Sinds we onze vaste banen achter ons hebben gelaten en met Globus 2 aan het reizen zijn, voelt het alsof de wereld voor ons open ligt. Grenzen die nauwelijks bestaan. We rijden, stoppen waar het mooi is en blijven ergens zolang het goed voelt. Niemand die ons vertelt waar we precies hoe laat moeten zijn. Tot nu dan... Kelly en Richard in Zarzis Een paspoort als sleutel Zelfs buiten Europa ervaren we die vrijheid nog steeds. Met wat geduld, een visum en een beetje voorbereidi

Soms is er geen opbouw nodig. Het land raakt je meteen, nog voor je het kunt verklaren. Tunesië doet dat met ons. Kunnen we nog verder met Globus2 (Chott el-Djerid, zoutmeer) Een landschap dat blijft roepen De dagen vliegen voorbij. We rijden door adembenemende landschappen. Bergen die zacht kleuren in het avondlicht. Canyons die stil hun verhaal vertellen. We rijden door een eindeloos grote zoutvlakte. Wit. Lucht en aarde lopen in elkaar over. We stappen uit. Maken foto's en

Wat een klerezooi is het daar zeg. Een heel oud vervallen stadion dat op instorten staat. Overal omgevallen pilaren en een groot stuk braakliggend terrein met puin tussen het gras. Kunnen ze die ouwe zooi niet gewoon opruimen? Het is echt te gek voor woorden. Moet je je voorstellen wat voor leuke eettentjes en winkels je daar allemaal zou kunnen bouwen. Of een mooi stadspark, van mijn part. Bestuur van Rome, doe iets, kom in actie! Kelly en Richard voor het Colosseum. Openluc