijft schoonmaken. Zeker met wat minder mooi weer loop je steeds alle viezigheid mee naar binnen. We hebben natuurlijk geen halletje waar je de schoenen en jas uit kan doen. Elke dag dus vegen, vegen en nog eens vegen. Er zijn volop camperplaatsten in Spanje en Portugal. Wil je echter een beetje leuk staan en het liefst met uitzicht op zee of een dal dan moet je behoorlijk zoeken en heel veel P4N* uurtjes besteden. We zijn daar dagelijks toch wel een uur tot anderhalf mee bezig geweest. Als we het dan toch over camperplekken hebben. We hadden gedacht op sommige plekken een week of twee te kunnen blijven staan met de luifel uit en de stoeltjes buiten. Op een camping is dat natuurlijk geen probleem, maar dat willen we in principe niet. Voor het wildkamperen in deze landen hadden de stoelen thuis kunnen blijven. Wellicht zijn we te braaf geweest… Ook het vinden van gratis camperplekken in grote steden ging moeizaam. Met name omdat we na het vinden van een overnachtingsplek veel negatieve reviews over inbraken lazen. We betaalden dan liever voor een veilig onderkomen. Globus2 is voorzien van een droogtoilet. Ideaal! Nummer 1 verdwijnt in de grijswatertank. Maar wat te doen met boodschap nummer 2 als er geen prullenbak in de buurt is? We zitten dan opgescheept met dat zakje, totdat we wel een prullenbak tegenkomen. Awkward! Beetje ongemakkelijk, maar ook dat hoort bij vanlife. Kelly en ik kennen elkaar nu ruim 1,5 jaar. Dat is nog relatief kort en dan woonden we ook nog eens ieder aan de andere kant van het land waardoor we elkaar alleen in de weekenden zagen. Het was dus best een grote, spannende stap om samen te gaan wonen in Globus2 van 8m2. Naast dat we het fantastisch hebben gehad samen, hebben we natuurlijk ook wat minder gezellige momenten ervaren. Globus2 heeft dan geen plek om je even terug te kunnen trekken. Een lange eenzame wandeling maken is dan de enige optie. Gelukkig wisten we elkaar steeds weer te vinden om opnieuw te verbinden. De gastank ging veel sneller leeg dan we hadden ingecalculeerd. Kelly moest dus op een soort kook rantsoen. Globus2 heeft een losse grijswatertank. Deze past precies (als de banden goed op spanning zijn) onder de bus. Een klein hobbeltje in de weg zorgde ervoor dat de tank niet meer paste en we er een emmer onder moesten zetten. Ook voelt een tank onder de bus terwijl je op een parkeerplaats bij een grote supermarkt staat een beetje gek. *P4N= Park For Night, een app waarmee je zowel gratis als betaalde overnachtingsplekken kunt opzoeken. Advertentie: De opbrengst gaat naar het bekostigen van deze website Highlights Laten we beginnen met de plekken waar we geweest zijn die we echt te gek vonden. Als je de kans hebt zijn onderstaande plekken wat ons betreft echt de moeite waard om te bezoeken. Picos de Europa Prachtig berggebied. Met name de betoverende wandeling Ruta del Cares (SP) was hier het hoogtepunt. Deze moet je een keer gewandeld hebben wat ons betreft. National Park de Somiedo (SP) Geweldig natuurgebied om te wandelen met veel blauwe meren en prachtige valleien. Santiago de Compostela (SP) In Noord-Spanje hebben we diverse keren stukken van van de Camino del Norte gelopen. Wie weet gaan we deze route nog een keer in zijn geheel lopen. De sfeer op het plein waar het eindpunt is en de bekende kathedraal staat bezorgden ons kippenvel. Hier hangt een bijzondere energie. National Park Park Peneda-Gerés (P) Met name de sprookjesachtige bossen aan de noordkant van het natuurgebied brachten ons in vervoering. Helaas hebben we hier niet gewandeld. Het dorpje Podence (P) Zie blog De gevaarlijkste wegen National Park da Sierra da Estrela (P) Hoogste punt van Portugal met adembenemende vergezichten. Douro vallei (P) Geweldige route om met de camper doorheen te rijden. Porto (P) Fijne, relaxte stad. Toffe bezienswaardigheden en natuurlijk overal heerlijke port proeverijen. Algarve (P) Een echte vakantiebestemming; prachtige stranden, azuurblauw water, ruige kliffen. Als kers op de taart was de seven hanging valleys trail wandeling. Gibraltar (UK) Schiereiland met de bekende rots waar honderden wilde apen leven. Om Gibraltar te voet te bereiken moet je trouwens over een landingsbaan lopen! Ook de grot van st. Michael is zeer de moeite waard om te bezoeken. Sevilla Bruisende stad, je wordt meegenomen in het Spaanse temperament. Caminito del Rey (SP) Ooit omschreven als het gevaarlijkste pad ter wereld. Het “Koningpad” is gelukkig volledig gerenoveerd en veilig voor wandelaars. Het pad is absoluut spectaculair te noemen. Samenwonen Het samenwonen in een klein busje ging onwijs goed. We hebben nooit dat we elkaar in de weg lopen (daar is het stomweg te klein voor 😜) of dat we onenigheid hebben over wat we gaan doen o.i.d. We vinden het autorijden zalig, we lachen veel en kunnen samen zo intens genieten van de wandelingen die we maken. Ook hebben we ieder zo onze eigen taken op ons genomen. Dat is heel organisch gegaan. Zo kookt Kelly altijd en Richard doet de afwas. Richard rijdt en Kelly checkt voor vertrek of alle ramen dicht zitten, magneten erop zitten en het trapje binnen staat etc. Kelly veegt, Richard vult het water. Zo vormen we een echt team. En ja zo'n kleine ruimte maakte ook dat we elkaar behoorlijk kunnen triggeren. Dan gaan we uit verbinding en voelt het soms of we de reis voortijdig moeten afbreken. Gelukkig hebben we elkaar steeds weer gevonden. Je partner is tenslotte de grootste spiegel voor je eigen ontwikkelingspunten. "Thuis is waar de liefde woont" Reizen zonder eindtijd deel II De maand december verblijven we in Nederland. Richard wil diverse klussen aan Globus2 verrichten (zie vorige blog). Ook is de bus zowel van binnen als buiten toe aan een grote schoonmaakbeurt. Natuurlijk willen we, nu we toch in de buurt zijn, met de feestdagen bij de familie zijn. In januari zullen we opnieuw vertrekken. Na de hele westkust van Frankrijk, Spanje, Portugal gezien te hebben, willen we nu ook graag de oostkust bekijken. Daarna willen we de oversteek naar Marokko maken. Met Globus2 naar Afrika, in zo'n andere cultuur. We hebben er al enorm veel zin in. Deze maand gebruiken we dus tevens om ons te verdiepen in de plaatselijke bezienswaardigheden en gebruiken. Heb je tips? We lezen ze graag! Plaats reacties onder de blog, zodat niet alleen wij, maar ook de andere lezers ze kunnen zien. Waar zijn we? We zijn dus weer terug in Nederland. Zowel in het oosten (Kelly) als het westen (Richard) van het land. Tijd om familie en vrienden te bezoeken. Klussen aan Globus2 en lekker heel veel last hebben van de kou en de regen. Wanneer gaan we weer? Geen blog missen? Vul je e-mail adres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog hebben geplaatst. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer ons dan een bedrag middels deze link.

De drie maanden die Kelly en ik samen onderweg zijn geweest hebben toch weer andere eisen gesteld aan Globus2 dan de twee jaar die ik daarvoor al in de bus woonde. In deze blog alle aanpassingen die we in december hebben kunnen uitvoeren. Gas om te koken Tijdens de laatste reis kwamen we er al snel achter dat één gastank niet voldoende was om 3 tot 6 maanden op te kunnen koken. Aangezien het lastig is om je fles te laten vullen in het buitenland moest er een oplossing komen. We hebben overwogen een LPG tank onder Globus2 te plaatsten, maar dat is in koude gebieden misschien niet de beste oplossing. Butaan verdampt namelijk niet bij koud weer en LPG is een mengsel van Propaan en Butaan. Liever hebben we de fles in de bus staan. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen simpelweg een tweede gastank te plaatsten. Dat betekende wel dat de 'oude' gasbun vervangen diende te worden voor een nieuwe grotere. De houten kist die we daarvoor gemaakt hebben is helemaal gelijmd en later afgekit, zodat er echt geen gas kan ontsnappen. Onder in de gasbun zit een gat naar buiten zodat het gas, dat zwaarder is dan lucht, kan ontsnappen naar buiten. Nu alleen nog een knietje op de gasleiding en een kortere gasslang plaatsen, zodat er geen spanning op staat. Grijswatertank Zoals ik in deze blog al schreef hadden we geen afvalwatertank in Globus2. We gebruikten een losse tank op wieltjes die onder het rijden in de garage stond. Wanneer je ergens langer staat is dat best handig, maar we kwamen er gauw achter dat het lang niet altijd optimaal was. Dus we hebben besloten dat er toch een vaste grijswatertank onder de bus moest komen. Het was niet makkelijk om een geschikt modeltank te vinden. De tank moet namelijk in de buurt worden geplaatst waar de afvalleidingen (keuken en toilet) door de bodem van de bus komen en daar is de ruimte beperkt. Na heel wat hoofdbrekers hebben we uiteindelijk besloten een standaard afvoerbuis van 110mm doorsnee en iets meer dan een meter lang te gebruiken als opslagtank. Dit geeft een capaciteit van ruim 10 liter wat ons voldoende lijkt. Het plaatsten van de 'tank' was misschien meer een zomerklusje geweest. Man wat was het koud, nat en winderig onder de krappe ruimte onder de bus. Maar het is gelukt. Nu eens kijken hoe ons dat gaat bevallen. Advertentie: De opbrengst gaat naar het bekostigen van deze website Diverse kleine klusjes Naast deze twee grotere klussen zijn er ook een heleboel kleine klusjes uitgevoerd zoals: De ledstrip onder de keukenkastjes zijn vervangen voor een dimbaar exemplaar die tevens met de telefoon te bedienen is De bedlampjes zijn een kwartslag gedraaid, zodat ze onder het rijden niet naar beneden vallen Afkitrand aanrecht / kookstel opnieuw gedaan. De epoxy laag die we op het aanrecht hebben aangebracht had een chemische reactie met de kitrand, waardoor deze heel plakkerig en niet hard werd. Kruimels bleven erin plakken. Heel smerig. Nu een nieuw stukje epoxy aangebracht, waardoor het weer netjes en fris oogt. Omdat de gasbun vervangen moest worden, moest ook de doucheaansluiting die erop vast zat opnieuw gemaakt worden Een slot op de grote la onder de tafel gemaakt, zodat deze niet open gaat tijdens fors remmen Een waterfilter geplaatst op de vulslang, zodat we altijd drinkbaar water kunnen tanken Een gordijnspiraaltje waar de gordijntjes in de slaapkamer achter blijven zitten Gescheurd plankje in de koelkast gerepareerd Tweede Mopeka gasmeter geplaatst onder de nieuwe tank en geconnect met de Victron Cerbo installatie Keukenrolhouder onder de bovenkastjes geplaatst De beugels in de garage waar de luifel en het grondzeil in lagen zijn vervangen voor een plank waar alles nu op kan liggen. Ook hebben we diverse leuke camper gadgets van de firma E-trailer geïnstalleerd. De komende periode gaan we deze uitgebreid testen en daarna zullen we er een uitgebreide blog over schrijven. "Hou hem tussen de lijntjes met de glimmende kant boven" Regulier onderhoud Tot slot hebben we een aantal zaken vervangen zoals de watervulslang. Wij gebruiken bewust altijd een doorzichtige slang en na een jaar zie je daar echt al wat schimmelvorming in. Ik zie zo vaak campers gevuld worden met een ondoorzichtige slang en wil dan eigenlijk niet weten hoelang die slang al in gebruik is. Ook de brandblusser en de gasslang zijn periodiek vervangen. Tenslotte is de disributieriem vervangen, maar dat heb ik uiteraard niet zelf gedaan. Dus, zoals mijn vaste garagehouder Stout in Rotterdam altijd zegt: De bus is weer helemaal in orde, hou hem tussen de lijntjes met de glimmende kant boven. Waar zijn we? We pendelen momenteel een beetje tussen het westen en het oosten van Nederland om met onze familie en vrienden af te kunnen spreken. Het is heerlijk om even in de vertrouwde omgeving te vertoeven, maar vier weken is lang zat. Het kriebelt weer, we willen weer op pad. Geen blog missen? Vul je e-mail adres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog hebben geplaatst. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer ons dan een bedrag middels deze link.

We zijn nog maar net onderweg voor onze tweede grote reis en genieten alweer enorm van het relaxte leven en van wat we allemaal te zien krijgen. We hebben echt nog geen dag spijt van de grote stappen die we hebben gezet. Je baan opzeggen, je huis verhuren, je familie en vrienden achterlaten, het is allemaal niet niks. Waarom niet nu? Wie kent de voornemens niet: straks als ik met pensioen bent dan gaan we reizen en genieten van het leven. Komt dat straks dan eigenlijk wel? We kennen ook allemaal voorbeelden dat dit uiteindelijk niet door kan gaan. Bijvoorbeeld omdat de gezondheid het dan niet toelaat of omdat er andere zaken zijn die je aan (t)huis gekluisterd houden zoals bijvoorbeeld kleinkinderen o.i.d. Wat wil je echt in het leven? Een tijd geleden alweer las ik het boek The big five for life. Dit boek heeft me behoorlijk aan het denken gezet. Het vraagt je om vijf dingen op te schrijven die je, als je later dood bent, zeker gedaan wilt hebben in je leven. Dat mogen grote dingen zijn zoals een verre reis maken, maar ook eenvoudige zaken zoals meer tijd besteden aan het gezin. De volgende stap is dan om eens in je agenda te kijken om te zien welke afspraken er in je agenda staan die bijdragen aan één van die vijf zaken. En als er niets staat, is dat dan wel het geval voor volgende week, maand of jaar? Als er dit jaar niets in de agenda staat, worden de doelen dan ooit nagestreefd? "Heb je een plan voor je leven of blijf je op de bank zitten tot het leven gaat beginnen?" Mijn big five of life Het viel mij niet eens mee om vijf dingen op te schrijven die ik echt graag wil doen of ervaren in het leven. Tien jaar geleden kwam ik uiteindelijk op de volgende vijf: Liefdevolle, toegewijde ouder zijn voor mijn kinderen Liefdevolle, intieme relatie hebben met mijn partner Veel van de wereld zien/reizen Anderen inspireren / iets betekenen voor de maatschappij Creativiteit de ruimte geven, bijvoorbeeld met mijn fotografie Pyreneeën, Noord Spanje Plannen Vanaf het moment dat ik mijn vijf belangrijkste punten helder had ben ik een plan gaan maken. Hoe kan ik deze vijf punten verwezenlijken in mijn leven? Elke stap die ik zette was in ieder geval in de richting van mijn droom en niet in de tegenovergestelde richting. Nu ben ik van nature al een planner, dus dat ging me goed af. Mijn risico is meer daar zo mee bezig te zijn dat ik vergeet in het hier en nu te leven. Advertentie: De opbrengst gaat naar het bekostigen van deze website Tien jaar later Het is nu denk ik tien jaar geleden dat ik het boek The big five for life gelezen heb en ben zo blij de focus op mijn doelen gehouden te hebben. Wat een voldoening om te ervaren dat ik echt die dingen nu aan het verwezenlijken ben. Natuurlijk heb ik tegenslagen gehad, plannen moeten uitstellen, opnieuw moeten beginnen, maar nooit heb ik mijn uiteindelijke doelen uit het oog verloren. En hoe intens geniet ik nu van dit leven. Tegenslagen zullen er zeker nog gaan komen in mijn leven, maar deze periode heb ik dan in ieder geval al beleefd. En weet je wat nu zo leuk is..... Je mag je big five of life zo vaak herzien of bijstellen als je maar wilt. Vul je e-mail adres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Al waren we in het begin wat sceptisch over Marokko, we zijn inmiddels helemaal om. De westkust zullen we niet snel nogmaals bezoeken, maar de route die we de afgelopen week gereden hebben door het Anti-Atlasgebergte is werkelijk fantastisch. Naast de mooie dingen die we zien komen we ook veel mooie mensen tegen. De ene nog bijzonderder dan de ander. Grand Canyon Alles te wijten natuurlijk aan onze slechte voorbereiding, maar wist jij dat Marokko ook een heuse Grand Canyon heeft? Bij Tafraout rijden we naar de Aït Mansour Oase om vervolgens een uitdagende weg naar Grand Canyon viewpoint te nemen. Nadat we van het prachtige uitzicht hebben genoten rijden we verder. Al snel wordt de weg hier zo slecht dat we op een bepaald moment besluiten terug te keren. Een aantal km rijden we achteruit voor we op een plek komen waar we weer kunnen keren. Later leren we dat deze regio afgelopen september flink wateroverlast heeft gehad en dat daardoor veel wegen geheel of gedeeltelijk zijn weggevaagd. Dat kunnen we op veel plekken dus goed merken. Werkelijk prachtig Ook al zijn de wegen zo af en toe behoorlijk beschadigd en uitdagend we genieten echt met volle teugen van de omgeving. Het is onbeschrijfelijk mooi dus kijk maar naar de foto's en het filmpje. Ontmoetingen Een van de leuke dingen van reizen is dat je veel andere mensen ontmoet. Andere reizigers waarmee je ervaringen kunt uitwisselen of lokale mensen die een inkijkje geven van hun alledaagse leven. Zo is het bezoeken van een lokale markt (souk) een hele belevenis en komen lokale mensen op de camperplaats langs 'de deur' om van alles en nog wat te verkopen. Zo konden we op een camperplaats onze bus laten beschilderen of de was buiten zetten of gewoon een brood kopen bij een 'fietsbakker'. Wim en Liesbeth Op de camping in Tata komen we Wim en Liesbeth Wessels tegen. Op het eerste gezicht gewoon een reizend stel zoals zo velen. Ze blijken al vele malen in Marokko geweest te zijn en weten alle mooie plekken op de kaart aan te wijzen. Ook welke wegen er momenteel wel en niet begaanbaar zijn. "Hé, jou ken ik nog nergens van!" Brillen Wim en Liesbeth hebben echter naast dat ze 'gewoon' op vakantie zijn een missie. Ze verzamelen in Nederland namelijk brillen. Brillen van uiteenlopende sterktes. Deze kijken ze geheel na, vervangen schroefjes en maken ze minutieus schoon. Met maar liefst 600 brillen reizen ze vervolgens, in hun kleine autootje, af naar Marokko. Vervolgens zorgen ze er hoogstpersoonlijk voor dat de brillen hier goed terechtkomen. Ze zijn beide geen opticien dus het is net zo lang uitproberen tot er een grote brede glimlach op het gezicht van de nieuwe eigenaar komt. Ze houden op hun website precies bij hoeveel brillen waar zijn uitgereikt. Dus hierbij een oproep: heb je nog ongebruikte, goede brillen liggen zorg dan dat ze bij Wim en Liesbeth terechtkomen. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Route omgegooid Naast dat ik onder de indruk ben van de missie van Wim en Liesbeth maak ik ook dankbaar gebruik van hun Marokko kennis. Ze weten exact wat de mooie gebieden zijn. Ik vertel hen waar onze interesses liggen en zo ontstaat er een geheel nieuwe route. Nu alleen Kelly nog even informeren dat we er iets langer over gaan doen. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Bijna komt onze reis door Marokko ten einde. Zaken waar we eerst verbaasd over waren, raken we nu aan gewend. Wij ervaarden eerst een soort van cultuurschok toen we het land voor het eerst binnenreden. In deze blog nemen we de cultuurschok onder de loep en gaat het over vastzitten in aannames en gewoontes. Cultuurschok Voordat we naar Marokko gingen hadden we ons enigszins verdiept in het land en de sociale gebruiken hier. In verschillende vlogs hoorden we over cultuurschok en dat je een aantal dagen moet wennen aan het land. Nou, dat klopt helemaal! De eerste dagen in Marokko vond ik eerlijk gezegd helemaal niet zo geweldig. Ik vond het chaotisch, voelde me bekeken en stelde mezelf continu de vraag of ik wel voldeed aan de culturele normen en waarden. “Woorden zijn een bron van misverstanden. Het hart begrijpt zonder te spreken." Wapperende haren Het eerste straatbeeld in de kuststad Asilah liet mij voornamelijk vrouwen met hijabs zien, ook zag ik geen stelletjes hand in hand lopen en zag ik al helemaal geen blote armen of benen. Daar liep ik dan in mijn T-shirt en wapperende haren in een vreemd land waar je om de paar uur oproep tot gebed uit de minaret hoort. Wat doe ik hier? Vroeg ik mezelf een paar keer terloops af. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. De kleine prins Dit alles deed me denken aan de tijdloze klassieker De kleine prins van Antoine de Saint-Exupéry. In het boek bezoekt een kleine prins verschillende planeten en ontmoet hij daarbij vreemde personages, zoals de koning die over alles wil heersen, de ijdele man die alleen gezien wil worden en de zakenman die sterren telt alsof het geld is. Elk van deze personages kijkt met een beperkte blik naar de wereld, vast in hun eigen overtuigingen. Dit doet denken aan hoe we soms vastzitten in onze culturele gewoonten en aannames. Open blik In een andere cultuur is het essentieel om met een open blik naar de ander te kijken. Wanneer we denken dat onze manier van doen de enige juiste is, beperken we onszelf en onze relaties met anderen. Een mooie quote uit het boek is: "Je kunt alleen dingen begrijpen als je ze eerst tam maakt." Dit betekent dat we tijd moeten investeren om een cultuur echt te leren kennen. Voor mij was het omschakelen en vooral jezelf niet in weg zitten. Nu we aantal weken verder zijn is mijn beeld van dit land volledig veranderd. Aanpassen We zijn van mening dat we hier te gast zijn en dat wij ons mogen aanpassen aan de culturele gebruiken van hier. Daar waar mogelijk doen we dat dan ook en dat helpt om de plaatselijke cultuur beter te begrijpen. Het was dan ook best een schok toen we ons opeens realiseerden dat we al twee maanden met een Jumbo boodschappentas rondlopen met een vette varkensworst erop. Hoezo aanpassen, we moesten hier smakelijk om lachen. Overigens kun je bij de Carrefour wel degelijk spekjes kopen. Iets waar veel Marokkanen zich niet bewust van zijn. Twee maanden onderweg Door nu bijna twee maanden door Marokko te reizen ervaar ik het land zoveel anders dan in het begin. De hijabs vallen mij niet meer op, aan het chaotische verkeer raak ik gewend en ik merk dat toeristen meer dan welkom zijn. Ook krijg ik de indruk dat het ze niks uitmaakt of nou wel of niet een hijab draagt, met links eet of af en toe alcohol nuttigt. Volgens mij verwachten ze dit ook helemaal niet van niet moslims. Liefdesmeren Isli (bruidegom) en Tislit (bruid) Leren zien met het hart Een van de beroemdste citaten uit het boek is: "Alleen met het hart kun je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar." Dit is voor mij een mooie les terwijl ik door Marokko aan het reizen ben. Het gaat niet alleen om het begrijpen van woorden en sociale gebruiken, maar om het zien van de mens achter de cultuur. Empathie en nieuwsgierigheid vormen de sleutels tot echte verbinding. Ook andersom zie ik vaak nieuwsgierige ogen naar ons kijken, zag ik daar eerst al snel een oordelende blik in, nu weet ik beter. Het zijn veelal mensen die graag een woordje Engels willen oefenen, enthousiast reageren als je zegt dat je uit Hulanda komt en graag willen weten wat je van hun land vindt. De Berbers hebben ons al vaak uitgenodigd voor zoete ‘berber whiskey’ bij het vuur. Ze lachen om de zorgen van de westerse wereld, vergelijkbaar met de koning die de kleine prins ontmoet, die denkt dat hij heerst over alles, terwijl hij slechts bevelen geeft aan wat al gebeurt. Vuurtje met 'berber whiskey’ Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Onze laatste week in Marokko. Dit weekend varen we weer over naar Spanje. Wat vonden we Marokko geweldig! En toch... opeens hebben we beide het gevoel weer terug te willen naar Europa, we zijn er een beetje klaar mee zo lijkt het. De medina in Fez Psychologisch effect Het is allemaal zo overweldigend. Zoals Kelly in de vorige blog schreef moesten we de eerste twee weken enorm wennen aan alles hier. En na die twee weken waren we helemaal om en konden we intens genieten van alles om ons heen. Nu lijkt er weer een omslagpunt te ontstaan. Is dit gewoon het psychologische effect, omdat we weten dat we komend weekend het Afrikaanse continent weer gaan verlaten? Ken je dat? Dat je enorm uitkijkt naar de vakantie. De laatste werkweek ben je er zo enorm aan toe. Terwijl als je vakantie een maand later gepland zou zijn je er dan enorm aan toe zou zijn. Of zijn we gewoon even verzadigd? De contrasten, het landschap, de behulpzame mensen en het leven in een omgeving die zo anders is dan we gewend zijn. Wanneer de chaos en de bepakte ezels niet meer opvallen wordt het misschien tijd om te vertrekken. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Moe Daar komt bij dat we ook best moe zijn. We mogen dan reizen zonder eindtijd (voor veel mensen een soort oneindige vakantie), maar reizen is ook best vermoeiend. We reizen bijna dagelijks een stuk verder en rijden dan door prachtige stukken landschap dat we allemaal mogen absorberen. Dagritueel We krijgen geregeld de vraag hoe onze dagen eruit zien. Veel dagen zien er als volgt uit: Om 8:30 gaat de wekker en doen we een kopje thee op bed. Dan volgt een les uit 'De cursus in wonderen'. Dan gaan we uit bed, kleden ons aan en doen buiten onze ochtend oefeningen. De meeste dagen vertrekken we tussen 10 uur en 10:30 uur. We rijden dan zo'n 1,5 uur om rond 12 uur te ontbijten/lunchen. Na het eten rijden we weer verder en gaan op zoek naar een plaats waar we kunnen overnachten. Dat lukt de ene dag natuurlijk veel makkelijker dan de andere. Streven is om tussen 15 en 16 uur die gevonden te hebben. Na aankomst installeren we Globus2 en nemen even rust. Om vervolgens alweer aan het eten te beginnen. In de avond bespreken we de route voor de volgende dag. Lezen wat of kijken iets op TV. Wanneer we eens ergens twee nachten staan gaat de dag vaak op aan lange wandelingen, dingen bezichtigen en uiteraard het wassen van kleding en beddengoed en het schoonmaken van de bus. "Onderweg ontstaat de weg" Klagen Denk nu niet dat ik hier een beetje zit te klagen. We voelen ons nog steeds zeer bevoorrecht dit leven nu zo te kunnen leven. Uit het standaard systeem van elke dag werken tussen vier betonnen muren. Grotendeels werken om de hypotheek, de auto en alle vaste lasten te kunnen betalen en voor je het weet ben je weer een paar jaar verder. Wij hebben het gevoel nu echt te leven en te doen wat ons hart ons op dit moment ingeeft. De bekende leerlooierij in Fez Vertragen Wat ons na bijna een halfjaar reizen nog niet is gelukt is te vertragen. We zitten nog steeds in het jachtige gevoel elke dag iets te moeten, we moeten verder rijden, een wandeling maken, de bus schoonmaken, een blog schrijven, weer een filmpje monteren enz. Wat komt er terecht van onze voornemens om dagelijks te mediteren, meer te lezen en onze spirituele ontwikkeling? Dit is misschien wel de grootste uitdaging voor onze volgende reis. Want in maart 'moeten' we toch echt nog even heel veel wandelen in Spanje, want dat hebben we te weinig gedaan in Marokko... Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Nou ja naar huis, als je in een busje woont ben je natuurlijk altijd thuis. Als een soort slak dragen we ons huisje altijd met ons mee waar we ook naartoe gaan. We moeten terug naar Nederland! Waarom dat lees je in deze blog. Ook in deze blog een video met toeristische steden die we bezocht hebben en de laatste wandelingen die we hebben gemaakt. Terug naar Nederland Als Nederlander moet je minimaal vier maanden per jaar in Nederland zijn. Ben je korter dan vier maanden in Nederland dan ben je verplicht je uit te schrijven uit de Basisregistratie Personen (BRP). Wanneer je je uitschrijft dan raak je ook al je sociale voorzieningen kwijt en stop je met AOW opbouwen. Dat willen wij voorkomen dus dat betekent dat we vier maanden per jaar in Nederland zijn. Dit jaar zijn dat de maanden april en mei en aan het eind van het jaar plannen we november en december in om wederom Nederland te zijn. De arena voor stierenvechten in Alicante Thuis Thuis zijn betekent voor mij nog steeds gewoon wonen in Globus2 en staan op een camping of camperplaats. In die zin verandert er niet zo heel veel. We staan nu alleen niet tussen de bergen, maar in ons eigen vlakke kleine landje. Toch voelt de stad waar ik geboren en opgegroeid bent ook nog steeds echt als thuis. "De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is." Familie De maanden die we verplicht in Nederland zijn voelen ook zeker niet als een straf. Lekker de kinderen weer knuffelen, familie opzoeken en afspreken met vrienden. Allemaal dingen die we tijdens het reizen moeten missen en nu kunnen inhalen. Ook staan er weer een paar klusjes aan Globus2 op het programma. Elke reis bedenk ik weer een paar kleine dingetjes om de bus nog beter aan te laten sluiten bij onze wensen. Gescheiden Omdat de familie van Kelly in de regio Twente woont en mijn familie in de regio Den Haag betekent dat ook dat we de komende weken even los van elkaar zijn. Dat is even flink wennen na 90 dagen onafgescheiden te zijn geweest. Aan de andere kant ook best even lekker. Even geen rekening te hoeven houden met de ander, je eigen dingen doen en even te vertoeven in je eigen space. Heerlijk om elkaar weer echt te missen en er enorm naar uitkijken elkaar weer te zien. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Video Het zal jullie niet ontgaan zijn dat we sinds het begin van deze reis zijn begonnen met het maken van video's. We krijgen hier heel veel positieve reacties op, dus hebben we besloten dat te blijven doen. We starten hier weer mee als we in mei/juni opnieuw op reis gaan. Hieronder dus voorlopig even de laatste video voor nu. De laatste twee weken De afgelopen twee weken hebben we diverse toeristische steden bezocht. Zoals Alicante, Benidorm en Valencia. Vooral Benidorm vonden we veel leuker dan we verwacht hadden. Er is veel te beleven, direct aan een groot strand en veel gezellige winkelstraatjes. Gelukkig hebben we ook nog twee leuke wandelingen kunnen maken: Cerrada del Río Castril Een zeer korte (2,3 km) wandeling, maar wel heel leuk. Over een brug, langs steile wanden en door een tunnel. Aan het einde van de wandeling kan je nog het plaatselijke kasteel bezoeken. Toegangsprijs was €2,50. Pasarelas de Montfalcó vía Camí de Mont-Rebei Voor mensen die geen last van hoogtevrees hebben. Wat een mooie spectaculaire wandeling was dit. Kijk zeker naar de video voor de beelden! Aan het einde van de wandeling word je nog getrakteerd op een lading trappen langs een steile wand naar beneden. De week na de wandelingen hebben we vooral in de bus gezeten onderweg naar Nederland. Onze tweede 'reis zonder eindtijd' is hiermee tot een einde gekomen. In een volgende blog zullen we uit de doeken doen wat onze vervolgplannen zijn. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

In de vorige blog schreef ik al dat we hebben besloten om door te gaan met het maken van korte video's. We krijgen veel positieve reacties en we vinden het ook nog eens heel leuk om te maken. Vaak kregen we daarbij de vraag of ze ook op YouTube te vinden waren, iets wat tot nu toe niet het geval was. Maar.... met gepaste trots hebben we nu ons eigen YouTube kanaal gelanceerd. Ons YouTube kanaal Terug naar Nederland Nu we weer even in Nederland zijn en genoeg data hebben, hebben we alle video's die we de afgelopen periode gemaakt hebben geüpload naar YouTube. Bij diverse video's hebben we nog wat extra beelden toegevoegd die jullie nog niet eerder gezien hebben. Alle toekomstige video's zullen we daar natuurlijk ook gaan plaatsten. Dat uploaden was nog een heel gedoe, omdat we bij meerdere video's de muziek moesten vervangen. Op YouTube moet natuurlijk alles rechtenvrij zijn. Zo jammer, want we waren best tevreden met de gekozen muziek. En omdat wij niet praten tijdens de video's is de muziek van extra groot belang. Abonneren Nu zijn we natuurlijk heel benieuwd hoeveel views we gaan krijgen en hoeveel abonnees. Super leuk als je je wil abonneren op ons kanaal. Op die manier komen we bij YouTube hoger in de rankings en worden de video's ook aan andere mensen voorgesteld. Dus doe ons een groot plezier en klik even hier om je te abonneren. Starlink mini Omdat het op YouTube zetten van video's behoorlijk wat data kost en mobiele abonnementen in het buitenland best duur kunnen zijn, hebben we ook een Starlink mini gekocht. Nu hebben we, als het goed is, overal snel internet. Heel handig ook voor als we off-grid staan op plaatsen waar helemaal geen mobiel bereik is. Het is ongelooflijk dat zo'n klein apparaatje verbinding maakt met heel veel satellieten die rond de aarde draaien en je daardoor altijd verzekerd bent van snel internet. Dat had je een aantal jaren geleden toch niet voor mogelijk gehouden. Het aansluiten en installeren van de Starlink was echt een fluitje van een cent. Na het openen van de doos waren we binnen 5 minuten online. Onderweg Het voordeel van de Starlink mini is, naast dat hij zo klein is, dat hij ook op de huishoudaccu werkt en niet alleen op 220V. Ik heb daarvoor tussen de accu en de Starlink een kleine transformator geplaatst die max 12V 20A omvormt naar max 48V 5A. Precies wat de Starlink nodig heeft. Hierdoor verbruikt hij uiteindelijk minder stroom. Je kan de mini zelfs, die niet veel groter is dan een A4-tje, meenemen op een hike en met een powerbank van stroom voorzien. Onder het rijden zit de Starlink met zuignappen tegen het dakraam aan. Op deze positie hebben we al meer dan voldoende snelheid. Gaan we echt zware video's verzenden dan kunnen we hem buiten zetten en met behulp van de Starlink app in precies de juiste positie zetten voor een nog beter bereik. "Hé, die technologische vooruitgang was toch bedoeld om minder hard te hoeven werken" Kosten en dekking De aanschaf van de Starlink mini is op het moment van schrijven € 299,- Daarnaast heb je een abonnement nodig. Je hebt daarin de keuze voor maximaal 50Gb per maand voor €40,- of onbeperkt voor €72,- Als tijdens onze volgende reis blijkt dat het allemaal goed werkt dan zeggen we het data only abonnement dat nu in Globus2 zit natuurlijk op en dat bespaart weer zo'n €36,- per maand. Met het Roam abonnement van Starlink heb je in een heel groot deel van de wereld dekking. Zoals je op de kaart hieronder ziet valt Marokko daar (nog) niet onder. We hebben het echter tijdens onze laatste reis bij veel mensen gewoon zien werken in Marokko. Dus dat Starlink in die landen nog niet te koop is wil niet zeggen dat hij niet werkt. Ervaring Een groot nadeel van de Starlink abonnementen is dat je na twee maanden weer even in het land van registratie moet zijn. Dus in ons geval Nederland. Wanneer je dat niet doet dan zou de verbinding wegvallen tot je weer even in Nederland geweest bent. Dit hebben ze gedaan omdat de abonnementen niet in elk land even duur zijn. Je zou anders de Starlink in een 'goedkoop' land kunnen aanschaffen en activeren om hem vervolgens in een 'duur' land te gaan gebruiken. Voor ons zou dit echt heel vervelend en niet werkbaar zijn. Op internet lees ik echter verschillende verhalen. Heel voorzichtig trek ik nu de conclusie dat bij mensen die maanden lang op één plek blijven (bijvoorbeeld overwinteraars in Spanje) de verbinding inderdaad is komen te vervallen en bij mensen die regelmatig landgrenzen passeren hij gewoon blijft werken. Zijn er mensen die hiermee ervaring hebben? Klopt mijn analyse? We horen het graag! Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Twee maanden door Marokko gereden en geen moment bang geweest dat er iets met Globus2 zou gebeuren. In de grote toeristische steden van Spanje en op de grote parkeerplaatsen in Frankrijk is dat veilige gevoel snel verdwenen. Het vinden van een veilige plek om Globus2 achter te laten valt lang niet altijd mee. De reviews in Park4Night over inbraken maken je vaak nog angstiger dan je al was. Op dat soort momenten moet je toch een beetje vertrouwen op de beveiliging die in de bus gebouwd zit. Is dit een veilige parkeerplaats om even boodschappen te doen? Beveiliging Deze week stond ik op de camping met onze tijdelijke buurman te praten. Hij vertelde dat vorig jaar in Italië zijn camper met alles erop en eraan gestolen is. Naast je camper zijn dan ook al je bezittingen in één klap weg en in ons geval ons hele huis. Daar sta je dan, wat moet je? Helemaal voorkomen kan je dit waarschijnlijk niet, maar ik ben blij dat we een aantal beveiligingen in Globus2 hebben gebouwd. Dan loop je toch net even wat relaxter door een grote stad of tijdens een verre hike. "Safety doesn't happen by accident" Inbraak Wat we in de afgelopen 6 maanden al geregeld gezien hebben, is dat er bij campers wordt ingebroken door een grote ruk aan de meestal plastic raampjes. Wij hebben begin dit jaar de E-Switch op onze ramen en het dakluik geplaatst. Zodra een raam of dakluik open wordt gebroken krijg ik direct een melding op mijn telefoon en kan ik actie ondernemen. Je bent er dus echt heel snel bij als er ingebroken wordt. Een handige extra functionaliteit van deze E-Switch is dat wanneer je voor vertrek bijvoorbeeld het dakluik vergeet dicht te doen, je ook een waarschuwing krijgt wanneer je gaat rijden. Dit werkt zo goed dat we ook een E-Switch hebben geplaatst op het kastdeurtje van de bovenkastjes. Deze vergaten we nog wel eens goed te sluiten voor het rijden. Als ze toch binnen zijn gekomen De tweede beveiliging die we hebben ingebouwd is voor wanneer de dieven toch binnen zijn komen. Een bewegingssensor, de E-Movement, die met dubbelzijdige tape aan het plafond bevestigd zit. Ook deze is van de firma E-Trailer en werkt met dezelfde app en geeft dus ook een melding zodra er beweging wordt gedetecteerd. Het is een klein draadloos kastje dat dus eenvoudig te installeren is. Ik hou van draadloze apparatuur. Het trekken van draden is nou eenmaal niet zo eenvoudig wanneer de camper al helemaal gereed is. Camper gestolen Dan je ergste nachtmerrie, ze zijn niet alleen binnen gekomen, maar ze hebben de hele camper gestolen. Je hele hebben en houwen is verdwenen. Wat nu? Ik moet er echt niet aan denken dat ons dit ooit gaat overkomen. Wanneer dat toch gebeurt dan gaat de derde laag van beveiliging in werking. De twee eerder genoemde modules maken verbinding met de E-Trailer basismodule Plus. In deze basismodule Plus zit standaard al een gps ingebouwd. Nu kan je op je telefoon middels E-Track&Trace altijd zien waar je camper zich bevindt. Je moet hiervoor wel een abonnement afsluiten, zodat de E-Trailer modules in verbinding blijven met het internet. Alarmcentrale Om de beveiliging helemaal compleet te maken kan je nog een recovery abonnement afsluiten, waardoor je E-Trailer systeem verbonden is met de NVD-beveiligingsgroep. Wordt de camper gestolen dan gaat er met één druk op de knop een melding naar deze centrale inclusief de exacte locatie van de camper. Zij nemen dan direct actie en is de kans dat we onze Globus2 ooit terugzien een stuk groter. Dit werkt in een heel groot deel van de wereld! Een leuke bijkomstigheid is dat wanneer je een camperverzekering bij Aveco hebt je tot 31 dec 2025 een cashback korting van 50% op het eerste jaar van je Recovery- abonnementskosten kan krijgen. Advertentie: Koop je E-Trailer producten bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Toekomstige ontwikkelingen Je leest het goed, ik ben zeer te spreken over de spullen die het bedrijf E-Trailer maakt. Het jonge bedrijf, dat opgezet is door twee studenten van de TU in Delft, blijft zich constant innoveren en ze komen bijna jaarlijks met nieuwe modules op de markt. Zo wordt het systeem steeds completer. En alles is draadloos en binnen één app te bedienen. Ik heb gehoord dat er aan het einde van dit jaar ook weer nieuwe functionaliteiten aan het systeem toegevoegd gaan worden. Ik kan niet wachten om dat te gaan zien. Module Prijs De hele beveiligingsset compleet € 590,- Abonnement op E-Trailer (bij een duur van 1 jaar) € 100,- p.j. Meerprijs abonnement op E-Trailer Recovery-abonnement € 60,- p.j. Verantwoording Wanneer je deze blog leest denk je misschien wat een reclame, maar we hebben van E-trailer geen financiële vergoeding gekregen voor deze blog. Wel hebben we de besproken modules van E-trailer gekregen om ze te testen. Ze stellen geen eisen aan de inhoud van deze blog en we zijn dus geheel vrij om onze echte eigen objectieve ervaring te verwoorden. Het mag duidelijk zijn dat ik heel enthousiast ben. Bekijk onze video op YouTube en vergeet niet te aboneren! je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

We zijn weer vertrokken. Op naar Scandinavië. Maar dan wel de ongebruikelijke route via Polen en de Baltische Staten. In deze blog onze eerste ervaringen in Polen. Wat kunnen we eigenlijk verwachten van dit land? Is het echt zo onveilig zoals we gehoord hebben? Zien we nog iets terug van de typische Oostblok invloeden? Plan gewijzigd In Marokko hadden we op voorhand een route uitgestippeld. Nu willen we ons nu meer laten verrassen en gaan waar de wind ons die dag brengt. We weten dat Scandinavië zich daar bij uitstek voor leent, maar hoe zit dat met Polen en de Baltische Staten? In Polen hadden we het voornemen om rechtstreeks naar Warschau te rijden. TomTom had, door het ontwijken van de tol-wegen, echter een ander voorstel. Wat dachten we van een bezoek aan het Reuzengebergte net over de Tsjechische grens? Na even googlen blijkt dit één van de mooiste wandelgebieden van Polen te zijn. Wij dus Globus2 de instructies van TomTom laten opvolgen. Adršpach rotsen in Tsjechië Reuzengebergte En wat een verrassing! Dit is inderdaad een prachtig gebied met fabelachtige rotsformaties. We hebben er diverse wandelingen kunnen maken en enorm genoten. Voor het vervolg van de reis hebben we de kaart er eens bij gepakt. Auschwitz en Krakau komen nu eigenlijk automatisch op ons pad te liggen. Bij het indrukwekkende Auschwitz waren we verrast dat veel van de gebouwen replica's zijn van het origineel. In het leuke Krakau lieten we ons verrassen over de legende van de draak en het ontstaan van de stad. Als je je ook wil laten verrassen lees dan hier de legende van Koning Krak en de draak. Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Warschau Op naar Warschau, de hoofdstad van Polen. Ook hier waren we weer verrast. De gehele 'oude' stadskern daar is echter niets ouds aan. Alles is immers tijdens WOII plat gebombardeerd. De binnenstad is op basis van oude foto's geheel gereconstrueerd. Achter de oud uitziende gevels zitten dus hele nieuwe panden. Ook verraste het ons dat het er, zelfs op zaterdagmiddag, relatief rustig was en we het bruisende van een hoofdstad compleet misten. Gdansk Gaan we dan ook nog naar Gdansk.....? Geheel niet op de route richting Scandinavië, maar op onze vorige blog kregen we de reactie dat dit echt een hele leuke stad is. Dus waarom niet? We hebben de tijd immers aan onszelf. En ook hier zijn we weer verrast. Wat een enorm verrassende hippe stad is dit! De hele stad staat vol met Nederlands ogende herenhuizen. We drinken koffie in een Harry Potter café en genieten van lokale gerechten zoals: pączki (een soort gevulde oliebollen) en het nationale gerecht van Polen: pierogi (aardappel dumplings) Russische grens Wat lang niet iedereen weet is dat Polen ook grenst aan een stukje Rusland. Een stukje, ingesloten tussen Polen en Litouwen, dat voor Rusland strategisch van groot belang is, omdat het aan de Oostzee ligt. Wij waren benieuwd hoe zo'n grens met Rusland er nou uit zou zien. De grens loopt hier bijvoorbeeld dwars door een groot bos. Zou daar echt een hek staan? Of kunnen we heel even ongemerkt de grens passeren en daarmee ook Rusland afvinken? De verrassing was groot om te ontdekken dat er inderdaad slagbomen, grote rollen prikkeldraad en een hoog hek dwars door het bos loopt. Wat ons daarbij nog meer verbaasde was dat de hoge rollen prikkeldraad door Polen zijn neergelegd en niet door de Russen. "Als alles volgens het boekje gaat, heb je niets te vertellen." Een beetje stout Ondanks de verbodsborden vonden we het leuk om een paar selfies te maken net achter de slagbomen bij het prikkeldraad. En zo midden in het bos, niemand te zien dat kan toch geen kwaad....? Als we beter uit onze doppen hadden gekeken dan hadden we gezien dat langs de hele grens overal camera's hangen en waren we bij terugkomst bij Globus2 niet verrast door de grenspolitie. Na een uitvoerige controle van al onze papieren werden we gelukkig weer met rust gelaten. Het drielandenpunt van Polen, Litouwen en Rusland Tot slot Tot slot valt het ons enorm op hoe schoon het hier overal is. Je ziet geen plastic of sigarettenpeuken op de grond liggen. Hoe krijgen ze dat voor elkaar? Is dat opvoeding/cultuur? Nu moeten we ook eerlijk zijn, niet alles in Polen is alleen maar verrassend positief. Behalve het Reuzengebergte, helemaal in het zuiden, hebben we voornamelijk door heel vlak, saai koolzaad landschap gereden. Ik zeg dan ook geregeld tegen Kelly dat ik wel wat sneller naar mijn geliefde Scandinavië wil. Maar gelukkig weet Kelly me te overtuigen ook deze landen de kans te geven me te laten verrassen. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

Onze tweede reisperiode (jan t/m apr) is nog niet voorbij, maar inmiddels hebben we Marokko al wel verlaten. Dat lijkt ons een goed moment om terug te kijken en onze ervaringen over dit bijzondere land met onze Globus2 met jullie te delen. Wat vonden we helemaal geweldig en wat vonden we niets. En welke tips kunnen we meegeven? Algemeen Om maar gelijk met de conclusie te beginnen: Marokko is een echt camperland. Je ziet er nauwelijks caravans of tenten o.i.d. Voor een camperreis is het echt ideaal. De wegen zijn doorgaans heel goed en er zijn heel veel campings waar je voor tussen de € 5,- en € 10,- kunt overnachten. Verwacht dan niet teveel luxe. Het ziet er vaak wat verpauperd uit en warm water is niet altijd standaard. Van te voren hadden wij gehoord dat je in Marokko echt altijd op een camping moet staan i.v.m. veiligheid. Wij hebben echter diverse keren 'wild gekampeerd' en dat is ons steeds prima bevallen. We hebben ons nergens onveilig gevoeld, terwijl we dat in grote steden in bijvoorbeeld Spanje soms wel voelen. Route De meeste aanbieders van camperreizen zoals de NKC, Endless on Wheels of ANWB maken allemaal ongeveer hetzelfde rondje. En dat is ook een prima beslissing. Je komt langs alle belangrijke bezienswaardigheden en doorkruist prachtige gebieden. Wij zouden het rondje altijd tegen de klok in doen, omdat de omgeving dan steeds mooier wordt. Ook zouden wij een volgende keer de westkust overslaan. Wij zijn geen watersporters en de natuur is in de berggebieden nu eenmaal veel mooier. De periode januari/februari is ons uitstekend bevallen. Ook al was het vaak maar tussen de 17 en 20 graden. Zodra de zon er door komt is de gevoelstemperatuur gelijk een stuk hoger. In de Hoge Atlas zijn we een aantal keren van de standaard routes afgeweken. Dat heeft ons een aantal mooie, maar ook zeer uitdagende wegen opgeleverd zoals het rijden in de sneeuw en modderige wegen met diepe afgronden. Wennen Onze ervaring is ook dat je echt even de tijd moet nemen om te wennen aan de cultuur. Zodra je het land binnenkomt lijkt alles wel anders te zijn. Niet alleen de Arabische teksten op de verkeersborden, maar ook de enorme hopen plastic (m.n. in het noorden en bij de grote steden) die er liggen langs de weg. Daarnaast de chaos, er lijken geen verkeersregels te zijn. Iedereen loopt en rijdt kriskras door elkaar en als je daar eenmaal aan gewend bent werkt dat verrassend goed. De ezels die hier nog volop worden ingezet als werkdier, de kleding die de mensen dragen, de winkels etc. Alles is zo anders dan wij gewend zijn. Praktische zaken Een aantal praktische zaken die misschien handig zijn om te weten voor je jouw Marokko reis begint; Bij bijna elke stad kom je een politiepost tegen. Deze heel rustig benaderen en echt wachten tot je het seintje krijgt dat je door mag rijden. We hebben, als buitenlanders, nog nooit hoeven te stoppen. Houd je aan de snelheid! Er wordt veel gecontroleerd op snelheid m.n. in het noorden van Marokko. En ze staan vaak op 60km wegen waar je net een berg af komt rijden. Ondanks dat we er zo bewust op gelet hebben, hebben we helaas toch twee bekeuringen gekregen die contant afgerekend moesten worden. Voor 150 MAD (€15,-) mag je weer doorrijden en krijg je ook nog de excuses van de beambte in functie dat ze het zo vervelend vinden. Over geld gesproken. Ondanks dat de dirham (MAD) rekenkoers zo simpel is (10 MAD is €1,- ), konden we er maar niet aan wennen en is een vergissing zo gemaakt. Is iets nu juist heel duur of juist goedkoop. Daar komt bij dat alles contant afgerekend moet worden ook de diesel (€ 1,16)! Een nachtje op de camping betaal je dus met een briefje van 100MAD. "Happiness is only real when shared." Op de markt (souk) kan je heel voordelig groente halen. Je hebt een hele tas vol voor slechts een paar euro. Ook brood is overal te koop en kost ongeveer € 0,20. Er zijn overal kleine supermarktjes waar je de meeste andere boodschappen kunt halen. In de grotere plaatsen zijn er soms supermarktketens zoals Marjane of Carrefour. Wij hebben daar met name steeds vlees gekocht. Deze supermarkten zijn echter enorm duur en betaal je meer dan in Nederland. Omdat wij uit de kraan in de camper drinken hadden we besloten de watertank van Globus2 steeds te vullen met 5L vaten die je hier overal kan kopen. De mensen zijn zo enorm vriendelijk en behulpzaam dat valt gewoon echt op. Het heeft ons beeld over Marokkanen echt positief bijgesteld. Mensen die actief naar je toekomen daar moet je van weten dat ze iets van je willen. Ze willen je iets verkopen of de weg wijzen, maar vragen daar achteraf dan wel geld voor. Ze kunnen behoorlijk standvastig zijn en regelmatig heb je het gevoel lastig van ze af te komen. Vriendelijk blijven lachen en heel duidelijk aangeven dat je geen interesse hebt werkt het beste. Als we iets moeten noemen wat echt een minpunt is van Marokko dan zijn dat deze 'verkopers'. WIj hebben goede ervaringen met de internetdekking van Inwi. Voor €20,- hadden we onbeperkt internet voor een maand. Met de hotspot van je telefoon hadden we aan één simkaartje genoeg. Let op: wanneer je van de boot afkomt kan je daar dezelfde simkaart kopen, maar betaal je de hoofdprijs van € 50,- Advertentie: Klik op deze banner en koop vervolgens iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Armoede In veel gebieden (buiten de grote steden) hebben de mensen het, naar onze maatstaven, echt wel een stuk armer dan wij. Ze wonen soms in lemen huisjes zonder meubels of welke luxe dan ook. Ook deze mensen hebben we als zeer gastvrij ervaren en voor je het weet word je uitgenodigd voor een kopje thee. Kinderen hebben geleerd dat als ze een camper zien dat daar iets te halen valt. Ook wij hadden ballonnen, stiften en snoepjes meegenomen. Als je eenmaal wat gegeven hebt volgt er vaak geen dankjewel maar een vraag om meer. Ook gaat het als een lopend vuurtje door het dorp en binnen no-time staat er een hele groep kinderen om je bus. Als je niets geeft kunnen deze kinderen best vervelend worden. Van schelden, een middelvinger tot en met het gooien van steentjes. Wij zijn daarom helemaal gestopt met het geven van spulletjes aan kinderen. We willen niet meedoen met de conditionering camper = cadeautje. Veel dankbaarder is het als je bij iemand op de thee uitgenodigd wordt een pakje stiften achterlaat aan de kinderen in het gezin. Of doneer aan een plaatselijke school een zak met potloden. Kleding Zeker voor vrouwen kan dit een ding zijn. De lokale bevolking draagt geen korte broeken en zeker op het platteland dragen veel vrouwen een hijab. In de grote toeristische steden zie je veel toeristen wel korte broeken en mouwen dragen. Ondanks dat we van mening zijn dat wij te gast zijn en ons dus mogen aanpassen aan de plaatselijke gewoonten hebben we ook regelmatig korte kleding gedragen en zijn hier nooit op aangekeken. Video's Tijdens onze route door Marokko hebben we bijna elke week een video gepubliceerd. Hieronder staan de zeven video's op volgorde van de route, een linkje naar de bijhorende blog en wat negatieve en positieve punten over de regio. Blog week 1 en week 2 - veel plastic langs de wegen - erg wennen aan nieuwe omgeving - natuur niet spectaculair - veel rondhangende mensen + Hassan II moskee in Casablanca + ideaal voor watersport liefhebbers + bezoek kustplaats Essaouira Blog week 3 wegen slecht door noodweer in 2024+ hier begint de natuurpracht+ viewpoint Ait Mansour Canyon Blog week 4 + hoogtepunt van de reis!?+ koop een tagelmust, fijner dan je denkt+ boek een overnachting in de woestijn, onze voorkeur: vanuit M'Hamid (+/- €150,- p.p.) Blog week 5 - op google niet duidelijk welke wegen verhard zijn en welke niet. Opletten dus!+ echt prachtige natuur+ Todgha- en Dadeskloof+ Aïd-Ben-Haddou Blog week 6 Marrakesh bezoek aan Djemaa el-Fna plein:- verkopers waar je lastig vanaf komt+ zeer veel leuke souks + watervallen Ouzoud+ rijden door de sneeuw Blog week 7 + weer prachtige natuur!+ volop apen bij Azrou+ liefdesmeren Isli en Tislit Blog week 8 - oost Marokko wat eentoniger qua natuur- ook in Fez weer aanhoudende verkopers+ Fez zeer leuke medina en vergeet de leerlooierij niet. + noord/oost Marokko nauwelijks toeristen+ weer groen na al dat zand :-)+ Chefchaouen (blauwe stad) superleuk Conclusie We kunnen kort zijn, Marokko met de camper: DOEN! Gun jezelf aan het begin de tijd om alle indrukken op je in te laten werken, je kunt je er thuis niet op voorbereiden. Het is een groot land, dus trek er veel tijd voor uit. Al waren wij na twee maanden echt verzadigd. Hieronder nog een kort lijstje met minder bekende juweeltjes. Heb je vragen stel ze gerust hieronder in een reactie. Verborgen juweeltjes Grand canyon view point, hier La grotte Akhiam, hier Liefdesmeren Isli en Tislit, hier Rozen vallei, hier Jafaar canyon, hier Weg N12 en R704, hier Weg N23, R307 en N210, hier Weg R302 van Azilal naar Agouti, hier Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.

De gestolen camera in Italië zit nog vers in mijn gedachten. Na de diefstal kregen we van verschillende mensen het advies om zelf een ruit van Globus2 in te slaan, zodat de verzekering zou uitkeren. We hebben het niet gedaan. Toch zette het mij aan het denken: hoe gemakkelijk is het eigenlijk om iets voor jezelf goed te praten? Een verhaal waarin we zelf gelijk hebben Het ongemakkelijke aan mensen is dat vrijwel iedereen die een ander pijn doet of benadeelt, daar voor zichzelf een reden voor heeft. Ook iemand die iets doet wat wij verafschuwen, ziet zichzelf meestal niet als de slechterik in zijn eigen verhaal. We kunnen iemands keuzes afwijzen en grenzen stellen aan zijn gedrag. Tegelijkertijd is het goed om ons af te vragen hoe zeker we zijn dat wij daarmee automatisch het hele verhaal van die ander kennen. De verleiding van een rechtvaardiging Ook bij de diefstal van onze camera merkte ik hoe gemakkelijk het is om een verhaal te maken waarin je eigen handelen ineens gerechtvaardigd lijkt. We hadden schade geleden, iemand anders had ons iets aangedaan en de verzekering was er toch om dit soort situaties op te vangen. De stap om zelf een ruit in te slaan en de schade te melden, is dan misschien wel heel verleidelijk. Het lijkt bijna logisch en de grens voelt klein. Toch wisten we dat we daarmee iets zouden doen wat niet eerlijk was. Een goede reden maakt een verkeerde keuze immers niet automatisch de juiste. Over de diefstal van onze camera en de impact die dit op ons had, schreef ik eerder in de blog Bestolen terwijl we gewoon thuis waren. Steilneset monument in Vardø, Noorwegen Terug naar het noorden Een jaar geleden liepen we door het Steilneset monument in Vardø, in het uiterste noorden van Noorwegen. Het monument herinnert aan de mensen die hier in de zeventiende eeuw als heks werden vervolgd en ter dood gebracht. Velen eindigden op de brandstapel, omdat men ervan overtuigd was dat zij het kwaad vertegenwoordigden. Ik vroeg me daar toen af hoe mensen dit ooit voor zichzelf konden rechtvaardigen. Hoe konden ze geloven dat dit het juiste was om te doen? Het antwoord is eenvoudiger dan we zouden willen: omdat zij geloofden dat ze het juiste deden. De wereld van vandaag Dat is precies wat mij bezighoudt wanneer ik naar de wereld van vandaag kijk. In de oorlogen die momenteel worden gevoerd, zijn machthebbers aan beide kanten ervan overtuigd dat zij in hun recht staan. Beide kanten hebben hun eigen verhaal, hun eigen waarheid en hun eigen redenen om te doen wat ze doen. Via politiek en media krijgen wij vaak vooral het perspectief van onze eigen kant te zien, waardoor het gemakkelijk wordt om ons achter onze eigen machthebbers te scharen en overtuigd te raken van hun gelijk. Ondertussen worden mensen gedood die waarschijnlijk helemaal niet om oorlog hebben gevraagd. Hoe kan het dat we elkaar steeds opnieuw pijn doen, terwijl beide kanten overtuigd zijn van hun eigen gelijk? Een gedachte uit een boek Terwijl ik nu het Derde gesprek met God van Neale Donald Walsch nogmaals lees, moest ik opnieuw aan het monument in Noorwegen denken. Aan de camera die werd gestolen. Aan de oorlogen die dagelijks in het nieuws zijn. Een gedachte uit het boek is dat we elkaar vaak pijn doen omdat we onszelf gekwetst voelen. We vinden dat iemand die ons pijn heeft gedaan, het verdient om zelf pijn te ervaren. We noemen dat gerechtigheid, terwijl er vaak vooral vergelding achter schuilgaat. " Niemand ziet zichzelf als de slechterik in zijn eigen verhaal." De grens tussen goed en fout Wie bepaalt eigenlijk wat goed en fout is? Onze waarden veranderen voortdurend. Individueel en ook als samenleving. Wat enkele generaties geleden normaal werd gevonden, vinden we nu soms verwerpelijk. En wat wij vandaag vanzelfsprekend vinden, kan door toekomstige generaties misschien met dezelfde verbazing worden bekeken. Het doet me denken aan mijn eerdere blog De meeste mensen deugen, waarin ik schreef over vertrouwen, goedheid en de verhalen die we elkaar vertellen over de mens. Begrip voor de ander begint bij het besef dat ook onze eigen kijk op de wereld voortdurend verandert. Dat betekent niet dat we geen grenzen mogen stellen of geen onderscheid kunnen maken tussen goed en fout. Wel dat het verstandig is om ruimte te houden voor de mogelijkheid dat ook wij niet alles weten. Steun ons: Klik op deze banner en koop iets bij bol.com Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website. Blijven groeien Alles in het leven verandert. Wij veranderen. Onze ideeën veranderen. Onze samenleving verandert. Juist daarin zit de bedoeling van het leven. Groeien betekent dat we ruimte durven maken voor een nieuwe waarheid. Dat we kunnen erkennen dat iets wat we gisteren nog zeker wisten, vandaag anders kan voelen. Niet omdat we gisteren verkeerd waren, maar omdat we onderweg nieuwe inzichten hebben gekregen. Kijk nog eens naar de ander Daarom helpt het mij om iets voorzichtiger te zijn met mijn oordeel. Niet om verkeerd gedrag goed te praten of grenzen te laten verdwijnen, wel om te beseffen dat ook de ander zichzelf waarschijnlijk begrijpt vanuit zijn eigen verhaal. Bij het Steilneset monument vroeg ik me af hoe mensen ooit konden geloven dat het verbranden van een ander goed was. Nu vraag ik me af hoe vaak wij zelf zo overtuigd zijn van ons eigen gelijk dat we vergeten dat ook onze waarheid kan veranderen. Blijf daarom nieuwsgierig. Naar de ander, naar jezelf en naar de mogelijkheid dat je morgen anders naar de wereld kijkt dan vandaag. Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog of video plaatsen. Vond je deze blog leuk? Trakteer ons dan op een kopje koffie via deze link.