top of page
  • Foto van schrijverRichard

Het stinkt naar natte hond…

Ik ben nu ruim twee maanden onderweg. Nou ja figuurlijk dan want ik sta zo’n 80 % van de tijd op dezelfde camping in de woonplaats waar ik werk. Dagelijks krijg ik de vraag of het nog steeds bevalt. En ja het bevalt me nog steeds voortreffelijk. Nu moeten de donkere koude wintermaanden nog komen maar ik kan me nu niet voorstellen dat ik over 10 maanden weer terug ga naar mijn oude huis. Zijn er dan helemaal geen zaken waar je tegenaan loopt? Natuurlijk wel!

Vocht

Waar ik momenteel het meeste tegenaan loop is vocht. Nu het overdag niet meer zo droogt, stinkt globus2 na wat regenbuien al snel naar natte hond. En dat zou misschien helemaal logisch zijn als Juno er altijd was maar die is er doorgaans alleen in het weekend. Ondanks alle YouTube filmpjes heb ik er afgelopen jaar, tijdens de bouw van Globus2, onvoldoende bij stil gestaan dat er altijd goed geventileerd moet kunnen worden. Mijn dakluik en de geplaatste ramen kunnen bij regen niet open omdat het dan inregent. Echt niet handig! Inmiddels heb ik zijwindschermen geplaatst waardoor de zijruiten in de voorportieren altijd op een kier kunnen blijven staan. Dat scheelt enorm. Elke nacht verliest een persoon gemiddeld 25 cl aan vocht. Als je niet goed ventileert kan dat vocht nergens heen.


Natte handdoek

Zo heb ik sinds vorige week last dat mijn handdoek niet meer droogt. Elke morgen douche ik in het fantastische sanitairgebouw hier. Maar als ik de volgende dag de handdoek erbij pak is deze nog behoorlijk vochtig. Niet prettig natuurlijk. Makkelijk op te lossen door de boel meer te verwarmen. Maar overdag ben ik naar kantoor en vind ik het onzin om de bus te verwarmen en ook ’s nachts heb ik de verwarming uit staan. De standkachel doet zijn werk prima maar die enkele keer dat ik deze kort aan heb staan is niet voldoende de handdoek droog te krijgen.

Kachel

Ik ga nu een tijdje met twee handdoeken werken. Zo heeft de handdoek dubbele tijd om zijn vocht af te geven aan de omgeving (ook nu dus goed ventileren). Als dat ook niet voldoende is dan zet ik ’s-avonds toch een elektrisch kacheltje aan. Misschien ook wel goed voor mijn kleding en beddengoed maar minder duurzaam.


Natte schoenen

Om nog even bij vocht te blijven. Een ander onbenullig ding waar ik tegenaan liep was dat mijn nette leren schoenen die ik naar werk aan heb kletsnat werden van het stukje lopen van globus naar mijn auto op het parkeerterrein. Niet zo best voor mijn schoenen. Oplossing is nu dat ik op mijn klompen naar de auto loop waar mijn nette schoenen nu achterblijven.


Opvliegers

Waar ik tevens de laatste weken last van heb is de enorme temperatuurverschillen ’s-nachts. Zo was het twee weken geleden 5ºC buiten, en dus binnen ook. Dat was best fris dus een extra dekbed erbij gepakt. Voeteneind goed ingestopt; laat die kou maar komen. De volgende nacht werd ik badend in het zweet wakker daar de temperatuur niet onder de 17ºC was gekomen. Pfffff. Oké, nu kijk ik dus elke avond voor ik naar bed ga wat de verwachting wordt van de minimumtemperatuur en pas daar mijn beddengoed op aan.

"Spijt is omgekeerd verlangen"

Dichter bij de natuur

Lastig? Ik vind het eigenlijk wel mooi. Je leeft zo veel dichter bij de natuur. In ons normale leven is alles zo gereguleerd. Ons lichaam kan amper omgaan met grote temperatuurverschillen. Uit onderzoek blijkt dat koud (af)douchen of zwemmen in buitenwater heel gezond is, o.a. doordat het lichaam weer leert zich aan te passen aan de omgevingstemperatuur. Dus heb ik al spijt van mijn grote avontuur? Nee absoluut niet. Spijt is in mijn beleving sowieso omgekeerd verlangen.


Vind je het leuk om mijn ervaringen te volgen meld je dan, als je dat nog niet gedaan hebt, onderaan deze pagina aan en je ontvangt, maximaal 1x per week, een mailtje wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Je mail adres wordt voor niets anders gebruikt dan dit!


Graag tot de volgende blog!

1.197 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page