De meeste mensen deugen

Onderweg ervaren we iets dat moeilijk te geloven is wanneer je vooral naar het nieuws kijkt. De angst die ons dagelijks wordt aangepraat door de media en de politiek staat zo ver van wat wij dagelijks meemaken.

Een wereld vol waarschuwingen

Als je het nieuws volgt, lijkt de wereld soms een gevaarlijke plek. Oorlogen, oplichting, diefstal, geweld. Mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Het is bijna alsof we wel wantrouwig moeten zijn om onszelf te beschermen. Alsof je voortdurend op je hoede moet zijn. Terwijl wij nu alweer een aantal jaren met Globus2 door Europa en Noord Afrika reizen, ervaren wij ook een heel ander verhaal.

Vertrouwen als vertrekpunt

Natuurlijk zijn we voorzichtig. Bij grote steden parkeren we altijd op een bewaakte parkeerplaats. We letten goed op onze spullen. Dat is gezond verstand. We merken echter ook dat als je mensen met een open hart en vertrouwen benadert, je vaak precies dat ook terugkrijgt. Een gesloten houding roept afstand op, een open glimlach nodigt uit tot contact. Alsof vertrouwen, hoe kwetsbaar ook, zichzelf beloont.

De kracht van het goede

We hebben ook ervaren hoe hard de andere kant kan binnenkomen. Toen recent, in Italië, mijn camera werd gestolen, raakte ons dat diep (zie deze blog). Niet alleen omdat het om kostbare apparatuur ging, maar ook omdat onze camera onderdeel is van ons leven onderweg. We bloggen, vloggen en schrijven columns. Met onze camera leggen we de wereld vast die we onderweg ontmoeten. Toch gebeurde er daarna iets wat misschien nog wel meer indruk op ons maakte. Nadat we over de diefstal hadden geschreven, kregen we van verschillende mensen via onze website een donatie. Mensen die we vaak helemaal niet persoonlijk kennen. Ze wilden gewoon iets doen. Een klein bedrag, een bericht van medeleven, een gebaar van steun. De diefstal is gepleegd door één mens, de steun kwam van velen. Hierbij willen we deze mensen dan ook heel hartelijk bedanken!

Een boek dat blijft hangen

Toen ik recent het boek De meeste mensen deugen van Rutger Bregman las, moest ik regelmatig denken aan wat wij onderweg meemaken. Onze ervaring is namelijk helemaal niet dat mensen slecht zijn. Integendeel. We ontmoeten juist opvallend vaak mensen die behulpzaam, gastvrij en vriendelijk zijn. Wat Bregman beschrijft, voelt daardoor vooral als een bevestiging van wat wij zelf onderweg ervaren.

Zo blijkt uit onderzoek dat soldaten in oorlogen vaak helemaal niet zo graag op elkaar schieten als we denken. Ook bajonetten werden veel minder gebruikt dan je zou verwachten. Misschien kunnen we elkaar simpelweg niet of nauwelijks doden wanneer we elkaar recht in de ogen kijken.

Ook het Duitse leger in de Tweede Wereldoorlog is een interessant voorbeeld. Het stond bekend als een van de meest effectieve legers uit die tijd. Niet omdat soldaten vochten voor een groot Duits rijk of een ideologie, maar vooral omdat ze trouw waren aan hun kameraden.

Wanneer grenzen vervagen

Onderweg ontmoeten we mensen die we nog nooit eerder hebben gezien. Een garage die alles op alles zet om ons snel weer op weg te helpen. Berbers in Marokko met wie we thee drinken en gezinnen in Tunesië die ons uitnodigen voor het avondeten. Mensen met een andere taal, cultuur of geloof, maar met dezelfde verlangens. Een veilig thuis, gezondheid, liefde en een beetje geluk. Misschien lijken mensen veel meer op elkaar dan we zelf vaak denken.

Op de thee bij Berbers

Op bezoek bij Tunesische familie

Wat als...?

Wat als we zijn gaan geloven dat de wereld harder is dan zij werkelijk is? Wat als angst zich sneller verspreidt dan vriendelijkheid? En wat als goedheid juist zo gewoon is geworden dat we haar nauwelijks nog opmerken? Misschien kijken we simpelweg naar de verkeerde verhalen. Naar de uitzonderingen die groot worden uitvergroot, terwijl de miljoenen kleine momenten van vertrouwen en vriendelijkheid geruisloos aan ons voorbijgaan.

"We krijgen dagelijks zoveel angst voorgeschoteld, maar onderweg blijkt vertrouwen sterker."

De reis leert anders

Onze reis heeft ons niet geleerd dat alle mensen goed zijn. Dat zou naïef zijn. We hebben ook de andere kant gezien. Maar ze heeft ons wel geleerd dat de meeste mensen simpelweg proberen een goed leven te leiden. Net als wij. Met fouten, onzekerheden en goede bedoelingen. Het is zo duidelijk en overal aanwezig als je het maar wilt zien. We hoeven elkaar niet altijd te begrijpen om elkaar toch te kunnen ontmoeten. Dat besef maakt de wereld niet perfect. Wel een stuk mooier.

Steun ons:

Klik op deze banner en koop iets bij bol.com

Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website.

Blijf je verwonderen

Misschien begint een mooiere wereld niet met grote politieke plannen, ingewikkelde theorieën en al helemaal niet met oorlogen. Misschien begint ze heel klein. Met de manier waarop we naar elkaar kijken. Met iets meer vertrouwen, iets minder angst en de bereidheid om de ander niet meteen als een bedreiging te zien. Misschien is de wereld helemaal niet zo slecht als we soms denken. Wat als we de angst nu eens een beetje laten varen en het vertrouwen weer gaan voelen.

---

Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog of video plaatsen. Vond je deze blog leuk? Trakteer ons dan op een kopje koffie via deze link.