Mijn grootste carrièrestap was stoppen

Vlak voor ik twee jaar geleden mijn baan opzegde, lag ik ’s nachts wel eens wakker. Wie ben ik straks zonder titel op mijn visitekaartje? Zonder verantwoordelijkheid, zonder aanzien, zonder taak? Wat blijft er van mij over als ik niet langer bijdraag op een manier die zichtbaar en meetbaar is? Je moet toch iets betekenen voor de maatschappij.

Tot ik opnieuw stuitte op een oud beeld uit de Tao Te Ching. Het beeld van water.

Zwemmen in warmwaterbron in Saturnia

Water dat niet duwt

Water vecht niet. Het probeert niets te zijn. Het zoekt het laagste punt op, stroomt om obstakels heen en geeft leven aan alles wat het aanraakt. En ondertussen verandert het landschappen. Zonder te duwen. Zacht. En toch sterker dan steen. We stonden vorige week bij een riviertje in Noord-Italië. IJskoud water dat zich al eeuwen een weg baant door het landschap. Geen haast. Geen strategie. Alleen voortdurende beweging. De steen verliest uiteindelijk altijd. Wat als betekenis niet zit in duwen, maar in stromen?

https://www.youtube.com/watch?v=pXSkMiB3iMo

Het leven leeft zichzelf

Toen ik mijn functie losliet, voelde het even alsof ik mijn nut verloor. Alsof zingeving iets is wat je moet produceren. Maar terwijl jij deze woorden leest, gebeuren er miljoenen dingen in je zonder dat jij er iets voor doet. Je hart klopt. Je longen ademen. Je bloed stroomt. Het leven leeft zichzelf, dwars door jou heen.

Arthur Schopenhauer 

De Duitse filosoof Arthur Schopenhauer beschreef in De wereld als wil en voorstelling dat alles wordt voortgedreven door één onderliggende kracht. Hij noemde het De Wil. Niet jouw persoonlijke ambitie. Niet jouw plannen. Maar een oerstroom. De wil om te leven, een levenskracht die voorafgaat aan denken. De boom groeit. De hond rent. Het kind speelt. De boom boomt. De hond hond. Het kind kind. Wat als ik dit leven nou eens gewoon leef i.p.v. van alles te moeten?

Boccadasse beach

Toren van Pisa

Delen

Sinds we leven en reizen met Globus2 moet er niets meer en tegelijk valt alles meer op zijn plek. We rijden, we verdwalen, we ontmoeten, we kijken en we delen. In onze blogs en video’s delen we onze twijfels, onze vreugde, de goede en de minder goede momenten. Niet omdat we een strategie hebben uitgedacht over hoe we de wereld gaan veranderen of wat we willen bereiken, maar omdat het stroomt.

Inspireren

We merken dat mensen geraakt worden. Dat iemand na het lezen van een blog besluit eindelijk die reis toch te maken. Dat iemand schrijft dat onze woorden helpen om een moeilijke keuze te maken en dingen anders te bekijken. Misschien is dát op dit moment onze levensmissie. Niet meer en niet minder. Niet groots. Gewoon delen wat door ons heen wil bewegen. Zoals water.

"Betekenis ontstaat niet door harder te duwen, maar door te volgen wat door je heen wil stromen."

Leven zonder strijd

Schopenhauer zag scherp hoe verlangen ons onrustig maakt. Altijd meer willen hebben, een hoger salaris, een groter huis. Alsof dit moment niet voldoende is. Wat als er onder die onrust een stille stroom ligt? Een beweging die niet uit je hoofd komt, maar uit iets wat je eerder voelt dan begrijpt. Misschien is zingeving geen project, maar datgene wat vanzelf ontstaat wanneer je stopt met duwen.

Steun ons:

Klik op deze banner en koop iets bij bol.com

Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website.

Stoppen met duwen

Voor mij was het loslaten van mijn baan geen stap weg van betekenis, maar een stap dichterbij. Dichterbij een manier van leven waarin delen, schrijven, reizen en inspireren geen doel op zich zijn, maar een natuurlijke uitdrukking van wie wij nu zijn. Misschien verandert dat ooit weer. Water houdt ook niet vast aan zijn vorm. Voor nu is dit de stroom.

---

Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog plaatsen. Wil je ons financieel steunen zodat we deze website online kunnen houden doneer dan een bedrag via deze link.