Bestolen terwijl we gewoon thuis waren

Sommige tegenslagen zie je aankomen. Andere slaan in als een donderslag bij heldere hemel. Dat gebeurde tijdens onze laatste week in Italië.

Een leeg plekje

Tijdens onze laatste week in Italië, terwijl we gewoon in Globus2 aanwezig waren, heeft iemand ongemerkt mijn camera uit de camper gehaald. Geen braakschade, geen verdachte geluiden, helemaal niets. Pas later ontdekten we dat er iets ontbrak. En dat besef kwam hard binnen.

En ja, we weten het... qua video's lopen we nog een beetje achter. De video's van onze reis door Italië hebben jullie nog van ons tegoed.

Meer dan een camera

Het ging niet om zomaar een camera. Het was mijn professionele camera met een lichtsterk objectief, L-bracket, gps en een snelle geheugenkaart. Samen goed voor ongeveer € 6.000. Maar die uitrusting had ik niet in één keer gekocht. Jarenlang heb ik ervoor gespaard. Steeds als het kon, kwam er weer iets bij. Een betere lens, een accessoire dat mijn werk makkelijker maakte of een uitbreiding van mijn uitrusting. Langzaam groeide het uit tot de camera-uitrusting waar ik altijd van had gedroomd.

Fotograferen op Spitsbergen.

Een trouwe reisgenoot

Deze camera reisde al jaren met mij mee. Hij was erbij in Scandinavië, in Oeganda, op Spitsbergen, in Marokko en de afgelopen maanden in Tunesië. Met deze camera heb ik duizenden foto's gemaakt. Hij legde niet alleen de grote landschappen vast, maar ook de kleine momenten die onderweg zo waardevol zijn. Daardoor voelt het verlies veel groter dan alleen de financiële schade.

Het zit niet mee

Financieel is het sowieso niet ons makkelijkste reisjaar. Nog voor vertrek moest de distributieriem vervangen worden. Daarna volgden een defecte waterpomp, opnieuw een distributieriem, een kapotte accu en problemen met het systeem van de gloeibougies. In Tunesië kwamen daar een lekke band, defecte achteruitrijsensoren, een kapot expansievat en uiteindelijk ook een kapotte krukaspoelie bij. En we zijn nog maar net halverwege het jaar.

Reparatie van de krusaspoelie op Sicilië

Dat hoort erbij

Dat er onderweg dingen stukgaan, vinden we eigenlijk heel logisch. We maken veel kilometers en rijden regelmatig over slechte wegen of zelfs off-road. Dan slijten onderdelen sneller. Dat is onderdeel van het leven dat we hebben gekozen en daar kunnen we prima mee omgaan.

Maar dit is anders

Een kapotte waterpomp heeft geen kwade bedoelingen. Een lege accu ook niet. Maar iemand die bewust iets van een ander meeneemt, voelt anders. Het gaat niet alleen om spullen, maar ook om het gevoel dat iemand zonder enige aarzeling aan jouw leven en jouw dromen komt.

"Een camera kan gestolen worden. Maar de verwondering waarmee we naar de wereld kijken, pakt niemand ons af."

Naast de pot

Misschien nog wel het wrangste van alles is dat we waarschijnlijk niets vergoed krijgen. Volgens de polisvoorwaarden lijkt er zonder braakschade geen sprake te zijn van een gedekte schade. Al ruim twintig jaar betaal ik een behoorlijke premie, juist om mijn kostbare spullen goed te verzekeren. Dat je dan op zo'n moment naast de pot lijkt te piesen, voelt behoorlijk zuur.

Steun ons:

Klik op deze banner en koop iets bij bol.com

Een klein % van de aankoop gaat naar het bekostigen van deze website.

Nog een tegenvaller

Alsof het allemaal nog niet genoeg was, werden we de volgende morgen ook nog door de politie aan de kant gezet. We moesten hen volgen naar een weegbrug. Met een volle dieseltank en een net afgetopte watertank bleek Globus2  220 kilo te zwaar te zijn. Het resultaat was een boete van 120 euro.

We konden er eigenlijk alleen nog maar om lachen. Soms lijkt het alsof alles tegelijk komt. Misschien zijn er van die periodes waarin het leven je wat vaker op de proef stelt dan je lief is.

Een uur buiten moeten wachten voor we aangifte konden doen.

Boos en verdrietig

We zullen eerlijk zijn. De afgelopen periode waren we behoorlijk kapot van dit alles. Boos, verdrietig en teleurgesteld. Niet alleen omdat er een trouwe reisgenoot is verdwenen, maar ook omdat € 6.000 simpelweg heel veel geld is. Voor iedereen. En zeker voor ons, met het leven dat we nu leiden en alle onverwachte kosten die dit jaar al op ons pad zijn gekomen.

De camera was veel meer dan een stuk techniek. Het was het gereedschap waarop ik jarenlang vertrouwde en waarmee zoveel bijzondere momenten zijn vastgelegd.

Toch weer verder

Uiteindelijk weten we ook dat deze reis niet in spullen zit. Niet in een camera en niet in onderdelen. De reis zit in de ervaringen, de ontmoetingen en de vrijheid die we voelen. Ook dit hoort blijkbaar bij vanlife. Niet alleen de mooie plaatjes en de zonsondergangen, maar ook de momenten waarop het leven je even flink op de proef stelt.

---

Vul je e-mailadres onderaan deze pagina in en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer we een nieuwe blog of video plaatsen. Vond je deze blog leuk? Trakteer ons dan op een kopje koffie via deze link.